ایران در تنگه هرمز در پی چیست و آیا با کنوانسیون حقوق دریاها سازگار است؟/ در صورت تداوم بحران، خطر شکل گیری یک اجماع جهانی علیه ما وجود خواهد داشت

کوروش احمدی در کانال تلگرامی خود نوشت: وزارت خزانه داری آمریکا با صدور general license x1  مجوز قبلی را که هدف آن تعلیق تحریم نفتی و پتروشیمی علیه ایران برای دو ماه بود، لغو  و اجرای مهمترین بند یادداشت تفاهم بین ایران و آمریکا را  رسما اعلام کرده است. با این اقدام عملا اجرای یادداشت تفاهم منتفی شده است. این اقدام بعد از شلیک موشک و پهپاد به سه کشتی عربستانی و قطری و عمانی که در حال تردد در آبهای سرزمینی عمان و نزدیک به ساحل آن کشور بودند، صورت گرفت و  حمله نظامی آمریکا به نقاطی در سواحل ایران را در پی داشت.  ظاهرا هدف مقامات ایرانی طی یکی دو هفته گذشته این بوده که مانع تردد کشتی ها در دریای سرزمینی عمان در جنوب خط منصف تنگه و انتقال همه ترددها به نیمه شمالی تنگه یعنی آبهای سرزمینی ایران بوده است. اگر واقعا هدف این بوده، لازم است که مقامات یک توضیح حقوقی به دنیا بدهند که چرا تردد در نیمه جنوبی تنگه نباید انجام شود.

مطابق ماده 4 قانون مناطق دریایی ایران که اقتباسی از ماده 15 کنوانسیون حقوق دریاها است، خط منصف در تنگه هرمز در حکم مرز بین ایران و عمان است. برخی در رابطه با اقدامات ایران به تفاسیر متفاوت ما و آمریکا از بند 5 یادداشت تفاهم اشاره می کنند. در این مورد باید توجه داشت که اولا هر تفسیری که ما و  آمریکا از این بند داریم، نمی تواند نافی حق حاکمیت عمان در دریای سرزمینی اش باشد. ثانیا هدف مقامات ما از اصرار بر انتقال خطوط تفکیک ترافیک دریایی به دریای سرزمینی ایران متضمن هیچ سودی برای ایران نیست. صرف عبور کشتی ها از قلمرو ایران نمی تواند امکان درآمدزایی از تردد کشتی ها را بدهد یا امکان دهد که بین کشتی ها با مقاصد و مبادی متفاوت تبعیض قائل شویم. جامعه بین المللی که در جریان جنگ تجاوزکارانه علیه ایران، اقدام ایران در بستن تنگه هرمز را به تلویح پذیرفت، مشکل خواهد پذیرفت که در شرایط "خاتمه قطعی جنگ"، کشتی هایی در مناطق جنوبی تنگه هرمز هدف موشک قرار گیرند. در صورت تداوم این بحران، خطر شکل گیری یک اجماع جهانی علیه ما وجود خواهد داشت.بعید است که اینبار  روسیه و چین هم برخلاف دو بار قبلی قادر به حمایت از ما در شورای امنیت باشند.