مجازات حبس برای کارکنان کمپ ترک اعتیاد

اسفند سال 1402 گزارش مرگ مشکوک پسری 25 ساله در یکی از کمپ‌های ترک اعتیاد توسط تکنیسین‌های اورژانس به پلیس اعلام شد.

پس از حضور مأموران و بررسی‌های اولیه مشخص شد که وی در جریان ضرب و شتم و بسته شدن به درختی در داخل حیاط کمپ که به درخت آرامش معروف بود کشته شده است. با تحقیقات میدانی، اظهارات شهود و بازبینی دوربین‌های مداربسته داخل کمپ، کارآگاهان 4 ضارب به نام‌های محسن، نوید، بهرام و خسرو را بازداشت کردند.

متهمان در مراحل بازجویی به ضرب و شتم پسر معتاد اعتراف کردند و با تکمیل تحقیقات، پرونده به اتهام مشارکت در قتل عمدی برای رسیدگی به شعبه 13 دادگاه کیفری یک استان تهران فرستاده شد.

اولین جلسه دادگاه

در ابتدای جلسه پدر و مادر مقتول برای عاملان قتل فرزندشان تقاضای قصاص کردند. سپس محسن به جایگاه رفت و با ابراز ندامت گفت: «مقتول آدم آرامی نبود. روز حادثه بی‌قراری و پرخاشگری کرد. ما به دستور خسرو که مدیر داخلی است، سعی کردیم او را آرام کنیم اما به ما هم حمله کرد و به ناچار چند مشت و لگد به او زدم. حالا هم شرمنده خانواده‌اش هستم.»

در ادامه سایر متهمان هم منکر دخالت در قتل شدند و گفتند برای اینکه مقتول را آرام کنند چند مشت و لگد به او زدند.

سپس خسرو مدیر داخلی کمپ به جایگاه رفت و گفت: «من خودم در همان کمپ ترک کردم. به خاطر اینکه بیشتر از بقیه در آنجا حضور داشتم، من را به عنوان مدیر داخلی می‌شناختند اما من بدون اجازه مدیر کمپ کاری انجام نمی‌دادم. ما او را با دستور مدیر کمپ چند دفعه به درخت بسته بودیم و وقتی آرام می‌شد، رهایش می‌کردیم. اما این بار او فوت کرد.»

دومین جلسه دادگاه

در جلسه دوم این پرونده مدیر کمپ به سؤالات قضات پاسخ داد.

او در پاسخ به این سؤال که روز حادثه شما کجا بودی، گفت: «برای تمدید پروانه کمپ به بهزیستی رفته بودم که به من خبر دادند حال یکی از بیماران بد شده. گفتم با اورژانس تماس بگیرید تا من هم خودم را برسانم. حتی کارم را نیمه کاره رها کردم و برگشتم.بستن به درخت امری مرسوم است. ما بیماران را با طناب پارچه‌ای به درخت می‌بندیم تا به خودشان و دیگران آسیب نزنند.»

با پایان جلسه دادگاه قضات براساس مستندات و اظهارات متهمان و همینطور گزارش شاهدان و پزشکی قانونی قتل را شبه عمد تشخیص دادند و هر 4 متهم را به حبس محکوم کردند.