حقیقت اعمال بشر و سایر آفریدگان را فقط خدا می داند --- قرآن تاکید می کند: تنها خداست که وجود او در جزء جزء وجود آفریدگان آشکار است بر تمام جزئیات وجود و رفتار و کردار همیشه و همه جای همه ی آفریدگان نظارت کامل دارد و این گونه نظارت در اختیار هیچ بنده ای گذاشته نشده و در توان هیچ بنده ای نیست. بزرگترین امام تعیین شده از جانب خداوند، از زمان بعثت پیامبر اسلام حضرت ختمی مرتبت محمد مصطفی (ص) تاکنون ، خود همین پیامیر بود که قرآن کریم در بسیاری از آیات تاکید می کند بجز تبلیغ پیامهای قرآنی خداوند و توضیح مسائل مربوط به احکام و اعتقادات دین در قرآن به مردم و پایبندی و عمل از جانب خود به احکام و اعتقادات این پیامها هیچ کار دیگری از کارهای خداوند و هیچ یک از ویژگیهای منحصر به خداوند مانند علم غیب و انجام کارهای خارق العاده و تصرف فرا طبیعی در اشیآدء و... هرگز به او واگذار نگردیده است. آنان که جرئت می کنند به پیامبر (ص) و به امامان (ع) از اهل بیت آن حضرت که بی تردید نه متصل به وحی بوده و نه مرتبتی بالا تر از پیامبر داشتند ، انجام کارهای خارق العاده و داشتن ویژیگهای منحصر به خداوند را نسبت بدهند فردای قیامت باید پاسخ دهند با کدام دلیل بی خدشه اثبات پذیر و غیر قابل انکار محکم تر از قرآن و از اصول استدلال عقلی توان انجام چنین کارهای خارق العاده ی منحصر به خداوند را به پیامبر و اهل بیت و بندگان مقرب دیگر نسبت می دهند؟؟؟!!! آیا این گروه از بشر فردای قیامت می توانند بهنگام پاسخگویی در محضر خداوند در قیامت که هرگز بشر در آن فرصت جبران خطاها و گناهان خود را ندارد از عهده و پیامدهای مسئولیت عظیم دادن چنین نسبتهای غیر قابل اثبات رهایی یابند و دچار مجازات نابخشودنی ابدی گناه کبیره ی ظلم بزرگ علیه خداوند و نسبت دروغ به پیامبر و اهل بیت و بندگان مقرب نشوند. قرآن تاکید می کند بندگان مقرب و سایر بندگان با داشتن عمل و پایبندی صادقانه و ایمان به احکام و اعتقادات سرشت نشین دین الهی نزد خداوند منزلت و قرب می یابند. أما جمعی نه اندک از بشر با پیگیری و دنبال کردن منویات غیر الهی گوناگون با تخیل و توهم و یا با غرضهای نفسانی اصرار می ورزند با سوار شدن بر مرکب مرگبار القاءات شیطانی متلبس به لباس دین و مذهب ، کارهای خارق العاده بی پایه و اثبات ناپذیر تخیلات ذهن ناقص خود را بدون هیچ دلیل انکار ناپذیر از قرآن و عقل به پیشوایان و بزرگان دین نسبت دهند. تنها خداوند که به تمام جزئیات وجود آفریدگان و حرکت گذشته و حال و آینده ی همه ی این جزئیات آگاه است ، حساب اعمال بشر و بازخواست و پاداش و مجازات او را در قرآن کریم به قیامت موکول کرده و بنا به تاکیدهای قرآن کریم هیچ بنده ی مقربی از چگونگی این حساب و حقیقت موضوعات آن و حجم پادش و مجازات اعمال بشر هیچ اطلاعی نمی تواند به دست آورد. بنا به دلایل فوق یقین داشته باشیم پیامبر اکرم (ص) و امامان (ع) از اهل بیت آن حضرت که همگی پرورش یافته ی مکتب توحیدی قرآن اند هرگز از نسبت دادن کارهای خارق العاده و فرا طبیعی به آنان که در تضاد با روشنگریهای قرآن است هرگز خوشنود نخواهند شد.
حقیقت اعمال بشر و سایر آفریدگان را فقط خدا می داند --- قرآن تاکید می کند: تنها خداست که وجود او در جزء جزء وجود آفریدگان آشکار است بر تمام جزئیات وجود و رفتار و کردار همیشه و همه جای همه ی آفریدگان نظارت کامل دارد و این گونه نظارت در اختیار هیچ بنده ای گذاشته نشده و در توان هیچ بنده ای نیست. بزرگترین امام تعیین شده از جانب خداوند، از زمان بعثت پیامبر اسلام حضرت ختمی مرتبت محمد مصطفی (ص) تاکنون ، خود همین پیامیر بود که قرآن کریم در بسیاری از آیات تاکید می کند بجز تبلیغ پیامهای قرآنی خداوند و توضیح مسائل مربوط به احکام و اعتقادات دین در قرآن به مردم و پایبندی و عمل از جانب خود به احکام و اعتقادات این پیامها هیچ کار دیگری از کارهای خداوند و هیچ یک از ویژگیهای منحصر به خداوند مانند علم غیب و انجام کارهای خارق العاده و تصرف فرا طبیعی در اشیآدء و... هرگز به او واگذار نگردیده است. آنان که جرئت می کنند به پیامبر (ص) و به امامان (ع) از اهل بیت آن حضرت که بی تردید نه متصل به وحی بوده و نه مرتبتی بالا تر از پیامبر داشتند ، انجام کارهای خارق العاده و داشتن ویژیگهای منحصر به خداوند را نسبت بدهند فردای قیامت باید پاسخ دهند با کدام دلیل بی خدشه اثبات پذیر و غیر قابل انکار محکم تر از قرآن و از اصول استدلال عقلی توان انجام چنین کارهای خارق العاده ی منحصر به خداوند را به پیامبر و اهل بیت و بندگان مقرب دیگر نسبت می دهند؟؟؟!!! آیا این گروه از بشر فردای قیامت می توانند بهنگام پاسخگویی در محضر خداوند در قیامت که هرگز بشر در آن فرصت جبران خطاها و گناهان خود را ندارد از عهده و پیامدهای مسئولیت عظیم دادن چنین نسبتهای غیر قابل اثبات رهایی یابند و دچار مجازات نابخشودنی ابدی گناه کبیره ی ظلم بزرگ علیه خداوند و نسبت دروغ به پیامبر و اهل بیت و بندگان مقرب نشوند. قرآن تاکید می کند بندگان مقرب و سایر بندگان با داشتن عمل و پایبندی صادقانه و ایمان به احکام و اعتقادات سرشت نشین دین الهی نزد خداوند منزلت و قرب می یابند. أما جمعی نه اندک از بشر با پیگیری و دنبال کردن منویات غیر الهی گوناگون با تخیل و توهم و یا با غرضهای نفسانی اصرار می ورزند با سوار شدن بر مرکب مرگبار القاءات شیطانی متلبس به لباس دین و مذهب ، کارهای خارق العاده بی پایه و اثبات ناپذیر تخیلات ذهن ناقص خود را بدون هیچ دلیل انکار ناپذیر از قرآن و عقل به پیشوایان و بزرگان دین نسبت دهند. تنها خداوند که به تمام جزئیات وجود آفریدگان و حرکت گذشته و حال و آینده ی همه ی این جزئیات آگاه است ، حساب اعمال بشر و بازخواست و پاداش و مجازات او را در قرآن کریم به قیامت موکول کرده و بنا به تاکیدهای قرآن کریم هیچ بنده ی مقربی از چگونگی این حساب و حقیقت موضوعات آن و حجم پادش و مجازات اعمال بشر هیچ اطلاعی نمی تواند به دست آورد. بنا به دلایل فوق یقین داشته باشیم پیامبر اکرم (ص) و امامان (ع) از اهل بیت آن حضرت که همگی پرورش یافته ی مکتب توحیدی قرآن اند هرگز از نسبت دادن کارهای خارق العاده و فرا طبیعی به آنان که در تضاد با روشنگریهای قرآن است هرگز خوشنود نخواهند شد.