حدیث امام هادی(ع) درباره غیبت امام زمان(عج)
حدیث امام هادی(ع) درباره غیبت امام زمان(عج) را در اینجا بخوانید.
اهمیت حدیث در میان مسلمانان از آن روست که از منابع اصلی استنباط احکام در فقه و عقاید در علم کلام محسوب می‌شود. همچنین احادیث از منابع اولیه پژوهش‌های تاریخی است.
امام هادى علیه السلام :
لَولا مَنْ یَبْقى بَعْدَ غَیْبَةِ قائِمِکُمْ علیه السلام مِنَ الْعُلَماءِ الدّاعینَ اِلَیْهِ وَ الدّالّینَعَلَیْهِ وَ الذّابّینَ عَنْ دینِهِ بِحُجَجِ اللّه ِ وَ المُنْقِذینَ لِضُعَفاءِ عِبادِ اللّه ِ مِنْ شِباکِ اِبْلیسَوَ مَرَدَتِهِ وَ مِنْ فِخاخِ النَّواصِبِ لَما بَقىَ اَحَدٌ اِلاَّ ارْتَدَّ عَنْ دینِ اللّه ِ وَ لکِنَّهُمُ الَّذینَ یُمْسِکونَاَزِمَّةَ قُلوبِ ضُعَفاءِ الشّیعَةِ کَما یُمْسِکُ صاحِبُ السَّفینَةِ سُکّانَها اُولئِکَ هُمُ الاَْفْضَلونَعِندَ اللّه ِ عَزَّوَجَلَّ ؛
اگر پس از غایب شدن حضرت قائم علیه السلام دانشمندان الهى که مردم را به سوى او دعوتمى کنند و راهنمایى مى نمایند و از دینش دفاع مى کنند و بندگان ناتوان خداوند رااز دام شیطان و دام هاى دشمنان اهل بیت علیهم السلام نجات مى دهند ، نبودند ، هیچ کسنمى ماند مگر این که از دین باز مى گشت ، ولى آنان اند که زمام دل هاى شیعیان ضعیف راهمچون سکّان در دست ناخداى کشتى به دست گرفته اند . اینان همان انسان هاىبرتر نزد خداوندند .
احتجاج ، ج 2، ص 260
728
خداوند دانای مطلق در قرآن کریم هیچ گروه پیشه وری را بخاطر پیشه ی خود بجز در حال اثبات موفقیت در آزمونهای تقوی و پرهیز و نیکو کاری و پایبندی در راه خدا به رفتار و گفتار و پندار خدا پسندانه که تنها خداوند آگاه به آن است در این دنیا تزکیه نکرده و آشکار شدن پاکی یا پلیدی افراد و گروه ها از گناه تنها در قیامت با علم خداوند به درونها برای تعیین پاداش و مجازات تجسم می یابد. خداوند با یک جهت گیری حکیمانه ی بی نظیر به پیامبر (ص) (آیه 9 سوره احقاف) و سایر مؤمنان (آیه 32 سوره النجم) در قرآن دستور داده که خود را تزکیه نکنند و از سرنوشت خود در جهان غیب سخن نگویند ( آیه 36 سوره اسراء ) تا هیچ فردی یا گروهی زمینه ی خود بزرگ بینی را در دنیا در خود پرورش و گسترش ندهد و زمینه ای بری سوء استفاده از این راه نزد بشر به وجود نیاید. نسبت منقولات حدیثی و روایی ، که تزکیه و تفاضل افراد و گروه ها را تبلیغ می کنند و موجبات تفرقه و فتنه میان پیروان یک کیش را فراهم می سازند(آیات 65 و 159 سوره انعام و 31 و 32 سوره روم) ، به پیامبر (ص) و اهل بیت (ع) با توجه به آشکار بودن ناهمگنی و ناهماهنگی این منقولات با داده های محکم و مفصل قرآن کریم ، فاقد اعتبار و مخدوش به جعل و دروغ اند و قرآن به مسلمانان برای حفظ همبستگی پیروان کیش خود و حفظ حرمت و قدسیت دین و مذهب ، از روی آوردن به این منقولات شدیدا هشدار می دهد.