پلتفرم‌های فروش طلای آنلاین در بحران‌ها برای مردم خطرناک هستند یا قابل اعتماد؟ / گفت‌وگوی صادقانه با مدیرعامل یک پلتفرم فروش طلای آنلاین

عبدالرضا عسگرخانی، مدیرعامل پلتفرم فروش طلای آنلاین داریک، در گفت‌وگو با خبر فوری، در پاسخ به اینکه چه تفاوتی میان این شرکت‌ها و پلتفرم‌ها وجود دارد، گفت:

کسب‌وکارهای مالی به دو بخش متفاوت تقسیم می‌شوند؛ گروه اول تأمین مالی انجام می‌دهند و این کسب‌وکارها بیشتر نقش هدایت‌کننده در جامعه دارند و سعی می‌کنند به کاربران آموزش خرید و فروش و سرمایه‌گذاری ارائه دهند. این مدل آگاهی‌دهی، به این دلیل که پارامترهای حساس و پیچیده زیادی را دربرمی‌گیرد، باید توسط افرادی انجام شود که خبره بوده و تحلیل‌های قوی از بازار مالی داشته باشند. شنوندگان آن‌ها نیز باید در طی سال‌ها تحلیل‌های این تیم‌ها را به‌درستی بسنجند.

اما در داریک، هرگز خود را در موضع مشاوره سرمایه‌گذاری برای افراد قرار نمی‌دهیم و صرفاً بستری فراهم می‌کنیم که بتوانند به‌راحتی تبدیل دارایی داشته باشند و نقدینگی خود را به کالاهای سرمایه‌گذاری تبدیل کنند. این ساختار هیچ ریسکی برای کاربر ندارد و کاربر می‌تواند در هر زمانی که بخواهد، طلا و نقره را به نقدینگی یا برعکس تبدیل کند.

گرچه همیشه توصیه می‌کنیم که هیچ‌وقت در بحران‌ها تصمیم‌گیری‌های جدی مالی نداشته باشید.

وی در خصوص پرریسک بودن سرمایه‌گذاری در بحران‌ها گفت:

نباید همه دارایی‌ها در یک سبد قرار بگیرد. تصمیم‌گیری زمانی پرریسک می‌شود که شما تمام دارایی خود را در یک جا نگه داشته باشید؛ پرریسک بودن به مدل‌های سرمایه‌گذاری شما بستگی دارد.

مدیرعامل پلتفرم آنلاین داریک، در خصوص اینکه آیا ایجاد محدودیت برای کاربران در شرایط بحرانی تصمیم درستی است یا خیر، تصریح کرد:

ایجاد محدودیت‌های صددرصدی، که برای مثال در زمان جنگ شاهد آن بودیم، موضوعی بود که ریسک سرمایه‌گذاری را برای مردم بالا برد و اعتماد مردم را خدشه‌دار کرد؛ اما در عین حال، در شرایط نرمال، گذاشتن محدودیت‌های کنترل‌شده لزوماً اشتباه نیست و می‌تواند به خروج از بحران کمک کند.

حرکتی که بانک‌ها در زمان جنگ انجام دادند، بسیار هوشمندانه‌تر از بورس بود؛ بانک‌ها محدودیت‌هایی روی واریز و برداشت قرار دادند و در زمان کوتاه، نقدینگی خود را از بحران نجات دادند. اما اگر بانک‌ها به‌طور کامل بسته می‌شدند، کشور دچار بحران جدی می‌شد.

در داریک، ما این‌گونه عمل نکردیم و چون اذعان کرده بودیم که یک پلتفرم ۲۴ ساعته و آنلاین هستیم، از همان ابتدا به‌صورت ۲۴ ساعته فعالیت داشتیم و مردم می‌توانستند واریزها و برداشت‌ها را انجام دهند. از یک زمانی به بعد، بانک مرکزی اعلام کرد که واریز مردم صفر باشد، اما ما در داریک برداشت مردم را هرگز صفر نکردیم و مردم می‌توانستند دارایی خود را بفروشند و به نقدینگی تبدیل کنند.

وی همچنین در خصوص مسئولیت کسب‌وکارهای مالی در شرایط بحرانی و مواقعی که مردم متضرر می‌شوند، افزود:

در نگاه کلی، و در خصوص داریک، به این دلیل که داریک بستری برای خرید و فروش است، کاربر می‌تواند در هر زمانی که بخواهد خرید و فروش انجام دهد و ما تصمیم‌گیرنده نیستیم؛ بنابراین، اگر کاربر ضرر کند، در حقیقت خودش مسئول است. اما اگر ضرر کاربر به دلیل مشکلات زیرساختی باشد و کاربر نتواند وارد پلتفرم شود، قطعاً موظف هستیم، و در بحران‌های اخیر نیز، حتی زمانی که مشکل زیرساختی از سمت ما نبود، خسارت واردشده به کاربر را پرداخت کردیم و اگر مجدداً نیز این اتفاق رخ دهد، همچنان این کار را خواهیم کرد.

عبدالرضا عسگرخانی در خصوص اینکه نهادهای تنظیم‌گر چه عملکردی باید در شرایط بحرانی داشته باشند، گفت:

نهادهای تنظیم‌گر همواره باید نظارت سخت‌گیرانه داشته باشند و در مواقع بحرانی، این سخت‌گیری طبیعتاً باید بیشتر شود تا دارایی‌های مردم آسیب جدی نبیند.

عسگرخانی با انتقاد از جلوگیری کامل از فعالیت پلتفرم‌های آنلاین، در شرایطی که مشخص نیست کشور تا چه میزان دچار بحران بیشتری خواهد شد، گفت:

اینکه به‌طور کامل جلوی فعالیت پلتفرم‌ها گرفته شود، تصمیم درستی نیست؛ چرا که مردم در شرایط بحرانی بیکار نمانده و به سراغ مسیرهای غیرشفاف و غیرقانونی می‌روند. وقتی جاده اصلی، که خودت روی آن کنترل داری و امنیت بالاتری دارد، بسته می‌شود، مشخصاً مردمی که در آن حرکت می‌کنند، به بیابان پناه می‌برند. آن زمان است که باید آسیب‌هایی را که به مردم در مسیرهای غیررسمی وارد می‌شود، کنترل کرد.

عسگرخانی در خصوص دغدغه‌های خود به عنوان مدیرعامل پلتفرم خرید و فروش آنلاین طلا و نقره داریک اظهار کرد:

مهم‌ترین دغدغه ما این است که بتوانیم برای کاربران آرامش ایجاد کنیم تا بتوانند از جهت مالی، گام‌های مطمئن‌تری بردارند.

از روز اولی که داریک را تأسیس کردیم، علی‌رغم تمام آسیب‌هایی که متحمل شدیم، دغدغه اصلی ما این بود که تمام طلای مردم باید در بانک کارگشایی نگهداری شود و اساساً نمی‌خواستیم طلا نزد ما باشد. همیشه این موضوع را بیان می‌کردیم که طلا باید نزد یک ناظر سوم باشد. در ادامه نیز، زمانی که انبار هوشمند فلزات گران‌بها را تأسیس کردیم و از سندباکس خارج شدیم، دچار سختی و فشار زیادی شدیم؛ چرا که مدل کسب‌وکار ما بر این اساس بود که طلا باید نزد بانک نگهداری شود، اما همچنان به این روش ایمان داشتیم.

امروز داریک نمونه‌ای برای پلتفرم‌های دیگر است و تنها پلتفرمی هستیم که مردم، زمانی که قصد دارند طلای خود را به‌صورت فیزیکی دریافت کنند، به خود بانک مراجعه می‌کنند؛ گرچه امکان ارسال فیزیکی نیز وجود دارد.

اما با توجه به اینکه طلایی که ما ارائه می‌کنیم با طلای شرکت‌های بورسی تفاوتی ندارد، مطالبه ما، آزادی‌ها و تسهیلاتی است که این شرکت‌ها از آن بهره‌مند هستند، اما برای ما وجود ندارد.

تقاضای ما از حاکمیت این است که بسترهای بدون انحصار و آرامی را برای مردم فراهم کند.