دانشگاه پرینستون در برابر هوش مصنوعی تسلیم شد
هوش مصنوعی حالا فقط شیوه درس خواندن دانشجویان را تغییر نداده؛ بلکه قدیمیترین سنتهای دانشگاهی آمریکا را هم به چالش کشیده است. دانشگاه پرینستون، یکی از معتبرترین دانشگاههای جهان، پس از ۱۳۳ سال به سنت تاریخی برگزاری امتحانات بدون مراقب پایان داد؛ تصمیمی که بهوضوح نشان میدهد نگرانی درباره تقلب با ابزارهای هوش مصنوعی وارد مرحلهای تازه شده است.
به نقل از گاردین، پرینستون از سال ۱۸۹۳ «منشور افتخار» خود را اجرا میکرد؛ سیستمی که بر پایه اعتماد کامل به دانشجویان بنا شده بود. دانشجویان بدون حضور استاد یا مراقب در جلسه امتحان شرکت میکردند و تنها با امضای تعهدی اخلاقی اعلام میکردند که تقلب نخواهند کرد. این مدل برای دههها بخشی از هویت دانشگاه محسوب میشد و پرینستون را به یکی از معدود دانشگاههای آمریکا تبدیل کرده بود که همچنان به امتحانات بدون مراقب پایبند مانده بود.
اما حالا گسترش ابزارهای هوش مصنوعی، این سنت قدیمی را از پا انداخته است. اعضای هیئت علمی دانشگاه رای دادهاند که از تابستان امسال حضور مراقب در تمام امتحانات حضوری الزامی شود. تصمیمی که به گفته مسئولان دانشگاه، نتیجه افزایش نگرانیها درباره تقلب در کلاسهاست.
مایکل گوردین، رئیس دانشکده در توضیح این تغییر گفته است درخواست برای پایان دادن به امتحانات بدون مراقب، بازتاب برداشت گسترده دانشجویان و استادان از رواج تقلب در امتحانات کلاسی بوده است. او تاکید کرد که هوش مصنوعی نهتنها تقلب را سادهتر کرده، بلکه شناسایی آن را نیز دشوارتر ساخته است.
به گفته گوردین، بسیاری از دانشجویان از ترس قضاوت شدن در فضای آنلاین یا واکنش همکلاسیها، تمایلی به گزارش تخلفات ندارند و همین مسئله روند برخورد با تقلب را پیچیدهتر کرده است.
نادیا ماکوک، رئیس کمیته منشور افتخار دانشگاه نیز میگوید بیشتر دانشجویان از این تصمیم حمایت میکنند، زیرا دیگر احساس نمیکنند وظیفه دارند مراقب رفتار همکلاسیهایشان باشند. او توضیح داده که در یک سال گذشته حدود ۶۰ پرونده نقض قوانین آموزشی بررسی شده، اما احتمال میدهد تعداد واقعی تخلفات بسیار بیشتر باشد.
او درباره روشهای رایج تقلب گفته است: «اگر امتحان با لپتاپ برگزار شود، دانشجو خیلی راحت میتواند پنجره دیگری را باز کند. در امتحانهای کاغذی هم بعضیها گوشی را زیر میز استفاده میکنند یا به بهانه رفتن به سرویس بهداشتی سراغ آن میروند».
این تصمیم فقط به پرینستون محدود نیست و نشانه بحرانی گستردهتر در آموزش عالی آمریکاست. بسیاری از دانشگاهها حالا دوباره به روشهای سنتی مانند امتحان شفاهی، نگارش دستنویس و نرمافزارهای تشخیص محتوای تولیدشده با هوش مصنوعی بازگشتهاند.
تصمیم پرینستون شاید پایان یک سنت ۱۳۳ ساله باشد، اما برای بسیاری، آغاز دورهای تازه در نبرد دانشگاهها با هوش مصنوعی است؛ نبردی که هر روز پیچیدهتر میشود.
