بررسی گروه B جام ملت های آسیا/ قهرمان، وسط معرکه خاورمیانه

مدافع عنوان قهرمانی استرالیا، که پس از ایران دومین تیم رنکینگ AFC نیز محسوب می شود، در دوره گذار از نسل قدیمی اش پا به آوردگاه بزرگ آسیایی گذاشته است. جایی که دیگر تیم کیهیل و مایل یدیناک کهنه کار این تیم را همراهی نخواهند کرد. سوریه و فلسطین در شرایطی شبیه به کشور های جنگ زده پا به این رقابت ها گذاشته اند و می خواهند برای اولین بار طعم صعود از گروه را بچشند. اردن نیز تیم دست و پا بسته ای نخواهد بود و پیش از این نیز بار ها یقه تیم های بزرگ را در همین رقابت ها گرفته است.

در ادامه این مطلب، کشورهای حاضر در این گروه را بررسی می کنیم تا با هر یک از این کشورها کمی آشنا شویم و وضعیتشان در این جام را بررسی کنیم.

استرالیا؛ کانگوروهایی که از مرز خارج شدند!

اطلاعات عمومی
استرالیا زبان رسمی ندارد و زبان ملی آن ها انگلیسی استرالیایی است. این کشور حدود 25 میلیون نفر جمعیت دارد. پایتختشان نیز کانبرا است.
استرالیا از نظر وسعت قلمرو ششمین کشور دنیا است. این کشور جزیره است و دور آن را از شرق، اقیانوس آرام، از جنوب اقیانوس منجمد جنوبی، از غرب اقیانوس هند و از شمال چندین دریا و خلیج دربر گرفته‌است.
نوع حکومت در استرالیا فدرال، نظام پارلمانی و پادشاهی مشروطه است. استرالیا از کشورهای همسود( مشترک المنافع یا Commonwealth ) محسوب می شود. مردم استرالیا بسیار ورزش دوست هستند و مسابقات مهمی هم تاکنون در استرالیا برگزار شده است. مسابقات المپیک، فرمول یک، جام ملت های آسیا و ...

عضویت در فیفا
استرالیا تیم 41 رنکینگ فیفا است. بهترین رنکینگ آن ها در تاریخ فوتبالشان در سال 2009 اتفاق افتاد که در رده 21 قرار گرفتند. تیم فوتبال بانوان استرالیا هم از تیم ها قدرت مند در سطح دنیا محسوب می شود و در رده ششم رنکینگ جهانی فیفا در بخش بانوان است. آن ها در سال 2014 در رده چهارم هم قرار گرفته بودند.
استرالیا 5 بار حضور در جام جهانی را تجربه کرده است. فوتبال استرالیا از سال 1961 دارای تشکیلات رسمی شد و از سال 1963 به عضویت رسمی فیفا در آمد.
آن ها در رنکینگ AFC هم پس از ایران در جایگاه دوم قرار دارند.

عملکرد در آسیا
استرالیا سه بار در جام ملت های آسیا شرکت کرده که نتایجش به صورت صعودی بهتر شدند. در سال های 2007، 2011 و 2015 آن ها به ترتیب حذف در یک چهارم، نایب قهرمانی و قهرمانی را تجربه کردند. نتایج این تیم در این رقابت ها به شرح زیر است:
16 بازی/ 10 برد/ 3 تساوی/ سه شکست

مربی و بازیکنان
گراهام آرنولد سرمربی 55 ساله و بومی استرالیا، که نامش در تالار مشاهیر فوتبال استرالیا هم قرار دارد هدایت این تیم را بر عهده دارد. او پیش از این دستیار گاس هیدینگ در استرالیا بوده و پس از آن در لیگ استرالیا دوران کم نظیری را سپری کرده و رکورد هایی چون دومین مربی از نظر تعداد بازی در لیگ استرالیا، دومین مربی از نظر تعداد پیروزی، بیشترین بازی بدون شکست در لیگ استرالیا و ... را ثبت کرده است. او از معدود مربیان شاغل در لیگ استرالیا بوده که بیش از یک بار قهرمان این لیگ شده است. شاید بتوان او را به امیر قلعه نویی در کشور خودمان تشبیه کرد! پس از برکناری فن مارویک هلندی او به عنوان سرمربی استرالیا انتخاب شد. دختر او هم در تیم فوتبال بانوان استرالیا بازی می کند. خیابانی در سیدنی به نام گراهام آرنولد نام گذاری شده است.
یکی از بازیکنانی که استرالیایی ها خیلی رویش حساب باز کرده اند متیو لکی است. این بازیکن از سال 2011 لژیونر شاغل در لیگ آلمان بوده و در تیم های مونشن گلادباخ و فرانکفورت و هم اکنون هرتابرلین مشغول بازی بوده است. لکی، وینگر 27 ساله با حضور در 2 جام جهانی و تجربه قهرمانی با استرالیا در دوره قبلی از تجربه بالایی هم بهره خواهد برد.
مارتین بویل هم این فصل در لیگ اسکاتلند آمار خوبی داشته و در 18 بازی 4 گل و 4 پاس گل ثبت کرده است.
رابی کروس هم از بازیکنان مهم استرالیا است که سال هاست در سطح اول فوتبال اروپا بازی می کند.

لژیونرها
به جز جاش ریزدن از سیدنی و کریس ایکونومیدیس از پرث گلوری( که تا به اینجای فصل در لیگ استرالیا با 6 گل زده در فاصله یک گل تا آقای گل این لیگ قرار دارد) همه بازیکنان لیست استرالیا لژیونر هستند و فوتبالشان را در خارج از مرزهای استرالیا دنبال می کنند.
در لیگ اسکاتلند، تام راجیک در سلتیک و مارک میلیگن، جیمی مک کلارن و مارتین بویل در هایبرنین بازی می کنند.
در انگلستان، ماسیمو لونگو با کویینز پارک رنجرز و جکسون ایروین هم با هال سیتی در چمپیونشیپ انگلیس بازی می کنند. مت رایان نیز هم تیمی علیرضا جهانبخش در برایتون و دروازه بان فیکس این تیم است.
در لیگ های آسیایی، متیو جورمن بازیکن الاتحاد عربستان است، لانگراک دروازه بان ناگویا و اندرو نابوت در اوراوا ردز در ژاپن بازی می کنند.
از دیگر لژیونر های این تیم در اروپا می توان به نام های زیر اشاره کرد:
ووکویچ دیگر دروازه بان این تیم است که در خنک بلژیک بازی می کند. رابی کروس در بوخوم بازی می کند. ترنت سنزبری و عزیز بهیچ در پی اس وی آیندهوون بازی می کنند. مصطفی امینی دورگه افغان-استرالیایی در لیگ دانمارک مشغول بازی است. جیمز جیگو در آستراوین اتریش بازی می کند. میلوش دگنوک در ستاره سرخ بلگراد بازی می کند و این فصل در گروه مرگ چمپیونزلیگ مقابل لیورپول و پاریسن ژرمن و ناپولی بازی کرد. آور مابیل هم در میتجی لند دانمارک آمار خوبی داشته و در 16 بازی 5 گل و 7 پاس گل ثبت کرده است. الکس گرباخ دیگر بازی کنی است که با روزنبرگ چمپیونزلیگ را تجربه کرده است.
این در حالی است که موی هافبک میانی هادرزفیلد به دلیل مصدومیت رقابت های جام ملت های آسیا را از دست داد.

اردن؛ چغر و بد بدن!

اطلاعات عمومی
نوع حکومت در اردن پادشاهی مشروطه است. کشور اردن مدتی تحت‌الحمایه انگلستان بود تا آنکه مستقل شد. حکومتی که در اردن بر سر کار آمد از خاندان هاشمی بود، از این‌رو از سال ۱۹۴۹ کشور اردن به نام اردن هاشمی شناخته شد. از نظر موقعیت جغرافیایی اردن از شمال با سوریه، از شمال شرقی با عراق، و از شرق و جنوب با عربستان سعودی و از غرب با اسرائیل و کرانه باختری رود اردن همسایه‌است.
زبان رسمی در اردن عربی است. این کشور حدودا 10 میلیون نفر جمعیت دارد و پایتختش اَمّان است.

عضویت فیفا
اردن تیم 109 رنکینگ فیفا و 19 رنکینگ آسیا است. آن ها در سال 2004 با قرار گرفتن در جایگاه 40 در رنکینگ فیفا بهترین جایگاه تاریخشان را به دست آوردند.اردنی ها از سال 1949 رسما ساختار فوتبالی داشتند و در سال 1956 به عضویت فیفا در آمدند.

عملکرد در آسیا
اردن پیش از این سه بار تجربه حضور در جام ملت های آسیا را داشته است و به جز سال 2015 که موفق به صعود از گروه نشدند، در سال های 2011 و 2004 تا یک چهارم نهایی بالا آمدند. اردنی ها در 11 بازی که در این جام داشتند آمار زیر را ثبت کردند:
11 بازی/ 4 برد/ 4تساوی/ 3 شکست

سرمربی و بازیکنان
ویتال بورکلمانس 55 ساله سرمربی بلژیکی تیم اردن پیش از این سابقه چندانی در مربیگری نداشته است و شاید بتوان گفت مهمترن تیم دورانش در مربیگری همین اردن بوده است. او اکثر دوران خود را به عنوان بازیکن در لیگ بلژیک سپری کرده است و سابقه بازی در تیم های خنک و کلوب بروژ را هم در کارنامه دارد.
بازیکن کلیدی اردن موسی التعمری است. او پیش از این هم تیمی رضا قوچان نژاد در آپوئل نیکوزیای قبرس بود(که احتمالا گوچی از این تیم جدا خواهد شد). فوروارد 21 ساله سرعتی است و تکنیک خوبی هم دارد و امید اول اردن برای گل زنی است.

لژیونرها
تمامی بازیکنان اردن در لیگ داخلی این کشور بازی می کنند. به جز موسی التعمری 21 ساله که از ابتدای این فصل به آپوئل نیکوزیای قبرس پیوست. جاناتان تمیمی که در ساندزوال سوئد توپ می زند در لیست اردن حضور ندارد.

فلسطین؛ مشکوک به خلق شگفتی!

اطلاعات عمومی
زبان رسمی فلسطین عربی و پایتخت آن بیت المقدس است. نوع حکومت آن نیز جمهوری نیمه‌ریاستی است. این کشور حدود 4.5 میلیون نفر جمعیت دارد. فلسطین در شرق دریای مدیترانه قرار دارد و از شمال با لبنان و سوریه، از شرق با اردن و از جنوب با مصر مرز زمینی دارد.

عضویت در فیفا
فلسطین تیم 99 رنکینگ فیفا و 16 رنکینگ آسیا است. آن ها در سالیان اخیر جهشی بلند در این رده بندی داشتند و از رتبه 131 در سال 2016، به بهترین رتبه تاریخشان 80 در 2017 رسیدند. هرچند هم اکنون نیز در رده 99 قرار گرفته اند. به هرحال این نشان می دهد فوتبال فلسطین در حال توسعه است. آن ها از سال 1962 تشکیلات فوتبالی دارند ولی در سال 1998 به عضویت فیفا در آمدند.

عملکرد در آسیا
آن ها سابقه چندانی در جام ملت ها ندارند و این دومین حضورشان در این مسابقات است. در دوره قبلی در سال 2015 در این جام آن ها با سه شکست در دور گروهی حذف شدند. بدین ترتیب فلسطین به دنبال اولین امتیاز یا اولین پیروزی اش پا به مسابقات امسال می گذارد.

مربی و بازیکنان
نور الدین ولد علی سرمربی 46 ساله الجزایری هدایت این تیم را برعهده دارد.
بازیکن کلیدی فلسطین سامح مرعبا است که تک گل فلسطین را در دیدار دوستانه مقابل ایران به ثمر رساند. او در صعود فلسطین به این مسابقات نقش مهمی داشت و با 7 گل شامل 4 گل در پیروزی 8-1 مقابل مالدیو ستاره این تیم بود.

لژیونر
همه بازیکنان این تیم در لیگ داخلی خود بازی می کنند. عماد خلیلی بازیکن دو رگه فلسطینی-سوئدی که در هاماربی سوئد بازی می کند نیز در لیست این تیم در آسیا دیده نمی شود.

سوریه؛ چشم امید یک ملت، خیره به مستطیل سبز

اطلاعات عمومی
جمهوری عربی سوریه کشوری در جنوب غرب آسیا و در کنار سواحل شرقی دریای مدیترانه است. این کشور از سمت شمال با ترکیه، از شرق با عراق، از غرب با لبنان و از جنوب غربی با اسرائیل و از غرب با دریای مدیترانه و از جنوب با اردن و فلسطین همسایه است. این کشور در گذشته شام نامیده می‌شد. نام کنونی سوریه را فرانسویان پس از فروپاشی عثمانی و مستعمره نمودن این کشور از روی تاریخ کهن این بخش از جهان و آشوریان باستانی بر این سرزمین نهادند.
شعار ملی آن ها وحدت، آزادی، سوسیالیسم است. زبان رسمی سوریه عربی است و حدود 10 میلیون نفر جمعیت دارند. پایتخت آن نیز دمشق است. نوع حکومت در سوریه جمهوری نیمه‌ریاستی است.

عضویت در فیفا
سوریه در حال حاضر تیم 74 رنکینگ فیفا و 6 آسیا است و این بهترین رتبه تاریخ سوریه نیز محسوب می شود. آن ها از سال 1936 رسما دارای تشکیلات فوتبالی شدند و یک سال بعد به فیفا پیوستند.

عملکرد در آسیا
آن ها 5 بار سابقه حضور در جام ملت های آسیا را داشته اند و هربار در دور گروهی از مسابقات کنار رفتند. 1980، 1984، 1988، 1996 و 2011 سوریه طعم حضور در جام ملت ها را چشید. آمار آن ها در جام ملت ها به شرح زیر است:
18 بازی/ 7 برد/ 2 تساوی/ 9 شکست

مربی و بازیکنان
برند استنج سرمربی آلمانی این تیم مرد کار کشته ای است و سابقه 4 سال هدایت تیم آلمان شرقی از سال 1984 مهم ترین نقطه کارنامه او است. او سرمربی هرتابرلین نیز بوده و در سالیان اخیر چند تیم آسیایی از جمله عمان ، عراق و سنگاپور را هدایت کرده است.
عمرخریبین که سال گذشته مرد سال آسیا شد و عمر السوما دو ستاره این تیم هستند. با 10 گلی که خریبین در مقدماتی جام جهانی 2018 به ثمر رساند این تیم به پلی آف رسید اما نتوانست استرالیا را شکست دهد تا در یک قدمی صعود به جام جهانی ناکام بمانند. چشم امید هواداران سوریه به این دو بازیکن است تا برای اولین بار موفق شوند از گروهشان در جام ملت ها صعود کنند.

لژیونرها
مهم ترین لژیونر های این تیم خریبین و عمر السوما هستند که به ترتیب در الهلال و الاهلی عربستان بازی می کنند. باقی بازیکنان اکثرا در لیگ داخلی مشغول بازی هستند.

منبع: نود

2034