جشن تولد شاعران زمستان در «سلام ماه»
به گزارش باشگاه خبرنگاران پویا ، در تازه‌ترین برنامه «سلام ماه» که به متولدین زمستان اختصاص داشت جمعی از شاعران و داستان‌نویسان نظیر: پرویزبیگی حبیب‌آبادی، اسماعیل امینی، ناصر فیض، علی‌محمد مودب، علی‌اصغر عزتی‌پاک، آرش شفاعی، امیدمهدی‌نژاد، محمدحسین نعمتی، محمدرضا طهماسبی به شعرخوانی و خاطره‌گویی پرداختند. همچنین اجرای این برنامه را مرتضی امیری اسفندقه بر عهده داشت.
عرفان‌پور: این است دلیل «راه‌بندان» در شهر!
در آغاز مراسم میلاد عرفان‌پور با اشاره به انتشار کتاب جدید خود با عنوان «راه‌بندان» گفت: این کتاب حاصل رباعی‌های یکی، دو سال اخیر است که به خاطر مشغله‌ها و گرفتاری‌های کاری و اداری در راه‌بندان و پشت ترافیک سروده شدند. او سپس یکی از رباعی‌ها را که نام کتاب هم برگرفته از آن است برای حاضران خواند:
تنها و غریب مانده انسان در شهر
سنگین شده سایه رفیقان در شهر
محتاج درنگیم در این کثرت رنگ
این است دلیل راه‌بندان در شهر.
عرفان‌پور در ادامه تازه‌ترین غزل خود را که در روز تولد و حرم امام رضا (ع) سروده بود قرائت کرد:
به دنیا آمدم با گریه‌ای گویی چنین روزی
به من لبخند زد لبخند زد دنیا چنین روزی
اذان صبح بود آری صدایم کرد بیداری
و برمی‌خاست بخت خفته‌ام از جا چنین روزی
او همچنین خاطره سرودن رباعی مشهور «پاییز بهاری ست که عاشق شده است» و «از آخر مجلس شهدا را چیدند» تعریف کرد و رباعی‌ها را برای میهمانان مراسم زمزمه کرد.
محمدحسین نجفی که رتبه نخست آزمونِ دکترای رشته زبان و ادبیات فارسی است غزلی را تقدیم حاضران کرد:
عیدی که در کنار تو بودم سعید بود
آن‌قدرها سعید که مصداق عید بود
با ما به ساز باشد و با ساز ما برقص
از روزگار، از این شب ظالم، بعید بود...
امین مرادی، شاعر جوان دیگری بود که چند رباعی برای حاضران خواند:
جاری پی چیست چشمه لبخندم
با گیسوی کیست رشته پیوندم
در عالم عرضه و تقاضای جهان
در برزخ مهر راستی من چندم!
ماندم مگر از غبار مردی برسد
آگاهی، آینده‌نوردی برسد
آینده گذشت و از پی گرد و غبار
مردی نرسید کاش دردی برسد...
امینی: شعر بزرگ و کوچک ندارد
اسماعیل امینی، شاعر، طنزپرداز و آموزگار شعر در آغاز تولد شاعران و نویسندگان متولد زمستان را تبریک گفت و این‌طور ادامه داد: هیچ اشکالی ندارد کسانی که کار فرهنگی و معنوی می‌کنند مبلغ کار همدیگر باشند. گاهی کسانی به من خرده می‌گیرند و می‌گویند شما آدم شاخص و پیشکسوتی هستی، درست نیست این‌طور جوان‌ها را بزرگ می‌کنید، اما فکر می‌کنم چهره شاخص اگر واقعاً شاخص باشد، با بزرگتر شدن دیگران کوچک نمی‌شود.
او سپس به بیان خاطره‌ای از قیصر امین‌پور پرداخت و گفت: یادم هست وقتی قیصر امین‌پور اولین بار رباعی‌های میلاد عرفان‌پور را دید خیلی ذوق کرد. یادمان باشد کشف استعدادها برکتش به همه می‌رسد. شعر بزرگ و کوچک ندارد و مهم راه یافتن به عالم معناست که تازه گاهی جوان‌ترها راحت‌تر آن را طی می‌کنند.
مهدی‌نژاد: شب مطالعه را هم به آن اضاف کنید
امید مهدی‌نژاد شاعر بعدی بود که غزلی را بدون مقدمه برای میهمانان خواند:
نه توصیفی که می‌گویند راوی‌های افسانه
نه تصویری که می‌سازند شاعرهای دیوانه
نه در آن شاه‌دخترها، نه در آن شط پرشوکت
نه در ریرا، نه در آیدا، نه حتی در گلستانه
کجا دنبال مفهومی برای عشق می‌گردی
بیا اینجاست نان گرم روی میز صبحانه!
بهتر که نام زندگی را جنگ بگذارم
ساجده جبارپور نخستین بانویی بود که در جشن «سلام ماه» متولدان زمستان شعرخوانی کرد:
چندی است که چشمم به نگاه تو دخیل است
آوازه من موجب رسوایی ایل است
ای قامت تو سرو تر از حد تماشا
توصیف من از قامت تو بحر طویل است
کوچکتر از آنم که نگاهی کنم اما
زل میزنم و آهی و خرما به نخیل است...
او یک غزل دیگر نیز برای حاضران خواند:
بهتر که نام زندگی را جنگ بگذارم
بگذار گاهی جای قلبم سنگ بگذارم
گاهی دلی را بشکنم گاهی بدست آرم
گاهی کسی را پای کاری لنگ بگذارم
ز خود به سمت کوچه‌های شهر بگریزم
آیینه‌های خانه را دلتنگ بگذارم...
جشن «سلام ماه» گرامیداشت زادروز شاعران و داستان نویسان متولدین زمستان با بریدن کیک تولد و شعرخوانی و خاطره‌گویی شاعران و نویسندگان حاضر در مراسم به پایان رسید.
انتهای پیام/
منبع: تسنیم
15
