چرا نسل Z چین شیفته یک گاو شد؟ | طغیان گوساله پیکسلی علیه کمالگرایی
خبرنگار: علی محزونیک گوساله نر دستوپاچلفتی با گرافیکی شبیه بازیهای رایانهای دهه ۱۹۹۰، بدون ذرهای تبلیغات رسمی و پوستر حرفهای، این روزها سالنهای سینمای چین را تسخیر کرده است.
به گزارش خبرفوری، انیمیشن مستقل «نیو لای» (به معنای «گاوی که میآید») به پدیدهای کمسابقه در گیشه پرجمعیتترین بازار سینمایی آسیا بدل شده؛ اثری که در کمال شگفتی توانسته پابهپای بلاکباسترهای پرهزینهای چون «ادیسه» کریستوفر نولان و جدیدترین قسمت «مرد عنکبوتی» بلیت بفروشد.
منتقدان از قاعده «آنقدر بد که عالی شده» برای توصیف آن استفاده میکنند و تماشاگران معتقدند در دورانی که همه چیز بینقص و صیقلخورده است، این گاو عجیب دوپا هدیهای نجاتبخش به شمار میرود.
از گمنامی مطلق تا انفجار در شبکههای اجتماعی
داستان خلق «نیو لای» خود شبیه یک روایت سینمایی نامتعارف است. این اثر یک پروژه کاملا خانوادگی است که توسط یک طراح فضای سبز و مادرش طی پنج سال ساخته شد؛ دو نفری که شخصا فیلمنامهنویسی، طراحی بصری، انیمیشنسازی و حتی صداگذاری و موسیقی را با کمترین بودجه بر عهده گرفتند.
بیشتر بخوانید:
این رمان هنوز منتشر نشده اما مردم بر سر آن دعوا میکنند!
پسر آلن دلون میگوید آلن دلون واقعی منم! | عکس
یک دیکتاتوری زیبایی | اعتراف اسکارلت جوهانسون به فشارِ زیبایی!
کیفیت فنی کار در ابتدا چنان ضعیف به نظر میرسید که شرکت پخشکننده از اکران آن ناامید شده بود و در ده روز نخست، کل فروش فیلم تنها به ۳۰۰ بلیت رسید. اما نقطه عطف زمانی رقم خورد که تماشاگران اولیه تصاویر خندهدار و صحنههای پر از باگ فیلم را به «میمهای اینترنتی» تبدیل کردند.
موج بازنشر این شوخیها در فضای مجازی ناگهان سالنها را پر کرد. مدیران سینماها که حتی پوستر رسمی برای معرفی فیلم نداشتند، نقاشیهای دستی از یک گاو زرد را روی دیوارها چسباندند. سالنهای نمایش به فضایی کارناوالی بدل شد؛ جایی که جوانان همراه با هم فریاد میزنند، میخندند و فیلم را از یک شکست قطعی به موفقیتی با فروش نزدیک به پنج میلیون یورو رساندند.
پناهگاهی در برابر فرسودگی و فشار اجتماعی
اما فراتر از یک شوخی اینترنتی، راز اصلی شیفتگی نسل Z چین به «نیو لای» چیست؟ کارشناسان معتقدند این انیمیشن در نقطه مقابل تولیدات صنعتی هالیوود و ویدئوهای دستکاریشده با هوش مصنوعی ایستاده است؛ محصولاتی بیعیبونقص که برای جلب توجه ثانیهای طراحی شدهاند.
در جامعهای که جوانان با نرخ بیکاری حدود ۱۸ درصدی، رقابت مرگبار تحصیلی و فرسودگی ناشی از کمالگرایی سازمانی دستوپنجه نرم میکنند، «نیو لای» پیام متفاوتی مخابره میکند. داستان ساده گوسالهای که با خطرات روبهرو میشود، مادری فداکار و پدری غایب دارد و با دشمن طبیعیاش دوست میشود، نوعی اصالت بیآلایش دارد.
پیام ضمنی این پدیده برای نسلی خسته از استانداردهای دستنیافتنی روشن است: برای دوستداشتنی بودن نیازی نیست عالی یا بینقص باشی؛ حتی اگر شبیه یک گوساله پیکسلی و عجیب باشی، باز هم میتوانی جهان را به وجد بیاوری.
