خودروزادگانی از جنس دولتی تا امنیتی
در صنعت خودرو طبقه ای وجود دارد به نام خودروزادگان که هیچگاه دستمزدشان کم نمی شود؛ هیچگاه از شرکت ها خودرویی حذف نمی شوند، همواره دستمزدشان از میانگین دستمزد کارگران بیشتر است.
صنعت خودرو روزگار خوشی را سپری نمی کند. سوء مدیریت های داخلی در بدنه شرکت ها و نهادهای بالادستی و از طرف دیگر محدودیت های خارجی، صنعت خودرو را با چالش های قابل توجهی روبرو کرده است. تعدیل نیرو، کمبود نقدینگی، توقف برخی از واحدهای تولیدی و .. از جمله مصائب این جامعه صنعتی است. اما این تمام ماجرا نیست. متاسفانه در چنین شرایطی آن روی دیگر سکه، دو پدیده نامیمون"حقوق های غیرمتعارف" و"خودروزادگان" صنعت خودرو را رنج می دهد.
از یک طرف در حالی که کارگران زحمت کش صنعت خودرو در شرایط بد معیشتی و با کمترین افزایش دستمزد در حال خدمت به نظام تولیدی کشور هستند، برخی از مدیران در پشت میزهای شان و در بهترین شرایط کاری با دریافت حقوق های چند ده میلیونی روزگاری خوشی را سپری می کنند. این افراد نه تنها هیچ حسی نسبت به وضعیت کارگران ندارند بلکه منافع گروهی و حزبی شان بر منافع ملی ارج می دانند. مدیرانی که گاها سفارش شده هستند؛ گاها در نهادهای دولتی و امنیتی مشغول به کارند؛ و گاها در چندین شرکت تابعه مشغول به فعالیت هستند. گویا این طبقه از مدیران، صنعت خودرو را ارث کوتاه مدت خود می دانند و با تمام قوا در حال بهره برداری از آن در جهت اهداف شخصی خود هستند به طوری که صنعت خودرو را از یک صنعت ملی به یک صنعت خانوادگی تبدیل کرده اند.
در طرف دیگر حضور فرزندان و بستگان نزدیک برخی از افراد سیاسی، دولتی و بعضا امنیتی در شرکت های خودروسازی یک عارضه جدی است. این افراد نه تنها کمکی به کارایی و کیفیت عملکرد شرکت های خودروسازی نمی کنند بلکه جامعه کارگران صنعتی را نیز رنج می دهد. چرا که این"خودروزادگان" هیچگاه مورد بازخواست قرار نمی گیرند؛ هیچگاه دستمزدشان کم نمی شود؛ هیچگاه از شرکت ها خودرویی حذف نمی شوند، همواره دستمزدشان از میانگین دستمزد کارگران بیشتر است؛ در عین ناکارآمدی عزت و احترام بالایی دارند، پست های مهم را تصاحب می کنند و .... این طبقه از افراد مصداق بارز خواص در صنعت خودرو هستند. خواصی که از همه نوع طیف هستند. از بستگان نزدیک برخی مدیران دولتی گرفته تا خواهرزاده نماینده کمیسیون امنیت مجلس، پسر رئیس معاون نظارتی، برادر آقای سخنگو و .....
منبع: خط بازار
15
این بود حکومت عدل علی که وعده آنرا به مردم میدادند!!!؟؟؟؟ تعجب میکنم چرا نمیتونند این افراد فاسد را از بدنه شرکتها ودولت حذف کنند؟ سهم پدر کشاورز من از این انقلاب چیست؟ چرا رهبری هیچ تلاشی برای حذف ژنهای خوب و بیسواد وبیعرضه از سیستم اداری مملکت نمیکنند. ما که جز رهبری کس دیگری بعنوان بزرگ خود نمیشناسیم!! آیا به دولت تدبیر و امید دوبار رای دادیم که روحانیش بیاید و بگوید «اینبار تحریم را با افتخار میپذیریم»مگر روحانی هزینه و تاوانی میدهد؟ من که بعنوان یک مهندس مکانیک دوازده ماهست حقوق نگرفته ام تاوان تحریم میپردازم یا نمایندگان بیعرضه و وزرای فاسد؟ من که با یک بچه معلول توان تهیه داروی شرکتی و داخلی ندارم تاوان تحریم میدهم یا دختر نعمت زاده فاسد؟ چرا آقا مردم بدبخت وبیچاره را فراموش کرده اند؟؟؟!!!