بیانصافی علیه روحانی
بسیاری از رسانههای منتقد به‌طور معناداری فرقی بین رقابتهای سیاسی و جناحی با منافع ملی قائل نیستند.
متأسفانه در ایران برخی رسانهها چند وقتی که تیم رقیب‌شان بر سر قدرت است، منازعات را تا مدت‌ها و حتی گاهی تا انتخابات بعدی حفظ میکنند. آقای ظریف در کنگره حزب ندای ایرانیان به نکته خوبی اشاره کرد و آن این است که در وزارت امور خارجه اساساً دیپلماتها حق ورود به منازعات سیاسی را ندارند که البته این امر در مورد سایر کشورها هم رایج است. اما او ناچار به بیان سخنانی در این کنگره شد که چیزی جز دفاع از منافع ملی نبود. آقای ظریف اصرار دارد که وقتی جملات، چکیدهها و قطعاتی از یک سخنرانی یا مصاحبه‌ای را از زبان دشمنان کشور بهگونهای انتشار دهیم که در قبال آن غرور ملی را جریحهدار کنیم و دولت مستقر را آزار دهیم، بیش از آنکه نشانه ضعف نیروهای داخلی باشد نشاندهنده قوت دشمنان خارجی است.
آقای روحانی در تمام مدت 5 سالهای که ریاست قوه مجریه را برعهده دارد، باوجود اینکه انتقاداتی به خود ایشان و تیم رسانهایشان وارد است اما در معرض حجم زیادی از بیانصافی قرار گرفته است. این اتفاق هم در حوزه تعارضاتی که در منطقه با عربستان و اسرائیل داشتهایم و هم در حوزه بینالمللی و برجام رخ داد. آنها نه پیروزی روحانی و تیم مذاکره‌کننده دولت در برجام را برجسته کردند و نه میزان فاجعه ناشی از خروج امریکا آنقدر زیاد است که بخواهند امریکا را محور اصلی تعاملات بینالمللی قرار داده و دولت را برای نقض برجام زیر سؤال ببرند. اگر این برجام خوب بود چرا برای توافق آن اعلام عزای عمومی کردید و اگر بد بود به چه دلیل برای نقض آن دولت را ملامت میکنید؟
رفتار دلواپسان بیش از اینکه تأمین‌کننده منافع ملی یا سیاسی باشد آب در آسیاب دشمن ریختن است. روزنامه کیهان در طول تمام این سالها با هزینه بیتالمال اداره شده است. منتسب به رهبری است و بدون اینکه وجنات، منزلت و جایگاه ایشان را رعایت کند در حال تخریب نیروها و مدیران میهنی عمل میکند. واکنش آقای ظریف که اتفاقاً آدم محافظه کاری هم هست و معمولاً خیلی به مسائل داخلی ورود نمی‌کند نشان از فشاری دارد که رسانههای رقیب بر تیم وارد میکنند. صداوسیما هم وضعیتی بدتر از کیهان دارد. این رسانه امروز با انتصاب و انتخاب مدیران ناآشنا به امر رسانه و بیتفکر کار میکند.
نگاهی به تیمهای اندیشه ورزی صداوسیما فاجعه را تکمیل میکند؛ آدم‌هایی که نه دانش لازم دارند، نه از تجربه رسانهای برخوردارند و نه جامعه جهانی را میشناسند. یک عده ایدئولوگهایی با دانش کم عمق هستند که با پیچیدگیهای جنگ رسانهای اصلاً آشنایی ندارند. آنها اتفاقاً فکر میکنند برنامههای مؤثری میسازند در حالی که با تبلیغات مستقیمی که کمترین اثری هم در ذهن افکار عمومی ندارد، در حال فعالیت هستند. به گونهای که این دستگاه بسیار عریض و طویل با بودجههای عظیم اثرگذاریاش حتی از تلگرام هم کمتر است.
امیدوارم مقامات کشور روزی به فکر محاسبه میزان هزینههایی که این رسانهها بر دولت و بر شاکله مدیران وارد کردهاند بپردازند. دریابیم که ما با وضعیت مطلوب فاصله زیادی داریم.
فیاض زاهد/تحلیلگر سیاسی
منبع: ایران آنلاین
15
