قطع اینترنت، کسب و کارهای مجازی بسیار زیادی را تعطیل کرده، بیش از پیش به فکر معیشت مردم باشید/ نمی‌توان با تعارف یا کلی‌گویی از کنار مسائل گذشت

روزنامه اطلاعات نوشت:  سفر دکتر عراقچی به پاکستان در حالی انجام شد که هنوز خبری از تفاهم و مذاکره وجود ندارد.  اما ورای اینکه چه اتفاقاتی قرار است در اسلام‌آباد رقم بخورد، ما باید مسائل خود و جبهۀ خود و درون کشور خود را به نحوی سازماندهی و انسجام و استحکام بخشیم که برای هر تحرک و تدافعی آماده باشیم و برای هر تعرض و پاسخی نیز با سنجیدگی دست به عملیات بزنیم.

قطعاً نیروهای نظامی و عملیاتی ما تجاوزگر نیستند و فلسفۀ هر حمله، عملیات و یورشی که به مواضع خصم داشته و خواهند داشت، اگر تدافعی نباشد، یا برای بازدارندگی است یا برای تنبّه و هشدار به کشورهای همسایه‌ای که زمین و آسمان و سواحل خود را بی‌دریغ در اختیار آمریکا و رژیم صهیونی قرار داده‌اند. تنها استثنا در عملیات نیروهای نظامی ایران، اسرائیل است که هرگونۀ حمله و تحرک خصمانۀ آن رژیم، باید با سخت‌ترین پاسخ ممکن روبه‌رو شود.

وضعیت کنونی معلوم نیست چگونه پیش خواهد رفت. می‌تواند به همین صورت تداوم یابد یا با شکستن آتش‌بس در جنگی محدود در دریا و سواحل یا فراگیرتر از آن، دوباره شعله‌ور شود. در هر صورت، مهم‌ترین مسأله، انسجام داخلی میان کل جامعه و نظام و ساختار دولت و سیستم ادارۀ کشور است.

در حال حاضر گروهی از مردم، با شور و حرارت در خیابانها حاضر و از رزم و میدان حمایت می‌کنند. حماسه‌های مذهبی و مداحی و نمایش پرچم ایران و حضور مستمر، بسیار مغتنم است و باید سپاسگزار بود. با این حال، معیشت و سازماندهی حیات و زندگی و آموزش و بهداشت و امنیت و خورد و خوراک و پوشاک و مسکن و رفت و آمد و آب و برق و ارتباطات و کسب و کار قریب به نود میلیون شهروند ایرانی در سراسر این کشور پهناور، کاری است که با برنامه‌ریزی و جهاد عقلی و مدیریت شبانه‌روزی صورت تحقق خواهد یافت و باید همراه با شور و حماسه مردم انجام گیرد.

علاوه بر این، باید برای مقابله با دشمن دون و ددمنش، حداکثر مردم را پای کار آورد و با هر منش و سلیقه و سبک فکر و فرهنگ و زندگی متحد ساخت. مردم باید برای آیندۀ و سرزمین خود به میدان آیند و با تعاون و همکاری و تشکیل حلقه‌های مدنی و محلّی، به رفع مشکلات بپردازند.

این نوع اجتماعات مدنی نیازمند تسامح و یاریگری است که در فرهنگ و سنّت ما ریشه‌های دیرینه داشته و دارد. تشریک مساعی و سراغ گرفتن از یکدیگر و همیاری و همکاری، بخش جدایی‌ناپذیری از زندگی محلّات و خانواده‌های ایرانی بوده است. باید فضای مناسب ایجاد شود و مردم خود صاحب اختیار امور خود شوند تا هم مشکلات عدیده‌ای که در راه است کمتر شود و هم انسجام ملی در وقت مقتضی در برابر دشمن حاصل گردد.

موضوعاتی که کمی از آن گفته شد، بیان کلی بود. اما حقیقت آن است که اقتصاد کشور به سرعت نیاز به مدیریت دارد و ممکن است برخی طبقات  و خانوارها نتوانند تاب و طاقت فشارهای تورمی را داشته باشند. گرانی و افزایش چند صد درصدی کالاهای اساسی از یک سو، بیکاری و رکود بازار کار از سوی دیگر، همراه با از کار افتادن بخش بزرگی از زنجیره تولید و عرضه مواد خام و کالاهای اساسی به دلیل آسیب‌دیدگی و سرانجام قطع اینترنت که خود به تنهایی محل کسب و کارهای مجازی بسیار زیادی محسوب می‌شد، وضعیت بغرنجی ایجاد کرده است. نمی‌توان با تعارف یا کلی‌گویی از کنار این مسائل گذشت.

ممکن است به زودی دولت نیاز به برنامه‌های ویژه‌ای برای اقتصاد دوران جنگ پیدا کند و چون چشم‌انداز تداوم یا ختم جنگ، آتش‌بس، صلح و ... هیچ روشن نیست، باید برای هر شرایطی آماده بود. پروژه‌های دولت نمی‌تواند تنها روی کاغذ باشد و باید هرچه زودتر عملیاتی شود. نیروهای نظامی و میدان باید از پشتیبانی تمام مردم مطمئن باشند و این امر نیازمند دلگرمی همه مردم و ایجاد وحدت در میان تمام اقشار است. 

هرچند مردم ایران بزرگوارتر از آنند که وطن خود را تنها بگذارند، و این مسأله را آزمون‌های تاریخ ثابت کرده است، بارها و بارها...