انتشار «آخرین نبرد لنین» به همراه «کوبا و آنگولا»
کتاب‌های «آخرین نبرد لنین»(سخنرانی‌ها و مقالات ۱۹۲۲-۱۹۲۳) و «کوبا و آنگولا: جنگ برای آزادی» نوشته هری وییه‌هاس(پومبو) به تازگی راهی بازار شده‌اند
«آخرین نبرد لنین» اثر ولادیمیر ایلیچ لنین با مقدمه جک بارنز و استیو کلارک با ترجمه حامد شمس در ۴۷۲ صفحه با شمارگان ۱۰۰۰ نسخه و قیمت ۴۰هزارتومان در انتشارات طلایه پُرسو منتشر شده است.
در نوشته پشت جلد کتاب آمده است: همچنان که سرمایه‌داری دارد در قرن بیست و یکم وارد بحران‌هایی می‌شود که عمیق‌ترین بحران‌های اقتصادی و اجتماعی از دهه‌های بین دو جنگ جهانی امپریالیستی اول ودوم تاکنون بوده است، مسائل پروگراماتیک و استراتژیکی که در اوایل دهه ۱۹۲۰ در جنبش کمونیستی کارگری مورد مناقشه بودند، دارند یک بار دیگر در چشم‌اندازهای طبقه کارگر در سراسر جهان، در مسیر حرکت تاریخی‌اش به سمت تسخیر قدرت، نقش وزینی پیدا می‌کنند. (از مقدمه)
در سال‌های ۱۹۲۲ و ۱۹۲۳ لنین، رهبر مرکزی نخستین انقلاب سوسیالیستی جهان، نبردی را پیش برد که آخرین نبرد سیاسی‌اش شد. آنچه در معرض خطر بود، تداوم مسیر پرولتری انقلابی بود که در اکتبر ۱۹۱۷ کارگران و دهقانان را در امپراطوری سابق تزار بر مسند قدرت نشاند و شالوده یک جنبش انقلابی واقعا جهانی رنجدیدگان را ریخت که خود را در جهت تحقق سرمشقی که بلشویک‌ها گذاشته بودند سازماندهی می‌کردند.
پیروزی از آن کیست؟ این سوال را لنین در مارس ۱۹۲۲ مطرح کرد. آیا کارگران و دهقانان، که تازه از درون سال‌ها جنگ، ویرانی و قحطی بیرون آمده بودند، می‌توانستند جلوی جهان سرمایه‌درای متخاصمی که جمهوری شوروی را احاطه کرده بود بگیرند؟ از همه مهم‌تر، آیا آن‌ها تحت آن شرایط می‌توانستند در داخل کشور بر اقشار بورژوایی که سر برون می‌آورند، و یاران خادم به خویش‌شان در درون دولت و دستگاه حزب کمونیست فایق آیند؟
«آخرین نبرد لنین» برای نخستین‌بار، گزارش‌ها، مقالات و نامه‌هایی را یک‌جا در کنار هم قرار می‌دهد که لنین از طریق آن‌ها نبرد سیاسی‌اش را پیش برد. بسیاری از این اسناد ده‌ها سال توقیف بودند و برخی هرگز پیش از این به زبان انگلیسی منتشر نشده بودند.
همچنین کتاب «کوبا و آنگولا: جنگ برای آزادی» نوشته هری وییه‌هاس (پومبو) با ترجمه نرگس عمومی در ۱۶۸ صفحه با شمارگان ۱۰۰۰ نسخه و قیمت ۱۷هزار تومان در نشر یادشده عرضه شده است.
در نوشته پشت جلد کتاب می‌خوانیم: «زمانی که با چالش‌های جدید و غیرمترقبه مواجه شویم، همیشه قادر خواهیم بود تا با حق‌شناسی حماسه آنگولا را به یاد بیاوریم، چرا که بدون آنگولا، ما به قدرتمندی امرزو نبودیم»(رائول کاسترو-مه ۱۹۹۹۱)
در سال ۱۹۷۵ نبردی درگرفت که برای جنوب آفریقا سرنوشت‌ساز بود. مردم آنگولا به تازگی یوغ خشونت استعماری پرتغال را، که قدمتی ۵۰۰ ساله داشت، بیرون انداخته بودند. اکنون رژیم سفید-برتری‌طلبِ آفریقای جنوبی، به تحریک واشنگتن به آنگولا حمله کرده بود. هدفش: تحمیل حکومتی که مطیع پریتوریا و امپریالیسم باشد.
دولت آنگولا درخواست کمک کرد. واکنش رهبری کوبا سریع و قاطع بود. نبردی سخت برای آزادی درگرفت که در سال ۱۹۸۸ در نبرد کوئیتوکواناواله خاتمه یافت، درحالی که رزمندگان آنگولایی، کوبایی و نامیبیایی، شکست خردکننده‌ای را بر ارتش آفریقای جنوبی وارد کردند.
این روایت ادای سهم بی‌نظیر کوبا برای آزادی آفریقا از بلایای آپارتاید است. و این‌که طی انجامش، انقلاب سوسیالیستی کوبا نیز تقویت شد.
هری وییه‌هاس سرتیپ نیروهای مسلح انقلابی کوبا است. او در دنیا به نام «پمبو» شهرت یافته است. نامی رزمی برای یک چریک که ارنستو چه‌گوارا، که «پمبو» در کنارش در کوبا، کنگو و بولیوی کار کرده و رزمیده بود، به او اعطا کرد.
منبع: ایسنا
منبع: ایسنا
728
