پیرغلام و مداح برجسته افغانستانی درگذشت
«حاج غلام حسین یوسفی» پیرغلام و مدیحه سرای اهل بیت پیامبر (ص) در شهر هرات درگذشت و پیکرش فردا چهارشنبه در این شهر به خاک سپرده میشود.
«حاج غلام حسین یوسفی» پیر غلام و مدیحه سرای اهل بیت پیامبر(ص) در شهر هرات درگذشت و پیکرش در این شهر به خاک سپرده شد.
2 سال پیش در 8 جدی 1395 خبرگزاری فارس طی یک مراسم با شکوه و ویژه از این پیر غلام اهل بیت تجلیل به عمل آورد.
در سومین محفل دیدار آشنا که با حضور مدیران وقت خبرگزاری فارس در دفتر این خبرگزاری در تهران و با حضور اصحاب رسانه، خبرنگاران، نمایندگان صدا و سیمای ایران و افغانستان، جمعی از فرهیختگان و شخصیتهای ادبی 2 کشور ایران و افغانستان برگزار شد، از 7 دهه فعالیتهای فرهیخته، مدیحهسرایی، منقبتخوانی و خدمت به قرآن پیرغلام و خادم افغانستانی «حاج غلامحسین یوسفی» تقدیر به عمل آمد.
در آن مراسم همچنین تمبر یادبود به نام «حاج غلامحسین یوسفی» پیر غلام و مدیحه سرای اهل بیت توسط «سید نظام موسوی» مدیر عامل وقت خبرگزاری فارس، شخصیتهای فرهنگی، پیر غلامان ایرانی رونمایی و امضا شد.
منبع: فارس
1981
« مَا كَانَ لِبَشَرٍ أَنْ يُؤْتِيَهُ اللَّهُ الْكِتَابَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوَّةَ ثُمَّ يَقُولَ لِلنَّاسِ كُونُوا عِبَادًا لِي مِنْ دُونِ اللَّهِ وَلَكِنْ كُونُوا رَبَّانِيِّينَ بِمَا كُنْتُمْ تُعَلِّمُونَ الْكِتَابَ وَبِمَا كُنْتُمْ تَدْرُسُونَ » ﴿آیه ۷۹ سوره آل عمران﴾
غلامی بنام دین و مذهب برای بندگان مقرب را قرآن تحریم کرده است --- « مَا كَانَ لِبَشَرٍ أَنْ يُؤْتِيَهُ اللَّهُ الْكِتَابَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوَّةَ ثُمَّ يَقُولَ لِلنَّاسِ كُونُوا عِبَادًا لِي مِنْ دُونِ اللَّهِ وَلَكِنْ كُونُوا رَبَّانِيِّينَ بِمَا كُنْتُمْ تُعَلِّمُونَ الْكِتَابَ وَبِمَا كُنْتُمْ تَدْرُسُونَ » ﴿ آیه ۷۹ سوره آل عمران﴾. با دقت به این حقیقت که خداوند در قرآن کریم بر پیامبران و بندگان صالح خود پذیرفتن غلامی مردم را بنام دین و مذهب برای خود تحریم و منع می نماید ؛ ادعای غلامی برای بزرگان دین بنام دین و مذهب و افتخار به این غلامی دهن کجی به منع وتحریم الهی تاکید شده در قرآن است و پیروی از تخیلات و هوا و هوسهای بشری بشمار آید. ادعای این گونه غلامی نا فرمانی از دستور الهی است و خشم خداوند را بر می انگیزد و گناه کبیره ی نابخشودنی است. هدف دینی اساسی پیامبران بنا به روشنگریهای سرشت نشین قرآن دعوت بشر به بندگی و غلامی خالصانه ی محض برای خداوند جهان آفرینش است و هرگز باور کردنی نیست که پیامبران و سایر اولیای صالح خداوند با آگاهی به محدودیت همه جانبه ی غیر قابل مقایسه خود با ذات اقدس بی حد و مرز خداوند یکتا تقسیم این غلامی را بنام دین و مذهب میان خود و خداوند خویش خواسته یا برای خود تبلیغ کرده باشند. « وَمَا أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ حُنَفَاءَ وَيُقِيمُوا الصَّلَاةَ وَيُؤْتُوا الزَّكَاةَ وَذَلِكَ دِينُ الْقَيِّمَةِ » ﴿ آیه ۵ سوره بینه﴾.