پیام احساسی استقلال برای ستارههای خارجی؛ آسمان آبی برای غریبههای آشنا
باشگاه استقلال با انتشار متنی نوشته است که در سالی پرحادثه برای ایران، خارجیهای این تیم نشان دادند پیوندشان با این باشگاه و هوادارانش، فراتر از قراردادها و قوانین حرفهای است.
باشگاه استقلال با انتشار یک متن طولانی، به ستایش از بازیکنان خارجی خود پرداخته است. آبیپوشان در این متن بابت وفاداری بازیکنان خارجی خود در رشتههای مختلف، از آنها تجلیل کرده و با نام بردن از نفراتی چون پادوانی، این علاقه خارجیها به پیراهن تیم را یک امر رایج و مرسوم دانستهاند.
در این متن آمده است:
روزهایی که تصاویر بازیکنان خارجی و تازهوارد آبیها در رسانهها دستبهدست میشد، بسیاری تصور میکردند آنها تنها برای نام بزرگ استقلال و منافع اقتصادی به ایران آمدهاند.
البته این تصور غلط هم نبود؛ بازیکنانی با سابقه پوشیدن پیراهن تیمهای بزرگ اروپایی مانند رئال مادرید و بارسلونا، طبیعتاً بدون انگیزههای مالی و حرفهای حاضر به مهاجرت نمیشوند. با این حال پول و شهرت هرگز قابل معامله با جان، ارزشمندترین سرمایه مادی و غیرقابلفروش انسان نیست.
پیش از آغاز جنگ ۱۲روزه، دغدغه اصلی هواداران استقلال به نقلوانتقالات تابستانی ۱۴۰۴ محدود میشد؛ فعالیتی که تا آن مقطع تنها با جذب رزاقینیا و بازگشت آقاسی همراه بود و در نبود سرمربی، نمیتوانست انتظارات هواداران بلندپرواز این تیم را برآورده کند.
در همین روزها که اخبار وعده مدیران برای تقویت تیم و تمدید قراردادها داغ بود، ناگهان حمله نظامی اسرائیل به جمهوری اسلامی ایران به صدر اخبار آمد؛ اتفاقی که در کنار نگرانیهای عمومی، برای هواداران استقلال نیز دغدغههای تازهای ایجاد کرد. پرسشهای بیپاسخ درباره سرمربی و ترکیب نهچندان امیدوارکننده استقلال، با آغاز جنگ پررنگتر شد و آرامش را از هواداران گرفت.
با انتخاب سرمربی بخشی از نگرانیها کاهش یافت، اما تبعات جنگ و فضای رسانهای جهانی، همچنان ابهاماتی درباره ادامه نقلوانتقالات ایجاد کرده بود.
نخستین اقدامات باشگاه در جذب و حفظ بازیکنان ایرانی پس از جنگ، تمدید قرارداد رامین رضاییان و جذب قلیزاده بود. در ادامه رستم آشورماتوف، اولین بازیکن خارجی اضافهشده به جمع آبیپوشان در آن پنجره لقب گرفت.
به دنبال آن بازیکنانی چون آسانی، آدان، نازون، جنپو و منیرالحدادی نیز با وجود فضای ایرانهراسی، تمایل خود برای حضور در استقلال را اعلام کردند. همچنین بازگشت ماشاریپوف و اندونگ به ایران، نشانههایی روشن از این اعتماد و علاقه بود.
فصل گذشته علاوه بر فوتبال، باشگاه استقلال در رشتههایی مانند بسکتبال و کشتی نیز از حضور چهرههای خارجی متعددی بهره میبُرد؛ شیا رائل ویتست و سابریا دین در تیم بسکتبال بانوان و شمیل ممدوف و ابراهیم کادیف در تیم کشتی آزاد، از جمله خارجیهای غیر فوتبالی این باشگاه بودند که پس از جنگ ۱۲روزه به ایران سفر کردند.
البته این وفاداری تنها به این جنگ محدود نشد؛ چند ماه بعد و در پی حوادث دیماه نیز خارجیهای استقلال پس از عادی شدن شرایط، بار دیگر به ایران بازگشتند. حتی در شرایط اخیر و پس از حملات نظامی آمریکا و اسرائیل بسیاری از آنها با انتشار پیامهایی صمیمانه، ضمن آرزوی سلامتی آمادگی خود را برای بازگشت همزمان با فراهم شدن شرایط اعلام کردند.
در این میان داستان شیا رائل ویتست، بازیکن آمریکایی تیم بسکتبال بانوان استقلال، بیش از دیگران جلب توجه میکند؛ دختر شجاع و وفاداری که حتی در شرایط جنگی حاضر نشد ایران را ترک کند و با وجود پایان قراردادش، خواهان ادامه حضور و تمدید اقامت خود شد.
پرافتخارترین باشگاه ایرانی در آسیا در طول تاریخ هشتادسالهاش کم از این نمونهها نداشته است؛ مواردی که شاید همیشه در بستر بحران شکل نگرفته باشند، اما همگی نشان از رابطهای عمیق میان استقلال و خارجیها دارد.
بازیکنانی مانند جانواریو، پادوانی، میلیچ، یامگا و یرکوویچ در سالهای گذشته بارها با رفتار و اظهارنظرهای خود نشان دادهاند که بیتوجه به تفاوتهای فرهنگی و چالشهای سیاسی، به ایران و استقلال علاقهمند هستند.
پادوانی با وجود مصدومیت شدید در دیدار مقابل فولاد که مسیر زندگی حرفهای و شخصی او را بهطور کامل تغییر داد و یامگا که در جریان تمرینات استقلال با آسیب جدی از ناحیه چشم مواجه شد، همواره به نیکی از استقلال و هوادارانش یاد کرده اند.
به نظر میرسد این غریبههای آشنا، سقفی مشترک برای خود برگزیدهاند. آسمانی که مرز نمیشناسد و همه آبیدلان در سرتاسر دنیا فارغ از رنگ پوست و دیگر تفاوتها، با نگاه به آن به یک رنگ میرسند؛ قشنگترین رنگی که دیدهایم، رنگ آبی آسمانی.
