آوردن موبایل به مدارس آزاد شد؟

تماشای فیلم‌های خارجی معمولاً تصاویری آشنا از فضاهای آموزشی مدرن را به ذهن متبادر می‌کند؛ جایی که دانش‌آموزان به راحتی گوشی‌های هوشمند خود را از کیف خارج کرده و مشغول جست‌وجو برای حل تمرین‌ها یا موضوعات مختلف در فضای دیجیتال هستند.

 دیدن این صحنه‌ها شاید در نگاه اول این سوال را در ذهن هر ناظری ایجاد کند که «آیا آوردن موبایل به مدرسه در سراسر دنیا امری عادی است و ما در کجای این پازل قرار داریم؟» در ایران نیز حضور پنهان یا آشکار تلفن‌های همراه در مدارس به یک چالش روزمره تبدیل شده است؛ چالشی میان اصرار دانش‌آموزان و نگرانی والدین برای ارتباط در مسیر خانه و مدرسه، از یک سو، و دغدغه‌های کادر آموزشی درباره افت تحصیلی و حواس‌پرتی در کلاس، از سوی دیگر.

اما قانون رسمی و خط‌مشی آموزش و پرورش در مواجهه با این پناه‌آوردن فناوری به حریم کلاس‌ها چیست؟ برای روشن شدن این موضوع، سراغ ضوابط و قوانین رفته‌ایم.

موسی‌الرضا کفاش در تشریح ضوابط جدید پیرامون استفاده از فناوری‌های نوین و تجهیزات الکترونیکی در مدارس اظهار کرد: بر اساس ماده ۱۲۰ آیین‌نامه اجرایی، استفاده از فناوری‌های اطلاعات و ارتباطات و فضای مجازی با رعایت قوانین جاری کشور و بخشنامه‌های وزارت آموزش و پرورش مجاز شناخته شده است.

وی با اشاره به رویکرد این شورا در قبال استفاده از تلفن همراه افزود: استفاده آموزشی از تجهیزات الکترونیکی نظیر تلفن همراه در کلاس درس برای تقویت و تکمیل فرآیند آموزش و یادگیری، با تایید شورای مدرسه بلامانع است و این اختیار به‌طور کامل به ارکان مدرسه واگذار شده است.

معاون دبیرکل شورای عالی آموزش و پرورش پیرامون چالش‌های ورود تلفن همراه به مدارس تصریح کرد: با توجه به دغدغه‌های خانواده‌ها و مسافت میان خانه و مدرسه دانش‌آموزان و لزوم رفع نگرانی اولیا، برخی مدارس تدابیر و فضایی را پیش‌بینی کرده‌اند تا دانش‌آموزان هنگام ورود به مدرسه، گوشی‌های خود را در مکان مشخصی قرار داده و به هنگام خروج تحویل بگیرند.

کفاش در خصوص ضوابط حضور موبایل در سر کلاس درس ادامه داد: ورود بدون ضابطه و محدودیت تلفن همراه به کلاس درس مجاز نیست؛ اما چنانچه معلم برای تکمیل مباحث آموزشی و تقویت یادگیری دانش‌آموزان در زمان مشخصی نیاز به استفاده از ابزارهای الکترونیکی داشته باشد، این امر پس از هماهنگی و با کسب اجازه از شورای مدرسه و معلم مربوطه امکان‌پذیر خواهد بود.

بنا بر این ضوابط، در حالی که در بسیاری از نظام‌های آموزشی جهان استفاده از تلفن همراه در کلاس‌ها ضوابط خاص خود را دارد، در مدارس ایران رویکرد اتخاذشده ترکیبی از تفویض اختیار به مدیران و تعیین خط‌قرمز برای ساعات آموزش است. از یک‌سو، با پیش‌بینی فضاهایی برای نگهداری موقت گوشی‌ها در طول روز، تلاش شده تا دغدغه‌ی رفت‌وآمد دانش‌آموزان و نگرانی اولیا مدیریت شود و از سوی دیگر، استفاده از این ابزار دیجیتال به زمان‌هایی محدود شده که معلم برای پیشبرد اهداف آموزشی، به‌طور رسمی آن را لازم بداند. به این ترتیب، تعیین تکلیف نهایی درباره حضور یا عدم حضور موبایل در هر مدرسه، به تصمیم ارکان آن واحد آموزشی و شورای مدرسه سپرده شده است.