حسین شریعتمداری خطاب به پزشکیان: چرا معاون شما به دیدار برخی زندانیان اغتشاشات اخیر رفت؟/ چرا افراد دولت شما مخالف سختگیری به دانشجویان هستند؟

حسین شریعتمداری در روزنامه کیهان خطاب به پزشکیان نوشت: به عنوان مثال، کسانی که در فتنه آمریکایی- اسرائیلی ۸۸ و یا فتنه ۱۴۰۱ با دشمنان همسوئی داشته و بعضاً به همین جرم محکوم شده‌اند، حتی اگر توبه هم کرده باشند، شایستگی نزدیکی و احیاناً مشاوره دادن به رئیس‌جمهور محترم را ندارند!

باز هم به عنوان مثال، بعد از جنگ ۱۲ روزه و درحالی که جمهوری اسلامی ایران پیروز آن آوردگاه نابرابر با آمریکا، رژیم صهیونیستی، ناتو و تعدادی از کشورهای عربی بود، برخی از اطرافیان جنابعالی به جای تقدیر و افتخار به اقتدار و مقاومت نظام، ساز بد صدای تغییر پارادایم (بخوانید تغییر مبانی نظام یعنی همان Regime change) را کوک کردند که دقیقاً همان آرزوی برباد رفته آمریکا و اسرائیل در جنگ ۱۲روزه بود! در جریان اغتشاشات اخیر که «‌کودتای برنامه‌ریزی‌شده‌» دقیق‌ترین ترجمه آن بوده و هست، علی‌رغم صدها سند غیرقابل انکار ‪که از فتنه‌انگیزی پادوهای آموزش دیده آمریکا و اسرائیل خبر می‌داد، شماری از نزدیکان شما، در حرکتی همسو با دشمنان تابلودار نظام، اصرار داشتند که اغتشاش‌آفرینان را معترضان به شرایط معیشتی قلمداد کنند(!) و حتی با کمال وقاحت، برپایی اغتشاش را به نظام نسبت می‌دادند!

در حالی‌که پادوهای اجاره‌ای دشمن (به اعتراف خودشان‌) صدها تن از نیروهای انتظامی و بسیج و مردم کوچه و بازار را به شهادت رسانده، مساجد و قرآن‌ها را به آتش کشیده و حتی یک شعار اقتصادی نیز بر زبان نداشتند و ‬ در همان حال ترامپ، نتانیاهو و مقامات ارشد دولت آمریکا و رژیم صهیونیستی نیز آشکارا و رسماً مدیریت فتنه را برعهده گرفته بودند.

در آن حال و هوا عضو کابینه جنابعالی برای دلجوئی از قاتلان مردم به زندان می‌رود! آیا حرکت ایشان دهن کجی -ولو ناخواسته- به نظام و شهدا نیست؟! کسانی که نابلدی آنها در پیدایش پدیده شوم سختی معیشت مردم و گرانی‌های افسارگسیخته بی‌تاثیر نبوده است، اکنون در رسانه‌های خود، جنابعالی را مقصر قلمداد می‌کنند! و...‬

جناب پزشکیان! به یقین از خبر آتش زدن پرچم ایران عزیز در یکی از دانشگاه‌ها به شدت آزرده‌خاطر شده‌اید. این اقدام همان‌گونه که حضرتعالی نیز اشاره فرموده‌اید، دقیقاً همان خواسته رژیم صهیونیستی است که انجام آن به یکی از پادوهای آن رژیم وحشی دیکته شده است. آیا تساهل در مقابله با برخی از هنجارشکنی‌ها و سهل‌انگاری در بازگرداندن دانشجویان و اساتید مجرم با محکومیت سیاسی و بی‌اثر کردن رأی کمیته‌های انضباطی دانشگاه‌ها در این میان بی‌تاثیر بوده است؟! چه کسانی به حضرتعالی مشاوره داده بودند که اساتید اخراجی را به دانشگاه‌ها برگردانید؟!