طعنه کیارستمی پسر به تشنگان بمباران ایران : تغییر اسم خلیج فارس رگ گردنتان را بیرون مى آورد، اما تهدید مرزها نه؟!

 پسر عباس کیارستمى نوشته «من - ٧سالم بود که به این خانه رفتیم فقط چندماه قبل از «پیروزى انقلاب خانه اى که پدرم همیشه مى کَفت برایش آرام ترین جاى دنیاست. همان اوائل، شبى مهمان داشتیم. من قرار بود طبقه بالا خواب باشم ولى صداها بلند بود و من خوابم نمى برد. یواشکی در راه پله نشسته بودم و به حرف هاى بزرگترها گوش مى دادم. یکى از آنها فریاد مى زد و به پدرم مى کَفت تو بی غیرتى چرا؟ چون برعکس همة  این دوستان پدرم هیچوقت حاضر نشد در تظاهرات آن سالها شرکت کند».

او خطاب به برخى فارسى زبانانى که در خارج از ایران زندگى  مى کنند نوشته: «اگر در این مدت به هر شکلى از کلمه بچه هایمان استفاده کرده اید ولى همه این سالها یکى از این بچه هایتان را به مدرسه نفرستاده اید! اگر در این مدت با قدرت هرچه تمام گفته اید

"دوباره مى سازمت ایران" ولى تابه حال زحمت مشارکت در ساخت مدرسه یا بیمارستان یا هرجاى دیکَرى را به خودتان نداده اید! اکَر گفته اید بناها در برابر جان آدمها ارزشى ندارند، ولى بعد کشته شدن انسان هاى بى گناه را با هر دلیلى توجیح کرده اید! اگر قاتلین مسافران هواپیما و مردم بى گناه در خیابان و دختران دبستانى برایتان فرقى دارد.»

درادامه اشاره کرد:«اکر فرهنگ  برایتان فقط چهارشنبه سورى و چگونه نوشتن نوروز به انکَلیسى است! اکر مشارکتتان در تغییر و بهبود اوضاع فقط از راه دور و احیاناً زیر پرچم دیکَرى بوده! اکر جنگ با ایران فقط در فیلم "300" خونتان را به جوش مى آورد؛ اکَر تغییر اسم خلیج فارس رگ  گردتان را بیرون مى آورد ولى تهدید تغییر مرزها برایتان توجیه دارد؛ اگر قدرت فکرکردن و مسئولیت حرف هاتان را رهبر یا شاه یا هر شخص دیکَرى تفویض کرده اید؛ شما انقلابیون من را در زمره بى غیرتان بدانید. من هنوز همان آدمم که نه "مرگ  بر"

مى کَوید نه "درود بر" ولى دلیلى براى نشستن کنار شما هم ندارم.»