6 نقد فنی به حر‌ف‌های غیر کارشناسی وزیر نفت روحانی!
آقای زنگنه باید پاسخگوی منتقدان، مردم و نظام باشند که با این‌همه مسئولیت و سابقه در بالاترین سطح حاکمیتی کشور چرا هنوز هم این‌همه مشکل وجود دارد.
دکتر محمود کریمی بیرانوند، متخصص اقتصاد انرژی در یادداشتی اختصاصی برای «نود اقتصادی» نوشت:
وزیر نفت دو روز پیش در اظهاراتی عجیب گفت" اگر صادرات نفت کشور ۴ میلیون بشکه در روز بود دیگر آمریکا نمی‌توانست نفت ایران را تحریم کند. اگر در کار وزارت نفت تأخیر نینداخته بودند و ۵ قرارداد دیگر همانند توتال منعقد شده بود و همچنین صادرات نفت کشور ۴ میلیون بشکه در روز بود دیگر آمریکا نمی‌توانست نفت ایران را تحریم کند."
هر مشکلی که در وزارت نفت وجود دارد باید ردپای شما را در سبک مدیریت و افراد تحت نظرتان را جستجو کرد و نه جای دیگر. اگر صنعت نفت و گاز ما با فرض مثال در حوزه داخلی توانمند نیست، اگر شرکت‌های خارجی بارها پیمان‌شکنی کرده‌اند، اگر الآن چند قرارداد با شرکت‌های بین‌المللی بزرگ نبسته‌ایم که دیوار تحریم‌های آمریکا ترک بردارد(با فرض صحت استدلال شما)، اگر صادرات نفت ما کم است، اگر فازهای پارس جنوبی به‌موقع بهره‌برداری نشده‌اند، اگر در میادین مشترک همسایگان ما بهره بیشتری برده‌اند، اگر فساد اداری و مالی در حوزه نفت و گاز وجود دارد، اگر جوانان نخبه این حوزه‌ها به خارج از کشور فرار می‌کنند و جایی برای آنان در این کشور نیست و صدها اگر دیگر، همه این مسائل را باید تنها جناب زنگنه با آن همه سابقه طولانی مدت پاسخگو باشد.
آقای زنگنه باید پاسخگوی منتقدان، مردم و نظام باشند که با این‌همه مسئولیت و سابقه در بالاترین سطح حاکمیتی کشور چرا هنوز هم این‌همه مشکل وجود دارد و چرا هنوز هم ما حتی مدل قراردادی مطلوب خود را پیدا نکرده‌ایم؟ ایشان فقط باید پاسخگو باشد و نه سؤال‌کننده.
رسیدن به صادرات 4 میلیون بشکه در روز که وزیر نفت معتقد است کلید مبارزه با تحریم است، مستلزم تولید روزانه نفت به میزان حداقل 6 میلیون بشکه در روز است. همه کارشناسان نفتی به‌اتفاق معتقدند که رسیدن به این سطح از تولید و مهم‌تر از همه، حفظ این سطح از تولید با توجه به وضعیت مخازن نفتی کشور، به لحاظ فنی غیرممکن است؛ حتی اگر صد قرارداد هم با خارجی‌ها بنویسید. حداقل استدلال بدیهی برای این مسئله این است که عمده مخازن نفتی کشور در نیمه دوم عمر خود قرار دارند و تزریق گاز هم به میدان‌ها برای ازدیاد برداشت همواره کمتر از میزان برنامه ریزی شده بوده است. چگونه وزیر نفت این‌چنین سخنانی را که در اولین‌ترین سطح کارشناسی نیز قابل توجیه نیستند به این سادگی در رسانه‌ها بیان می‌کنند.
آقای وزیر! انعقاد هر قرارداد و رسیدن به تولید در چارچوب قراردادهای نفتی حداقل 3 یا 4 سال زمان میبرد. مخزن هیدروکربوری که به مانند سماور خانگی نیست که شیر آن را باز کرده و منابع هیدروکروبوری از آن سرازیر شود. جناب وزیر با سابقه 16 ساله در وزارت نفت حتما به این موضوع واقف هستند. اینکار مستلزم گذران دوره های اکتشاف و توسعه است که حداقل تا زمان تولید 4 سال زمان میبرد. پس با چه استدلالی می توانستید در این مدت کوتاه با فرض انعقاد قراردادهای فراوان با شرکت‌های بین المللی مورد نظرتان به این سطح از تولید و صادرات برسید؟
منبع: نود اقتصادی
1515
