گزارشی از آثار سوءویزیت‌های فله‌ای و عجله ای برخی پزشکان
معاینه فوری فوتی!
بی‌اخلاقی در فرآیند ویزیت بیمار، اشکال مختلفی دارد که قطعا یکی از بدترین انواع آن، ویزیت گروهی یا همان ویزیت فله‌ای است.
داستان ویزیت فله‌ای، در همه شهرهای کشور شایع است و ربطی هم به پزشک حاذق یا ناشناخته ندارد. حتی به مرکز دولتی و خصوصی هم ربطی ندارد. در مطب‌های خصوصی با ویزیت‌هایی چندین برابر تعرفه قانونی هم ممکن است پزشک برای صرفه‌جویی در وقت و ویزیت بیماران بیشتر، چندین بیمار را به شکل گروهی ویزیت کند.
مطابق مصوبه دولت، پزشک عمومی 15 دقیقه، پزشک متخصص 20 دقیقه، پزشک فوق‌تخصص 25دقیقه و متخصص روانپزشکی هم 30 دقیقه باید برای ویزیت بیمارش زمان صرف کند، اما در ویزیت‌های گروهی، این مصوبات قانونی زیرپا گذاشته می‌شود.
همچنین حفظ حریم شخصی بیمار در ویزیت‌های گروهی شکسته می‌شود و بیمار مجبور خواهد شد که در محیطی علنی و با حضور سایر بیماران از دردهایش سخن بگوید که همین مساله، ناقض حقوق اولیه بیمار است.
یک سکانس واقعی
کمتر بیماری را می‌شود پیدا کرد که در دام ویزیت‌های فله‌ای نیفتاده باشد. احمد خسروی، یکی از همین بیماران است که هفته گذشته به مطب یک پزشک فوق‌تخصص گوش و حلق و بینی در تهران مراجعه می‌کند، اما در نهایت با ویزیت فله‌ای از مطب این پزشک مشهور خارج می‌شود.
او اینطور توضیح می‌دهد: «بعد از یک دوره سردرد و عفونت حلق و بینی و چندین بار مراجعه به پزشکان عمومی، در نهایت به صورت اورژانسی راهی مطب پزشکی فوق‌تخصص تهران شدم. وقتی در اتاق انتظار نشسته بودم بیش از ده نفر جلوتر از من نوبت داشتند. یکی یکی وارد اتاق می‌شدند و موقع حساب و کتاب که می‌شد منشی از همه‌شان 120 هزار تومان حق ویزیت می‌گرفت. پرس‌وجو کردم فهمیدم دکتر به بهانه‌های مختلف مثل تست‌های تشخیصی، هزینه‌ای جدا از ویزیت دریافت می‌کند. عجیب‌ترین بخش این ماجرا زمانی بود که وارد اتاق ویزیت شدم. به جز من چهار نفر دیگر داخل بودند و در حال معاینه شدن و شرح حال گفتن. در حین انجام ویزیت من هم سه نفر دیگر به جمع‌مان اضافه شدند. جمعا هشت نفر داخل یک اتاق بودیم. وقتی به پزشک اعتراض و به او یادآوری کردم که کارش غیرقانونی است، پزشک در جواب گفت: «خوب بود به تو وقت نمی‌دادم؟ چاره‌ای نیست، وگرنه اینطور باید تا صبح می‌نشستیم.» من هم در جواب گفتم خب قبول نکنید این تعداد بیمار را. مگر نه این‌که هر پزشک متخصص باید برای هر بیمار، 20 دقیقه به صورت اختصاصی وقت بگذارد. مثلا خود من همین دو ساعت پیش زنگ زدم و وقت گرفتم. چرا به هیچ مریضی نه نمی‌گویید؟ گفت: «مریض‌ها زیادند و اینطوری نمی‌شود.»
احمد می‌گوید: در این بین شاهد از غیب رسید. میانه دعوای ما بود که پیرزنی از میان هشت نفر داخل اتاق، کارش تمام شده بود و خواست خارج شود. پرسید: «آقای دکتر من خیلی سرم گیج می‌رود. هیچ کاری نباید بکنم؟» دکتر گفت: «همان ورزش‌هایی که گفتم را هر روز انجام بدهید.» پیرزن گفت: «کدام ورزش‌ها؟» پزشک گفت: «بس که بیمار زیاد بود اشتباه گرفتم!»
منبع: جام جم
728
