«طبل 2 هزارسالۀ قورباغهنشان» موقع شخم زدن زمین از زیر خاک بیرون آمد
یکی از برجستهترین ویژگیهای این طبل، وجود چهار قورباغه طراحی شده است که به طور یکنواخت در لبه سطح طبل قرار گرفتهاند. هر قورباغه حدود ۷ سانتیمتر طول دارد.
یک کشف باستانشناختی شگفتانگیز در جنوب غربی چین، نور تازهای بر زندگی معنوی و مهارتهای صنایع دستی تمدنهای باستانی افکنده است.
کشف زمانی رخ داد که روستایی محلی به نام وانگ دِچیانگ در حال شخم زدن زمین کشاورزی بود و جسمی سخت زیر خاک متوجه شد. پس از بیرون آوردن محتاطانه آن، یافته را به مقامات محلی گزارش داد و بعدها آن را به اداره مدیریت آثار فرهنگی شهرستان ویشین اهدا کرد. کارشناسان مؤسسه استانی یوننان برای آثار فرهنگی و باستانشناسی به زودی وارد شدند تا شیء را ارزیابی کنند و اهمیت تاریخی آن را تأیید نمایند.
شاهکاری برنزی که به خوبی حفظ شده است
طبل تازهکشفشده در وضعیت نسبتاً خوبی قرار دارد و ویژگیهای ساختاری متمایزی را نشان میدهد که مخصوص طبلهای برنزی تشریفاتی آن دوره است. این طبل کاملاً از برنز ریختهگری شده، قطر سطح طبل آن حدود ۵۸٫۵ سانتیمتر، قطر بدنه ۶۵ سانتیمتر و ارتفاع ۲۹ سانتیمتر است و وزن کل آن حدود ۱۵ کیلوگرم میباشد.در مرکز سطح طبل، نقش برجستهای از خورشید ۱۲ پرتو (۱۲-نقطهای) دیده میشود؛ نمادی رایج بر روی طبلهای برنزی باستانی در جنوب چین و مناطق همجوار. اطراف این طرح مرکزی، نوارهای هممرکز از الگوهای خطی کوتاه در اطراف لبه حکاکی شدهاند.
یکی از برجستهترین ویژگیهای این طبل، وجود چهار قورباغه طراحی شده است که به طور یکنواخت در لبه سطح طبل قرار گرفتهاند. هر قورباغه حدود ۷ سانتیمتر طول دارد. در بسیاری از فرهنگهای باستانی جنوب غربی چین، قورباغه نماد باروری، رونق و فراوانی بود و این نشان میدهد که طبل معنای نمادین قدرتمندی داشته است.
دو جفت دستگیره نواری مسطح به طور متقارن در دور کمر طبل نصب شدهاند. هر دستگیره حدود ۱۷ سانتیمتر طول و ۵ سانتیمتر عرض دارد و با الگوهای طنابی و سوراخهای مربعی کوچک تزیین شده که مهارتهای پیشرفته فلزکاری تزئینی آن زمان را نشان میدهد.
باستانشناسان تحقیق مفصلی در محل کشف انجام دادند و گودال تدفینی را که طبل قرنها پیش در آن قرار گرفته بود، کشف کردند. حفره دقیقاً با شکل طبل مطابقت داشت و آثار برجسته قورباغهها در کف گودال به وضوح قابل مشاهده بود.این سرنخها نشان میدهد که طبل به صورت وارونه دفن شده بود. پژوهشگران معتقدند این جهتگیری عمدی بوده و معنای آیینی داشته است.
به گفته کارشناسان میراث فرهنگی، قرار دادن طبل به صورت وارونه ممکن است نمادی از عملی تشریفاتی باشد که در آن دعاها، برکتها یا هدایا به طور استعاری «ریخته» میشدند به درون زمین.
در جوامع باستانی جنوب غربی چین، طبلهای برنزی اغلب نقش کلیدی در مراسم مذهبی، گردهماییهای نخبگان و جشنهای آیینی ایفا میکردند. تزیینات پیچیده و تصاویر نمادین آنها، جهانبینی معنوی و سلسلهمراتب اجتماعی آن دوران را منعکس میکند.
طبل برنزی اکنون تحت مراقبت اداره مدیریت آثار فرهنگی شهرستان ویشین قرار دارد و تحت فرآیند حفاظت و مطالعه بیشتر خواهد بود. پژوهشگران امیدوارند این شیء در نهایت در مجموعه موزهای به نمایش گذاشته شود تا عموم مردم بتوانند از این یادگار شگفتانگیز تمدن باستانی چین قدردانی کنند.
