کاهش فقر در هند؛ آمارهای رسمی بانک جهانی و واقعیت دشوار معیشت میلیون‌ها نفر

به گزارش خبرفوری، بر اساس گزارش اخیر بانک جهانی، کشور هند بین سال‌های ۲۰۱۱ تا ۲۰۲۳ حدود ۵۰۰ میلیون نفر را از فقر خارج کرده و نرخ فقر شدید را از ۲۷.۱ درصد به ۲.۶ درصد رسانده است؛ دستاوردی که در مقیاس جهانی تنها با تجربه ۴ دهه اخیر چین قابل مقایسه است. با این حال، هند که پرجمعیت‌ترین کشور جهان به شمار می‌رود، بیش از یک دهه است آمار رسمی فقر مبتنی بر مصرف را منتشر نکرده و ارزیابی‌ها صرفاً بر پایه داده‌ها و معیارهای بین‌المللی بانک جهانی انجام می‌شود.

اگرچه برخی اقتصاددانان روش‌های محاسباتی بانک جهانی را معتبر می‌دانند، گروهی دیگر این برآوردها و نیز خودداری دولت نارندرا مودی از ارائه آمارهای مستقل را زیر سوال برده‌اند. فراتر از این مناقشات آماری، زندگی روزمره میلیون‌ها هندی نشان می‌دهد که عبور از خط فقر روی کاغذ، فاصله زیادی با یک زندگی پایدار و شرافتمندانه دارد.

این خط فقر بسیار پایین تعیین شده است. هیچ فردی نمی‌تواند با این مقدار پول یک زندگی آبرومندانه داشته باشد. — هما پراجاپات

بحران تورم و نابرابری در اقتصاد رو به رشد

هند با ۱.۴ میلیارد نفر جمعیت، یکی از سریع‌ترین رشدهای اقتصادی دنیا را تجربه می‌کند و چهارمین اقتصاد بزرگ جهان از نظر تولید ناخالص داخلی اسمی است. در عین حال، این کشور یکی از نابرابرترین جوامع دنیاست، به طوری که یک درصد ثروتمند جامعه، مالک ۴۰ درصد از کل ثروت کشور هستند.

اگرچه توزیع غلات رایگان یا یارانه‌ای میان حدود ۸۰۰ میلیون نفر و افزایش اشتغال زنان به مهار فقر شدید کمک کرده، اما تورم بیش از ۵۱ درصدی کالاها و خدمات بین سال‌های ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۵ فشارهای مالی سنگینی را بر طبقات پایین تحمیل کرده است، زیرا دستمزدها با این گرانی همگام نبوده است.

فاصله‌ای به اندازه یک شوک تا سقوط دوباره

بسیاری از خانواده‌ها به دلیل کیفیت پایین خدمات عمومی مانند شلوغی و کمبود منابع در بیمارستان‌های دولتی، ناچارند به بخش خصوصی مراجعه کنند که هزینه‌های سنگین آن کل پس‌انداز ماهانه یا چندساله آنها را می‌بلعد.

آستانه فقر در هند بیش از حد پایین است و تنها یک شوک کافی است تا افراد دوباره به ورطه آن سقوط کنند؛ شوکی که می‌تواند یک همه‌گیری، خشکسالی، سیل یا حتی هزینه یک عروسی باشد. — سانتوش مهروترا

کارشناسان توسعه تأکید می‌کنند که خط فقر تعیین‌شده از سوی بانک جهانی بدون تمایز میان واقعیت‌های زیستی مناطق شهری و روستایی محاسبه شده است. در چنین شرایطی، هرگونه شوک غیرمنتظره از جمله بیماری حاد، خشکسالی، حوادث جوی یا بحران‌های محلی می‌تواند خانواده‌هایی را که ظاهراً از خط فقر عبور کرده‌اند، دوباره به فقر مطلق برگرداند.