آلودگی نوری؛ تهدید خاموش شب های پایتخت

وی افزود: آلودگی نوری زمانی رخ می‌دهد که نور مصنوعی بیش از میزان مورد نیاز، در زمان یا جهت نامناسب منتشر شود و به آسمان، ساختمان ها، محیط‌های طبیعی و فضاهای غیرضروری بتابد؛ موضوعی که می‌تواند الگوی طبیعی تاریکی شب را تغییر داده و بر چرخه فعالیت و رفتار برخی گونه‌های جانوری، پرندگان و حشرات تأثیر بگذارد. 

عباس نژاد بر اینکه محیط زیست تنها به آلودگی‌های هوا، آب و خاک محدود نمی‌شود، تأکید و تصریح کرد: تاریکی طبیعی شب نیز بخشی از سرمایه‌های محیط زیستی است و حفظ آن باید در برنامه ریزی و مدیریت شهری مورد توجه قرار گیرد. 

مدیرکل حفاظت محیط زیست استان تهران ادامه داد: افزایش روشنایی شهری الزاماً به معنای ارتقای کیفیت محیط شهری نیست و روشنایی نامناسب و بیش از نیاز، علاوه بر افزایش مصرف انرژی، موجب انتشار نور به آسمان، فضاهای طبیعی و ساختمان‌های مجاور می‌شود؛ از این رو مدیریت شدت و زمان روشنایی، استفاده از تجهیزات استاندارد و جلوگیری از انتشار مستقیم نور به فضاهای غیرهدف از مهم‌ترین اصول طراحی و بهره برداری از سامانه‌های روشنایی شهری است. 

وی همچنین بر ضرورت توجه ویژه به موضوع آلودگی نوری در پارک‌ها، بوستان‌ها، روددره‌ها، حاشیه مناطق طبیعی، زیستگاه‌های شهری و پهنه‌های پیرامون شهر تأکید کرد و گفت: در این مناطق، حفظ چرخه طبیعی شب و روز برای گونه‌هایی که زیست یا فعالیت آن‌ها به تاریکی شب وابسته است، اهمیت بیشتری دارد. 

عباس نژاد خاطرنشان کرد: مدیریت آلودگی نوری به معنای حذف روشنایی شهری نیست، بلکه هدف، حرکت از نور بیشتر به سمت نور مناسب و هدفمند است تا روشنایی معابر و فضاهای عمومی ضمن تأمین الزامات ایمنی، از تابش غیرضروری به آسمان، ساختمان‌ها و زیستگاه‌های طبیعی جلوگیری کند. 

او همکاری مدیریت شهری، دستگاه‌های اجرایی، طراحان و بهره برداران سامانه‌های روشنایی، واحدهای تجاری و شهروندان را لازمه کاهش این نوع آلودگی دانست و افزود: اصلاح الگوی نورپردازی، استفاده از تجهیزات دارای پوشش مناسب، کنترل شدت و زمان روشنایی و حذف منابع نور غیرضروری از مهم‌ترین راهکارهای کاهش آلودگی نوری در تهران است. 

مدیرکل حفاظت محیط زیست استان تهران در پایان تأکید کرد: تهران برای داشتن شهری روشن تر، الزاماً به نور بیشتر نیاز ندارد، بلکه به روشنایی دقیق، هدفمند و سازگار با محیط زیست نیازمند است.