حالوهوای منزل اکبر عبدی با میز عزایی که سالها خاطره در قابهایش نقش بسته است/ ویدئو
تصاویر تازه از منزل اکبر عبدی، فضایی آکنده از اندوه را به تصویر میکشد؛ جایی که میز عزا در میان قابهایی از سالها خاطره، توجه بسیاری را به خود جلب کرده است. همزمان با برگزاری مراسم، گلآرایی باشکوه منزل و حضور حاج سید مجید بنیفاطمه برای قرائت مرثیه، حالوهوایی معنوی و تأثیرگذار به این مراسم بخشیده است.
تصاویر منتشرشده از منزل اکبر عبدی، فضای متفاوت و غمانگیز این خانه را به نمایش میگذارد. میز عزایی که در میان قاب عکسهای سالها فعالیت هنری و خاطرات این بازیگر محبوب برپا شده، بیش از هر چیز احساس دلتنگی و فقدان را به مخاطبان منتقل میکند.
گلآرایی چشمنواز و باشکوه منزل، در کنار حضور جمعی از هنرمندان، دوستان و نزدیکان، جلوهای ویژه به این مراسم بخشیده است. همچنین حضور حاج سید مجید بنیفاطمه و مرثیهخوانی او، فضای منزل را بیش از پیش معنوی و آکنده از اندوه کرده و مورد توجه کاربران فضای مجازی قرار گرفته است.
اکبر عبدی، بازیگر پیشکسوت تئاتر، سینما و تلویزیون، چهارم شهریور 1339 در محله نازیآباد تهران متولد شد. او از همان دوران کودکی به بازیگری علاقهمند بود و در سال 1351 همراه مادرش به کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان رفت تا نخستین گامهای خود را در دنیای هنر بردارد.
عبدی فعالیت حرفهای خود را با حضور در گروههای تئاتری آغاز کرد و در سال 1359 با تلهتئاتر «سنجابها» برای نخستین بار مقابل دوربین قرار گرفت. او سپس با سریال «مثلآباد» به تلویزیون راه یافت و در سال 1363 با فیلم «جنجال بزرگ» وارد سینما شد. همان سال نیز با حضور در مجموعه خاطرهانگیز «بازم مدرسهام دیر شد» به شهرت فراوانی رسید و خیلی زود به یکی از محبوبترین بازیگران کشور تبدیل شد.
این هنرمند محبوب سالها با بیماری کلیوی دستوپنجه نرم کرد و پس از انجام عمل پیوند کلیه، بارها از شرایط جسمانی خود سخن گفته بود. او چندی پیش نیز به دلیل وخامت حال جسمانی در بیمارستان بستری شد و پس از بهبود نسبی مرخص شد.
سرانجام اکبر عبدی شامگاه جمعه دوم مرداد 1405، حدود ساعت 20، در منزل خود دار فانی را وداع گفت و جامعه هنری ایران را در سوگ فرو برد. با درگذشت او، یکی از ماندگارترین چهرههای کمدی ایران از میان ما رفت؛ هنرمندی که دههها با نقشهای بهیادماندنی و بازیهای درخشانش لبخند را بر لب میلیونها ایرانی نشاند و نامش برای همیشه در تاریخ هنر ایران ماندگار خواهد ماند.