یکی از راه‌های افزایش خلاقیت مطالعۀ آثار بزرگان است
مدیرعامل موسسه شهرستان ادب در نخستین روز از اولین اردوی دختران دورۀ هفتم آفتابگردان‌ها گفت: یکی از راه‌های افزایش خلاقیت مطالعۀ آثار بزرگان است.
نخستین روز از اولین اردوی دختران دورۀ هفتم آفتابگردان‌ها، عصرِ یکشنبه با حضور اساتید و کارشناسان شعر، در مجتمعِ آدینۀ تهران آغاز شد.
علی‌محمد مودب، مدیرعامل موسسه شهرستان ادب، در اولین کلاس از مجموعه کلاس‌های این اردو، صحبت‌های خود را ذیل موضوع «جهان شعر» این‌طور آغاز کرد که همۀ انسان‌ها به‌نوعی دچار طمع هستند و در این‌باره گفت: «طمع چیز خوبی‌ست و در قرآن نیز آمده. خداوند طمع را در دل ما انداخته. خوب است که ما نیات، طمعها و اهدافمان را اصلاح کنیم.» او ادامه داد: «بسته به این‌که چقدر چشم ما بینایی دارد و عینک‌مان قوی‌ست، طمع هم همان‌قدر رشد می‌کند. هرکس باید ببیند چه طمعی دارد. تمایز یک شاعر نسبت به شاعران دیگر، از نقطۀ صفر و این هدف‌ها شروع می‌شود، از اولین انگیزه‌ها برای حرکت. این‌که چه راهی می‌رویم، و آن‌ها که بزرگ شدند، چطور بزرگ شدند.»
این شاعر با اشاره به این‌که مطالعۀ آثار بزرگان، یکی از چیزهایی‌ست که خلاقیت را افزایش می‌دهد، افزود: «در تذکره‌هایی که از گذشته باقی‌ست، نام هزاران شاعر درج شده که تنها بعضی از آن‌ها ماندگار شده‌اند، مولوی، نظامی، عطار و جامی بزرگ‌اند. دریغ نیست که ما سراغ آن‌ها نرویم و در شهری با این خیابان‌های بزرگ و رجال، از کوچه‌ها شروع کنیم.» مودب اضافه کرد: «باید قله‌ها را بشناسیم؛ زبان و زیبایی‌شناسی و معرفت را یاد بگیریم. اگر ما طمعها را به آرزوهای کوچک بچسبانیم، نتیجه نمی‌گیریم.» وی اظهار داشت: «در این لحظه اگر شاعر بزرگی وارد این‌جا شود، اضطرابی شما را فرا می‌گیرد؛ چرا که در مقابل آینه قرار می‌گیرید، این اضطراب، اضطراب مبارک و سالمی‌ست، این بزرگان دست شما را می‌گیرند و نیاز را کم می‌کنند. باید بترسید و فکر کنید که شعر من از نظر محتوا چه چیزی برای ارائه دارد تا از حالا شروع کنیم.»
مدیرعامل شهرستان ادب، این موضوع که مطالعۀ آثار کهن به ضرر زبان شعر ماست را رد کرد و گفت: «باید آثار گذشتگان را مطالعه کرد؛ مطالعۀ این آثار زبان زیبای فارسی را به ما نشان می‌دهد. مگر ما قبل از آن‌که خاقانی بخوانیم، چه زبانی داریم که می‌ترسیم آسیب ببیند؟ باید خاقانی بخوانیم، چرا که خاقانی معاصر ماست. به قول قیصر: هرچه موثر است، معاصر است. طمعتان را تنظیم کنید. بحث، بحث اهتمام است و اگر قلۀ شعر ما فلان شاعر معاصر است، پرواز ما به همان اندازه خواهد بود.» او ادامه داد: «تا خطر نکنید، ثمر نمی‌بینید. چیزی شوید که عوض نشود؛ ازلی-ابدی و غیر قابل تعویض. ما وقتی همهمه داریم، سکوت اطراف را نمی‌شنویم. باید حاضر باشید و به اطراف توجه کنید. مدرنیست‌ها و سرمایه‌داران جدید فرقی با شما ندارند. استیو جابز می گوید: فرق من و شما این است که من متوجه‌ام. غبار عادت نمی گذارد چیزی ببینیم.»
علی‌محمد مودب با اشاره به این سخن امام خمینی(ره) که حداقلِ نماز صحیح، نماز غریق است، عنوان کرد: «انسان در وقت غرق شدن، تماماً به خدا توجه می‌کند. غریقی که دارد خفه می‌شود می‌داند که خدا با اوست و او بندۀ خدا. این نوع توجه، به شاعر کمک می‌کند که شعر خوب و دور از شعاری بسراید.»
این شاعر در پایان با بیان این‌که هیچ‌چیز در دنیا تصادفی نیست، تنبلی را گناه دانست و افزود: «دست از دست کشیدن بکشید و همت کنید. به شدت اهل ذکر و دعا باشید که "ذکر آرد فکر را در اهتزاز/ ذکر را خورشید این افسرده ساز". و بدانید که دعا تکبر را از میان می‌برد.»
منبع: فارس
منبع: فارس
728
