پدر استیون هاوکینگ از درسخواندن پسرش ناراضی بود!
دفترچههای خاطرات تازه منتشرشده از پدر استیون هاوکینگ، فیزیکدان افسانهای بریتانیایی، نشان میدهد که او در سالهای جوانی چندان دانشآموزی سختکوش به نظر نمیرسید و همین موضوع نگرانی پدرش را برانگیخته بود.
به گزارش خبرفوری، این اسناد که برای نخستین بار در دسترس پژوهشگران قرار گرفتهاند، تصویری متفاوت از دوران نوجوانی و دانشجویی مردی ارائه میکنند که بعدها به یکی از بزرگترین دانشمندان جهان تبدیل شد.
فرانک هاوکینگ، پدر استیون، در یادداشتهای خود بارها درباره عادتهای مطالعاتی پسرش ابراز نگرانی کرده است. او در یکی از نوشتههایش اشاره میکند که استیون «به اندازه کافی درس نمیخواند» و زمان زیادی را صرف گفتوگو با دوستان، شرکت در فعالیتهای اجتماعی و پروژههای جانبی میکند. پدرش نگران بود که این بیتوجهی به درس، آینده تحصیلی او را به خطر بیندازد.
در آن زمان، استیون هاوکینگ دانشجوی دانشگاه آکسفورد بود و برخلاف بسیاری از همدورهایهایش ساعات طولانی را صرف مطالعه نمیکرد. دوستانش بعدها نیز گفته بودند که او اغلب با کمترین میزان تلاش ظاهری، بهترین نتایج را به دست میآورد. با این حال، پدرش که خود پژوهشگر پزشکی بود، انتظار داشت فرزندش انضباط علمی بیشتری از خود نشان دهد.
بیشتر بخوانید:
انتشار عکسهای استفن هاوکینگ در جزیره اپستین روی ویلچر!
خوابیدن هم لاکچری شد | شبی ۴۰۰ میلیون تومان برای یک شب خواب عمیق
اسناد منتشرشده همچنین نشان میدهد که فرانک هاوکینگ در مورد انتخاب رشته تحصیلی پسرش نیز تردیدهایی داشت. او علاقهمند بود استیون وارد رشته پزشکی شود، اما استیون از همان دوران نوجوانی مجذوب ریاضیات و فیزیک شده بود. در نهایت نیز مسیر مورد علاقه خود را دنبال کرد؛ تصمیمی که بعدها تاریخ علم را تغییر داد.
این خاطرات علاوه بر نگرانیهای تحصیلی، تصویری صمیمی از روابط خانوادگی هاوکینگها ارائه میدهد. فرانک و همسرش با وجود دغدغههایی که درباره آینده پسرشان داشتند، به تواناییهای ذهنی فوقالعاده او نیز باور داشتند. پدرش در بخشهایی از یادداشتها به هوش کمنظیر استیون اشاره کرده و نوشته است که او مسائل پیچیده را بسیار سریعتر از دیگران درک میکند.
آنچه این اسناد را جذابتر میکند، فاصله میان نگرانیهای آن روزهای پدر و سرنوشت واقعی فرزندش است. جوانی که به گفته پدرش چندان اهل درس خواندن نبود، بعدها نظریههای مهمی درباره سیاهچالهها، منشأ جهان و گرانش ارائه کرد و به یکی از شناختهشدهترین چهرههای علمی قرن بیستم و بیستویکم تبدیل شد.
هاوکینگ پس از ابتلا به بیماری نورون حرکتی و در شرایطی که پزشکان امید چندانی به ادامه زندگی او نداشتند، تحقیقات علمی خود را ادامه داد و با انتشار کتابهای مهم خود به شهرتی جهانی دست یافت. او نه تنها در جامعه علمی، بلکه در میان عموم مردم نیز به نمادی از پشتکار، نبوغ و غلبه بر محدودیتهای جسمی تبدیل شد.
انتشار این دفترچههای خاطرات اکنون یادآور این واقعیت است که حتی بزرگترین نابغههای تاریخ نیز در جوانی لزوما مطابق انتظارات اطرافیان خود نبودهاند. نگرانیهای فرانک هاوکینگ درباره پسرش در آن زمان کاملا طبیعی به نظر میرسید، اما گذر زمان نشان داد که استیون هاوکینگ راهی متفاوت برای رسیدن به موفقیت در پیش گرفته بود؛ راهی که او را به یکی از تأثیرگذارترین دانشمندان عصر مدرن تبدیل کرد.
