حواشی چهلمین روز درگذشت حمید هیراد/ ویدئو

مراسم چهلمین روز درگذشت حمید هیراد که در جوانی بر اثر سرطان از دنیا رفت، با حضور جمعی از هنرمندان، خانواده و طرفداران این خواننده موسیقی پاپ برگزار شد. در این مراسم چهره‌هایی از جمله محمد علیزاده، شهرام شکوهی، محسن ابراهیم‌زاده، مصطفی راغب، میثم اکبری، عبدالجبار کاکایی، هومن حاج‌عبداللهی و ... حضور داشتند.

نخستین سخنران این مراسم حامد حسین‌زاده (برادر حمید هیراد) بود که گفت: من حامد حسین‌زاده هستم، برادرِ حمید هیراد. حمید همین‌جاست، میانِ ما و حس می‌کنم که نگاهمان می‌کند. راستش را بخواهید، من اهلِ حرف زدن نیستم و شاید نتوانم آن‌طور که باید و شاید، احساساتم را بیان کنم. حتی زبانِ حمید هم نمی‌توانم باشم، اما با تمام وجودم تلاش می‌کنم فقط چند کلمه بگویم.

او افزود: از همه شما عزیزانی که از راه‌های دور و نزدیک آمدید، صمیمانه تشکر می‌کنم. حضورتان، همراهی‌تان و مهرتان برای ما بسیار ارزشمند است. در این شرایط، خانواده‌ام توانِ صحبت کردن ندارند، اما از طرف آنها، از تک‌تک شما مردم عزیز، قدردانی می‌کنم. امیدوارم که سهم زندگی‌تان همیشه شادی باشد و لبخند. ببخشید اگر بلد نیستم درست تشکر کنم. فقط خواستم به رسم ادب بگویم، ممنونم.

محمد علیزاده: از دست دادن حمید غمی متفاوت بود 

در ادامه دومین سخنران محمد علیزاده (خواننده) بود که گفت: هیچ‌وقت گمان نمی‌کردم در چنین جایگاهی و درباره چنین غمی صحبت کنم. سال‌ها پیش، از دست دادن پدرم بزرگ‌ترین غم زندگی‌ام بود، اما خبر از دست دادن حمید، غمی عمیق و متفاوت برایم به همراه داشت. در این سال‌ها، در فضای مجازی شایعات و ابهامات زیادی درباره حمید ساخته شد. متأسفانه این روزها در دنیای موسیقی، کمتر به یکدیگر رحم می‌کنیم؛ چون فقط می‌خواهیم دیده شویم، بدون آن که اهمیت بدهیم چگونه دیده می‌شویم، و این برای پیکره موسیقی ما تأسف‌بار است.

او افزود: در سال ۹۹ در یک برنامه زنده تلویزیونی از حمید دعوت کردم درباره بیماری‌اش صحبت کند. او ابتدا نگران بود که پس از این گفت‌وگو، هجمه‌هایی متوجه من شود، اما در نهایت پذیرفت. بعد از پخش برنامه، فردای آن روز به من گفت که پس از مدت‌ها احساس آرامش کرده و حالش بهتر شده است. حمید خصوصیات بسیار ارزشمندی داشت. یکی از مهم‌ترین آن‌ها، دوری از حسادت بود. او حسادت را در وجودش از بین برده و جای آن را با بخشندگی پر کرده بود. حتی زمانی که پشت سرش صحبت می‌شد، با لبخند از آن عبور می‌کرد؛ این گذشت، نشانه روحی بسیار متعالی است. رسالت حمید هیراد تا همین نقطه از زندگی‌اش در این دنیا بود و امیدوارم همه ما نیز روزی با عزت و آبرو، مانند او از این دنیا برویم. حمید را دوست دارم، همیشه دوست خواهم داشت و او در قلب من جاودانه است.

میثم اکبری: ۴۰ روز است که در سوگ حمید هستیم 

میثم اکبری (خواننده) نیز با ابراز تأثر از درگذشت حمید هیراد، گفت: ۴۰ روز گذشت؛ ۴۰ روز ناباورانه گذشت و همه ما در سوگ و فراق حمید عزیز نشستیم. همانگونه که حسین منزوی می‌گوید: «جهان مرا مه گرفته سراسر/ چشم می‌بیند آب است در چهار سوی منظر/ در اینجا به جای ۴۰ روز، ۴۰ سال باریده باران/ ۴۰ سال بی‌وقفه یک‌ریز بریده طوفان». واقعاً چه ۴۰ روزی بر همه ما گذشت؛ بر خانواده محترم، به‌ویژه مادر عزیزشان که شاید برای ایشان، این ۴۰ روز، ۴۰ سال گذشته است.

او در ادامه درباره ویژگی‌های شخصیتی این هنرمند گفت: واقعاً حمید مظلوم بود؛ مظلومانه و غریبانه پر کشید. در روزگاری که اگر فضای درستی برای ابراز احساسات وجود داشت، قطعاً آن‌گونه که شایسته‌اش بود بدرقه می‌شد. فکر نمی‌کنم کسی باشد که حتی اگر از پشت گوشی هم حمید را دیده یا قضاوتی درباره‌اش داشته، از او دلخوری داشته باشد. ما بارها درباره این مسائل با هم صحبت کرده بودیم. واقعاً کسی نیست که از او ناراحت باشد؛ بلکه این ما هستیم که باید از او حلالیت بطلبیم. حمید گوهر نایابی بود؛ خوشا به حال کسانی که قدرش را دانستند.

اکبری درباره رابطه خود با هیراد نیز بیان کرد: مدت دوستی ما شاید به دو سال هم نرسد، اما عمق این دوستی بسیار زیاد بود. من واقعاً حمید را بی‌نهایت دوست داشتم و اکنون هم حضورش را احساس می‌کنم. همان‌طور که سعدی می‌فرماید: مرده آن است که نامش به نیکویی نبرند؛ و حمید از خود آثار و خاطرات بسیاری به جای گذاشت و آن لبخند منحصربه‌فردش در ذهن همه ما ماندگار شد.

اکبری در بخش دیگری از سخنانش به همکاری هنری خود با هیراد اشاره کرد و گفت: قرار بود یک قطعه مشترک با هم ضبط کنیم، اما آن‌قدر شیفته شخصیت و انسانیت او شده بودم که دوست داشتم این همکاری ادامه‌دار باشد. ما با شور و شوق فراوان در استودیو حاضر می‌شدیم و درباره آثار، نحوه انتشار و حتی اجراهای مشترک آینده صحبت می‌کردیم.

او افزود: حمید روح بزرگی داشت و به شکل عجیبی اهل گذشت بود. بارها در مواجهه با شایعات فضای مجازی، فقط لبخند می‌زد و می‌گفت همه را بخشیده است. روزگار همین بوده، هست و خواهد بود. امیدوارم تا زمانی که عزیزان‌مان در کنار ما هستند، قدرشان را بدانیم.

شهرام شکوهی: حمید هیراد اتفاقی نو در موسیقی پاپ بود 

شهرام شکوهی (خواننده) در مراسم چهلم حمید هیراد با تلاش برای کاستن از فضای غم‌زده این مراسم، گفت: می‌خواهم کمی از جنبه غم موضوع کم کنم. روزی که برای اولین‌بار صدای حمید را شنیدم، به اطرافیانم گفتم این اتفاق‌ها در موسیقی خیلی کم رخ می‌دهد؛ شاید هر ۱۵ تا ۲۰ سال یک‌بار هنرمندی ظهور کند که صدا، نوع خوانش و سبک جدیدی داشته باشد و حمید همه این ویژگی‌ها را یک‌جا داشت.

او ادامه داد: صدایش هم مثل خودش بود؛ آرام، دلنشین و تأثیرگذار. امروز درباره از دست دادن او صحبت می‌کنیم، اما به نظر من ما بسیار خوشبخت بودیم که در این سال‌ها چنین هنرمندی را داشتیم. صدای او همچنان با ماست و آن عشقی که در آثارش جاری بود، هیچ‌وقت از ما جدا نمی‌شود.

شکوهی با اشاره به ماندگاری هنرمندان افزود: بزرگ‌ترین ویژگی هنرمندان این است که حضورشان فقط به جسم محدود نمی‌شود. حتی اگر از نظر فیزیکی از میان ما بروند، آثار، یاد و عشقی که در کارهایشان هست، باقی می‌ماند؛ و در مورد حمید، این موضوع به‌وضوح در صدای خاص و ملودی‌هایش دیده می‌شود.

این خواننده همچنین درباره آشنایی خود با هیراد گفت: خیلی فرصت معاشرت با حمید را نداشتم، اما همان چند باری هم که در کنار هم بودیم، کاملاً مشخص بود که چقدر خوش‌قلب و مهربان است. این را از ته دل می‌گویم، نه صرفاً به خاطر فضای این مراسم. او واقعاً چیزی را به دل نمی‌گرفت و اهل گذشت بود.

شکوهی با مقایسه‌ای میان هیراد و مرتضی پاشایی افزود: در موسیقی دوستی داشتیم که متأسفانه با همین بیماری از دستش دادیم؛ مرتضی پاشایی. از نظر ویژگی‌های اخلاقی، شباهت زیادی بین این دو وجود داشت.

او در بخش دیگری از سخنانش با اشاره به شیوع بیماری سرطان در میان هنرمندان گفت: ای کاش توجه بیشتری به سونامی سرطان در کشور شود. در همین چند سال اخیر، ما چند تن از خوانندگان شاخص‌مان را بر اثر این بیماری از دست داده‌ایم؛ از جمله مرتضی پاشایی، بهنام صفوی و حالا حمید هیراد. این موضوع برای جامعه کوچک موسیقی ما بسیار قابل تأمل است.

راغب: این ۴۰ روز بر همه ما بسیار سخت گذشت 

در ادامه مصطفی راغب (خواننده و از دوستان نزدیک حمید هیراد) در سخنانی گفت: این ۴۰ روز برای همه ما بسیار سخت گذشت؛ به‌ویژه برای کسانی که با حمید خاطرات زیادی داشتند؛ از هواداران گرفته تا خانواده‌اش که می‌دانم چه روزهای دشواری را پشت سر گذاشتند. حمید رفت، اما یادش باقی است. آثارش همچنان شنیده می‌شود و حضورش را می‌توان در صدایش احساس کرد. فقط می‌خواهم از او تشکر کنم؛ از اینکه با صدایش از انسانیت گفت، انسانیت را آموزش داد، از عشق، مهربانی و عشق به خدا سخن گفت.

این خواننده ادامه داد: همان‌طور که در مراسم تشییع هم گفتم، حمید نرفته و هنوز کنار ماست. در این روزها بارها احساس کرده‌ام که در کنارم حضور دارد؛ حتی وقتی سوار ماشین می‌شدم، با او صحبت می‌کردم و از او می‌خواستم برای مردم، کشور و تمام غم‌های بزرگ دعا کند. 

او در ادامه به شرایط دشوار زندگی هنرمندان اشاره کرد و گفت: شاید ظاهر زندگی هنرمندان زیبا به نظر برسد، اما استرس‌ها، سفرهای مداوم، بی‌خوابی‌ها و فشارهای مختلف همیشه همراه آن‌هاست. به‌نظر من، بسیاری از این فشارها در بروز بیماری‌ها بی‌تأثیر نیست. چرا تا وقتی هنرمندی در کنار ماست، قدرش را نمی‌دانیم؟ چرا از تجربه‌ها و زندگی بزرگان درس نمی‌گیریم؟ واقعیت این است که هیچ‌کس در این دنیا ماندنی نیست و تنها چیزی که باقی می‌ماند، خاطرات و مهربانی‌هاست.

او همچنین به مشکلات بیماران خاص در شرایط کنونی اشاره کرد و گفت: بیمارانی هستند که برای تأمین داروهای خود با سختی‌های زیادی مواجه‌اند. این مسائل نیاز به توجه و حمایت جدی دارد و این سؤال مطرح است که چه کسی قرار است از جامعه هنری حمایت کند. هنرمندان با احساسشان زنده‌اند و نباید آن‌ها را نادیده گرفت. امیدوارم تا زمانی که عزیزان‌مان در کنار ما هستند، قدرشان را بدانیم و هوای یکدیگر را داشته باشیم.

در شرایط سخت چه کسی به فکر هنرمندان است؟

در راستای صحبت‌های راغب، مهدی حسین‌زادگان که اجرای برنامه را هم برعهده داشت به نمایندگی از هنرمندان حاضر در برنامه گفت: آن چیزی که برای بسیاری از مردم جنبه تفریح دارد، برای هنرمندان شغل و منبع درآمد است. در میان جمع ما نوازندگان زیادی حضور دارند و واقعیت این است که با هر اتفاقی، اولین صنفی که فعالیتش متوقف می‌شود، صنف موسیقی است؛ چرا که همواره با شادی و تفریح مردم گره خورده و از هنرمندان انتظار می‌رود در غم و شادی کنار مردم باشند.

او در ادامه با طرح انتقادی نسبت به نبود حمایت‌ها اظهار کرد: اما پرسش اینجاست که چه کسی به فکر معیشت این هنرمندان است؟ بسیاری از نوازندگان از ابتدای دی‌ماه تاکنون بیکار بوده‌اند و شرایط دشواری را پشت سر می‌گذارند. پس از این مدت طولانی و حتی پس از رخدادهای اجتماعی گذشته، کسی به سراغ یک نوازنده، هنرمند یا خواننده نیامد که بپرسد در این مدت چگونه گذران زندگی کرده‌اند، در حالی که این افراد سال‌ها برای مردم فعالیت و خدمت کرده‌اند. اگر حمید هم امروز در میان ما بود، قطعاً همین دغدغه‌ها را مطرح می‌کرد و از شرایط هنرمندان سخن می‌گفت.

محسن ابراهیم‌زاده: هر چه از خوبی‌های حمید بگوییم کم است 

محسن ابراهیم‌زاده (خواننده) نیز درباره زنده‌یاد حمید هیراد گفت: بسیاری از نکات و ویژگی‌های شخصیتی حمید توسط دوستان مطرح شد و هرچه از خوبی‌های او گفته شود، باز هم کم است. 

او در ادامه درباره سختی کار خوانندگان توضیح داد: آنچه از بیرون دیده می‌شود، ظاهر زیبای این حرفه است، اما درون آن با مشکلات و فشارهای زیادی همراه است. همان‌طور که اشاره شد، خواننده‌ها استرس‌های زیادی را تحمل می‌کنند؛ از سفرهای مداوم گرفته تا برنامه‌های فشرده کاری. از ساعت‌های ابتدایی صبح حرکت می‌کنیم، به شهرهای مختلف می‌رویم، استراحت کوتاهی داریم، سپس برای ساوندچک و اجرا آماده می‌شویم و این روند به‌طور مداوم تکرار می‌شود.

این خواننده افزود: در کنار این فشارها، انتظارات بیرونی هم وجود دارد؛ از ظاهر و شرایط جسمی گرفته تا قضاوت‌هایی که درباره هنرمندان مطرح می‌شود. در حالی‌که هر هنرمندی، مانند هر انسان دیگری، زندگی شخصی و مسائل خاص خود را دارد.

ابراهیم‌زاده در بخش دیگری از سخنانش به خاطره‌ای از آشنایی با هیراد اشاره کرد و گفت: اولین‌بار او را در فرودگاه بندرعباس دیدم؛ با نهایت فروتنی و سادگی. بعد از آن نیز در یکی از کنسرت‌هایم در تهران که همزمان با تولدم بود، حضور پیدا کرد و لحظات بسیار خوبی را در کنار هم گذراندیم.

عبدالجبار کاکایی: تبسم‌های معصومانه حمید، دل بسیاری را برد

عبدالجبار کاکایی (شاعر و ترانه‌سرا) در این مراسم با اشاره به تأثیر شخصیت هیراد بر او گفت: در مسیر آمدن به این مراسم، یاد یکی از ترانه‌های او افتادم و همچنین به یاد ابیاتی از سعدی که می‌گوید: «شوخی نکن ای یار که صاحب‌ نظرانند»؛ و واقعاً این دلبری و جذابیت در تبسم‌های معصومانه حمید، دل بسیاری را با خود برد.

او ادامه داد: پس از یک حاشیه و مشاجره رسانه‌ای که برایش ایجاد شده بود، دیداری با او داشتم و بیش از پیش شیفته اخلاق و رفتار او شدم؛ تبسم‌ها و خنده‌هایی که ویژگی بارز او بود. حتی در جایی نوشته بودم که اگر همه درها را ببندند، مرگ از در خنده وارد می‌شود؛ و شاید مرگ هم همان تبسم زیبای حمید را دید و او را در آغوش کشید.

این شاعر درباره همکاری مشترک خود با هیراد نیز گفت: در یکی از دیدارها، در منزل ما، حمید کتابم را ورق زد و به غزلی رسید که همان‌جا با گیتار برایش ملودی ساخت و آن را خواند. تصور نمی‌کردم آن شعر روزی به اثری اجرایی تبدیل شود، اما این اتفاق افتاد. این اثر، حاصل یک حس صمیمی و دلی بود؛ و حمید با همان روحیه و احساس خاص خود، به آن جان بخشید. برجسته‌ترین ویژگی حمید، همان صداقت و لطافتی بود که در رفتار و هنر او جاری بود. بدون تردید، نام و خاطره‌اش هرگز از یاد نخواهد رفت.