کدام پست اینستاگرامی ملیپوشان ایران را عصبی کرد؟
تیم ملی ایران که چند روز دیگر باید در یکی از مهمترین مسابقات خود مقابل نیوزیلند به میدان برود، طبیعتاً باید تمام تمرکز خود را روی تمرین، آنالیز و آمادهسازی بگذارد.
مهدی تاج در تازهترین اظهارات خود از توهینها و تمسخرهایی که علیه بازیکنان تیم ملی، سرمربی و اعضای کادرفنی در فضای مجازی صورت میگیرد، گلایه کرده و معتقد است این رفتارها به سود فوتبال ایران نیست.
اما در میان تمام این بحثها، یک سؤال مهم وجود دارد؛ بازیکنان تیم ملی در حساسترین روزهای فوتبال ایران اصلاً چرا باید درگیر فضای مجازی باشند؟
تیمی که چند روز دیگر باید در یکی از مهمترین مسابقات خود مقابل نیوزیلند به میدان برود، طبیعتاً باید تمام تمرکز خود را روی تمرین، آنالیز و آمادهسازی بگذارد. در چنین شرایطی آیا بهتر نیست بازیکنان از فضای مجازی فاصله بگیرند و در یک محیط آرام و کنترلشده فقط به فوتبال فکر کنند؟
در یک نکته با رئیس فدراسیون فوتبال کاملاً موافقیم؛ توهین، فحاشی و تمسخر در هیچ شرایطی پسندیده نیست. همانطور که تمسخر بازیکنان و مربیان تیم ملی محکوم است، توهین به منتقدان، روزنامهنگاران، نویسندگان و فعالان رسانهای نیز قابل دفاع نیست. قرار نیست برای محکوم کردن یک رفتار اشتباه، چشم خود را روی اشتباهات دیگر ببندیم.
فوتبال حرفهای در سراسر جهان سالهاست برای چنین موقعیتهایی راهحل پیدا کرده است. بسیاری از تیمهای بزرگ در آستانه مسابقات مهم، بازیکنان خود را از هیاهوی بیرون دور نگه میدارند تا کمترین تأثیر را از فشارهای روانی و حواشی دریافت کنند.
از سوی دیگر، فوتبال یک ویژگی مهم دارد؛ نتیجه تقریباً همه چیز را تغییر میدهد. اگر تیم ملی در جام جهانی عملکرد خوبی داشته باشد و با نمایش قابل قبول به نتایج ارزشمند برسد، نه موجهای عصبی فضای مجازی قادر به تخریب آن خواهند بود و نه جریانهایی که بیرون از مرزهای ایران برای فوتبال کشور آرزوی شکست دارند.
در فوتبال، بهترین پاسخ همیشه روی چمن داده میشود. به همین دلیل شاید امروز مهمترین وظیفه بازیکنان و اعضای کادرفنی این باشد که کمتر به تلفنهای همراه خود نگاه کنند و بیشتر به زمین مسابقه. زیرا هیچ پست اینستاگرامی، هیچ کامنتی و هیچ جدل رسانهای نمیتواند به اندازه یک نتیجه خوب، فضای اطراف تیم ملی را تغییر دهد.
