از شهری کوچک تا نیمکت تیم ملی/ زنی که در برابر دشواری‌ها تسلیم نشد
کارگردان مستند «خاتون» با اشاره به فراز و نشیب‌های زندگی مرضیه جعفری سرمربی تیم ملی فوتبال زنان گفت که این مستند روایتی از امید، تاب‌آوری و ایستادگی جعفری را به تصویر می‌کشد.
شقایق آسیایی کارگردان مستند «خاتون» که پرتره‌ای از زندگی مرضیه جعفری سرمربی تیم ملی فوتبال زنان است، درباره ایده شکل‌گیری این مستند گفت: سوژه «خاتون» زندگی شخصی مرضیه جعفری بود. او در زندگی شخصی و کاری با چالش‌های زیادی روبه‌رو شده، بارها زمین خورده، اما هر بار توانسته است دوباره بلند شود و از مشکلات عبور کند. جعفری در شهرستانی کوچک زندگی و فعالیت خود را آغاز کرده و با وجود دشواری‌ها مسیرش را ادامه داده است. حتی زمانی که به تیم ملی رسید با شرایط جنگی و دشواری‌های پیش‌آمده امید چندانی به صعود تیم وجود نداشت، اما بازیکنان و کادر فنی توانستند از این شرایط عبور کنند. به نظرم این فیلم روایتی از امید است که جامعه به دیدن آن نیاز دارد.
این روزنامه‌نگار درباره زاویه نگاه خود در روایت این شخصیت توضیح داد: تمرکز من بر تمام ابعاد زندگی شخصی جعفری بود چراکه نمی‌توان زندگی شخصی و حرفه‌ای او را از یکدیگر جدا کرد. او حتی در لحظات روزمره زندگی هم درباره شاگردانش صحبت می‌کند. در این فیلم تلاش کردم نشان دهم چگونه می‌توان با وجود دشواری‌ها و فراز و نشیب‌های زندگی، شرایط را مدیریت کرد و در برابر مشکلات ایستاد.
کارگردان «خاتون» درباره چالش‌های تولید این مستند عنوان کرد: قبل از آغاز پروژه قرار بود حمایت مالی از سوی کرمان و برخی نهادها انجام شود، اما با شروع کار این حمایت‌ها محقق نشد و همین مسئله دشواری‌های زیادی برای تولید به وجود آورد. از سوی دیگر، به تصاویر و فیلم‌های آرشیوی زندگی مرضیه جعفری دسترسی نداشتیم. او در زلزله بم زیر آوار مانده بود و از گذشته‌اش تصاویر چندانی در اختیار نداشتیم. در نهایت با برنامه‌ریزی‌های فشرده و عکاسی‌های مجدد توانستیم بخش‌هایی از روایت را ثبت کنیم.
این کارگردان در ادامه، از نمایش فیلم برای اعضای تیم ملی فوتبال زنان در روزهای جنگ به‌عنوان یکی از خاطره‌انگیزترین لحظات ساخت این اثر یاد کرد و گفت: زیباترین اتفاق برای من زمانی بود که هنوز در ایام جنگ بودیم و مرضیه جعفری به همراه تیم ملی و شاگردانش بازگشتند. آنها شرایط روحی دشواری داشتند. پیشنهاد دادم فیلم «خاتون» در کرمان برایشان نمایش داده شود و از این پیشنهاد بسیار خوشحال شدند. بهترین جایزه من همان‌جا از مردم کرمان بود. در واقع قبل از حضور در جشنواره «سینماحقیقت»، جایزه‌ام را از مخاطبانی گرفتم که فیلم را دیدند و با آن ارتباط برقرار کردند.
آسیایی در پایان درباره اهمیت جشنواره «سینماحقیقت» و فرصت دیده‌شدن زنان فعال در جامعه اظهار کرد: زنان بسیاری در جامعه ایران کمتر دیده می‌شوند و بی‌سروصدا تلاش می‌کنند و پیش می‌روند. معمولا زمانی از آنها صحبت می‌شود که به موفقیتی رسیده باشند. من چند سوژه دیگر از زنان پرتلاش و کمتر شناخته‌شده می‌شناسم که زندگی و فعالیتشان ظرفیت تبدیل شدن به مستند را دارد. جشنواره «سینماحقیقت» فرصتی برای شناخته‌شدن این افراد و دیده‌شدن روایت‌هایشان فراهم می‌کند. البته در کنار جشنواره، باید امکان اکران این آثار در استان‌ها و شهرهای مختلف هم فراهم شود؛ حتی می‌توان با طراحی بسته‌های موضوعی و نمایش چند فیلم مرتبط در کنار یکدیگر، زمینه ارتباط بیشتر مخاطبان با این آثار و شخصیت‌ها را فراهم کرد.
