بازسازی عقلانی و انقلابی سازمان برنامه و بودجه


9 شهریور 1400 - 00:21
612d36ae0e8d2_2021-08-31_00-21
سید یدالله شیرمردی / تحلیلگر مسائل استراتژیک

یکی از راه های علاج مشکلات کشور در دولت سیزدهم "بازسازی عقلانی و انقلابی" سازمان برنامه و بودجه کشور است. نظام بودجه ریزی در ایران مصدر بسیاری از تعارضات و کژکارکردی هاست و تا این نظام به تعبیر دقیق رهبری معظم انقلاب اسلامی حضرت آیت الله امام خامنه ای( مدظله العالی) بازسازی انقلابی و عقلانی نشود نمی توان به حل اساسی مشکلات کشور امید داشت.

اساسا بودجه ریزی در ایران شامل چهار مرحله است:

1- مرحله تهیه و تنظیم و پیشنهاد لایحه بودجه
2-مرحله تصویب بودجه
3-مرحله اجرای بودجه
4- مرحله نظارت بر بودجه

امروزه در دنیا توجه به بودجه‌ریزی و مدیریت بخش عمومی در اغلب کشورهای پیشرفته از داده به ستانده و محصول و حتی یک مرحله جلو تر به پیامدهای نهایی خروجی های سازمان معطوف شده است. الگوهای برنامه ریزی استراتژیک پیامدگرا با تکیه بر دو مولفه خلاقیت و آینده نگری ضمن به حاشیه راندن برنامه ریزی های استراتژیک سنتی به برنامه ریزان کمک می کنند تا منابع و امکانات خود را به سوی پیامد نهایی اقدامات معطوف کنند.

این در حالی است که آثار روش‌های مدیریتی مبتنی بر داده هنوز در بودجه ریزی ایران به چشم می خورد. دستگاه ها برنامه سالانه پیشنهادی خود و بودجه پیشنهادی مربوط را می آورند و در یک زمان محدود این داده ها تبدیل به برنامه و بودجه مصوب کشور می شود. فارغ از اینکه تا چه میزان پیامد سنجی در خصوص اقدامات و اعتبارات گذشته صورت گرفته و یا اینکه تاسیس یک دستگاه یا دادن حقوق به هزاران کارمند منجر به این شده است که پیامد مورد نظر در جامعه محقق شود.

به عنوان نمونه در الگوی برنامه ریزی پیامد گرا با توجه تذکر مقام معظم رهبری در خصوص فرهنگ و مسائل اجتماعی، می بایست «طرح جامع ملی مبارزه با آسیب های اجتماعی» با تکیه بر دو عنصر خلاقیت و آینده نگری به اجرا دربیاید و در پایان سال پیامدهای اجتماعی این اقدام در جامعه از طریق آمارگیری دقیق در کاهش آسیبهای اجتماعی نظیر بزه کاری، طلاق، فساد اخلاق، بد حجابی، اعتیاد و ... مورد سنجش قرار بگیرد. و یا در خصوص مشکل بیکاری بیش از ۱۰ میلیون نیروی آماده به کار «طرح جامع ایجاد اشتغال» با اعتباری حداقل 3 تا 5 میلیارد دلار با عنایت به صنایع دستی، دارو های گیاهی، توریسم و... به اجرا دربیاید.

اما مسئله اینجاست که باز دستگاه ها حسب درآمدها و هزینه های سال های گذشته خود فرم ها و جداول را تکمیل می کنند و به سازمان برنامه و بودجه می فرستند و سازمان هم آنها را دسته بندی کرده و به هیئت وزیران می فرستد و از آنجا نیز در قالب لایحه به مجلس می آید و در کمیسیون تلفیق نیز برخی نمایندگان شروع به سهم کشی برای دستگاه ها و یا حوزه های انتخابیه خود می کنند و آخر سال نیز ماییم و بودجه ای مشابه سال قبل!! باید چاره ای اندیشید و از این نظام بودجه ریزی داده محور سنتی عبور کرد.

نظارت استصوابی بر هزینه کرد بودجه

یکی از باید های بازمهندسی انقلابی و عقلانی بودجه ریزی ارتقای نظارت استطلاعی سازمان برنامه و بودجه کشور به نظارت استصوابی بر عملکرد کلیه دستگاه‌های اجرائی موضوع ماده (5) قانون مدیریت خدمات کشوری در هزینه کرد اعتبارات است. درست است که نظارت کلان راهبردی به معاونت برنامه‌ریزی و نظارت راهبردی رییس جمهوری و نظارت عملیاتی به دستگاه‌های اجرایی و نظارت‌های مالی و حقوقی به وزارت امور اقتصادی و دارایی و دیوان محاسبات کشور سپرده شده  اما سازمان برنامه و بودجه اگر قائل به مدیریت کشور است بایستی بتواند در طول اجرای قانون بودجه با نظارت استصوابی خود مانع از هدر رفت منابع مالی کشور شود و با ریل گذاری صحیح اعتبارات را به نقاط کانونی هدایت کند.

این امر اگر حتی نیازمند تصویب قانون در مجلس شورای اسلامی باشد ابزاری را در دست سازمان مدیریت قرار می دهد که دستگاه های اجرایی را در هر موقع از سال بتواند کنترل نماید. حکایت نظارت کنونی سازمان مدیریت خیلی ساده قصه پدری است که به فرزندش ماهانه یک رقم مشخصی را پول تو جیبی می دهد و خود را موظف و مکلف می داند که این مقرری سر وقت به این فرزند برسد. اگر روزی مطلع شد که فرزند این پول تو جیبی را صرف هزینه های غیر ضرور و یا حتی مثلا خرج اعتیاد خود می کند نمی تواند آن را قطع کند. صرفا اطلاع دارد و باید این پول را سر وقت به فرزند خود بدهد و امیدوار است که شاید چند سال بعد گزارش تفریغ بودجه را دیوان محاسبات آماده کرد آن وقت یقه متخلف را بگیرند که چرا این بودجه را اینگونه هزینه کردی و یا چرا ردیف اعتبارات را جابجا کردی؟! با این فرض سازمان برنامه و بودجه چگونه می تواند کشور را مدیریت نماید. مدیریت کشور تنها با فرض نظارت استصوابی سازمان برنامه و بودجه کشور ممکن است و این امر کمک زیادی نیز به انعطاف بودجه در نیل به اهداف خواهد نمود.

نسبت بودجه جاری و عمرانی کشور

یکی دیگر از الزامات بازسازی انقلابی و عقلانی بودجه نویسی اهتمام به کوچک سازی دولت و کاهش از هزینه های جاری است. البته این بایسته شاید در ظرف یک سال یا دو سال محقق نشود لکن روندی که در سالهای اخیر مشاهده می شود حکایت از آن دارد که نه تنها همت عالی در این مسیر نیست بلکه حتی روز به روز دولت در حال حجیم تر شدن است و هزینه های جاری آن رو به افزایش می باشد. در بخشنامه های بودجه کل کشور طی سنوات اخیر که توسط رئیس جمهور سابق به دستگاه‌های اجرایی ابلاغ شده است، هزینه‌های جاری 80 درصد و هزینه های عمرانی 20درصد پیشنهاد شده است. یعنی 80 درصد بودجه صرفا به هزینه های جاری دولت اعم از حقوق و مزایای کارمندان و هزینه اداره و نگهداری دستگاه های اجرایی اختصاص دارد و تنها 20 درصد بودجه صرف امور عمرانی و سازندگی در کشور خواهد شد. در واقع دولت تبدیل به یک کمیته امداد بزرگ و بانکی برای پرداخت حقوق به کارمندان خود شده است. این در حالی است که انتظار این بود پس از ابلاغ سیاست های کلی اصل 44 قانون اساسی یک رنسانس در اقتصاد کشور پدید بیاید و دولت در مسیر کوچک سازی قدم بردارد. ارقام بودجه نشان می دهد این کوچک سازی نه تنها محقق نشده بلکه حتی خصوصی سازی صورت گرفته در سالهای اخیر نیز با شبه دولتی سازی باری بر دوش دولت شده اند. به جای واگذاری بنگاه ها به بخش خصوصی برخی صندوق های بازنشستگی سازمان های دولتی و یا موسسات عمومی و ... اقدام به خریداری این بنگاه ها نموده اند. این در حالی است که در کشورهای پیشرفته نسبت بخش خصوصی به دولتی 90 به 10 و یا نهایتا 80 به 20 است. در برخی کشورها مثل ژاپن حتی تشریفات و حفاظت از مقامات سیاسی را نیز بخش خصوصی متقبل شده است اما در کشور ما متاسفانه قریب به ۸۰ درصد بودجه و اعتبارات صرف هزینه های جاری دولت می شود.

راه اندازی کانون خبرگان در سازمان مدیریت

یکی از باید های انقلابی کردن و عقلانی کردن بودجه نویسی اتکا به کارشناسان متدین، خبره و صاحب تشخیص است. کارشناسی که در سازمان برنامه و بودجه کشور حضور دارد باید هم موضوع را بشناسد و هم بتواند حکم صادر کند. به علت محدودیت منابع انسانی و وسعت بی کران موضوعات و مسائل کشور برخی از این کارشناسان در چندین حوزه تخصصی با پیشنهادات دستگاه های اجرایی مواجه می شوند. این کارشناسان هرچقدر هم که تخصص و تجربه داشته باشند در خیلی از موارد در معرض فوریت ها و تعجیل ها قرار می گیرند.

از این رو ضروری است در کنار این کارشناسان ذو فنون کانونی از کارشناسان خبره به عنوان اتاق فکر این کارشناسان (مجلس کارشناسان) تشکیل شود که با تغییر دولت ها این کانون دستخوش تحول نشود. مجلس کارشناسان مدیریت و برنامه ریزی در کشور ضمن ابتکار عمل در ارائه طرح های راهبردی و عملیاتی برای دستگاه های اجرایی کشور و شرکت های دولتی با اخذ برنامه ها و طرح ها از دستگاه ها بررسی های اولیه را صورت داده و در خصوص اعتبارات و تخصیص ها کارشناسی های ابتدایی انجام می دهند و نظارت راهبردی نسبت به نحوه هزینه کرد دستگاه ها در سال گذشته را به سرانجام می رسانند تا بررسی شود دستگاه ها تا چه اندازه فاکتورسازی و آمار درمانی می کنند و تا چه میزان درخواست اعتبارات ضروری و حقیقی است. این بررسی های اولیه به کارشناسان خبره سازمان برنامه و بودجه داده شود تا تصمیم گیری نهایی توسط آنها با اتقان بیشتری صورت پذیرد.

سید یدالله شیرمردی / تحلیلگر مسائل استراتژیک

پایگاه خبری خبر فوری (khabarfoori.com)

612d36ae0e8d2_2021-08-31_00-21
9 شهریور 1400 - 00:21

یکی از راه های علاج مشکلات کشور در دولت سیزدهم "بازسازی عقلانی و انقلابی" سازمان برنامه و بودجه کشور است. نظام بودجه ریزی در ایران مصدر بسیاری از تعارضات و کژکارکردی هاست و تا این نظام به تعبیر دقیق رهبری معظم انقلاب اسلامی حضرت آیت الله امام خامنه ای( مدظله العالی) بازسازی انقلابی و عقلانی نشود نمی توان به حل اساسی مشکلات کشور امید داشت.

اساسا بودجه ریزی در ایران شامل چهار مرحله است:

1- مرحله تهیه و تنظیم و پیشنهاد لایحه بودجه
2-مرحله تصویب بودجه
3-مرحله اجرای بودجه
4- مرحله نظارت بر بودجه

امروزه در دنیا توجه به بودجه‌ریزی و مدیریت بخش عمومی در اغلب کشورهای پیشرفته از داده به ستانده و محصول و حتی یک مرحله جلو تر به پیامدهای نهایی خروجی های سازمان معطوف شده است. الگوهای برنامه ریزی استراتژیک پیامدگرا با تکیه بر دو مولفه خلاقیت و آینده نگری ضمن به حاشیه راندن برنامه ریزی های استراتژیک سنتی به برنامه ریزان کمک می کنند تا منابع و امکانات خود را به سوی پیامد نهایی اقدامات معطوف کنند.

این در حالی است که آثار روش‌های مدیریتی مبتنی بر داده هنوز در بودجه ریزی ایران به چشم می خورد. دستگاه ها برنامه سالانه پیشنهادی خود و بودجه پیشنهادی مربوط را می آورند و در یک زمان محدود این داده ها تبدیل به برنامه و بودجه مصوب کشور می شود. فارغ از اینکه تا چه میزان پیامد سنجی در خصوص اقدامات و اعتبارات گذشته صورت گرفته و یا اینکه تاسیس یک دستگاه یا دادن حقوق به هزاران کارمند منجر به این شده است که پیامد مورد نظر در جامعه محقق شود.

به عنوان نمونه در الگوی برنامه ریزی پیامد گرا با توجه تذکر مقام معظم رهبری در خصوص فرهنگ و مسائل اجتماعی، می بایست «طرح جامع ملی مبارزه با آسیب های اجتماعی» با تکیه بر دو عنصر خلاقیت و آینده نگری به اجرا دربیاید و در پایان سال پیامدهای اجتماعی این اقدام در جامعه از طریق آمارگیری دقیق در کاهش آسیبهای اجتماعی نظیر بزه کاری، طلاق، فساد اخلاق، بد حجابی، اعتیاد و ... مورد سنجش قرار بگیرد. و یا در خصوص مشکل بیکاری بیش از ۱۰ میلیون نیروی آماده به کار «طرح جامع ایجاد اشتغال» با اعتباری حداقل 3 تا 5 میلیارد دلار با عنایت به صنایع دستی، دارو های گیاهی، توریسم و... به اجرا دربیاید.

اما مسئله اینجاست که باز دستگاه ها حسب درآمدها و هزینه های سال های گذشته خود فرم ها و جداول را تکمیل می کنند و به سازمان برنامه و بودجه می فرستند و سازمان هم آنها را دسته بندی کرده و به هیئت وزیران می فرستد و از آنجا نیز در قالب لایحه به مجلس می آید و در کمیسیون تلفیق نیز برخی نمایندگان شروع به سهم کشی برای دستگاه ها و یا حوزه های انتخابیه خود می کنند و آخر سال نیز ماییم و بودجه ای مشابه سال قبل!! باید چاره ای اندیشید و از این نظام بودجه ریزی داده محور سنتی عبور کرد.

نظارت استصوابی بر هزینه کرد بودجه

یکی از باید های بازمهندسی انقلابی و عقلانی بودجه ریزی ارتقای نظارت استطلاعی سازمان برنامه و بودجه کشور به نظارت استصوابی بر عملکرد کلیه دستگاه‌های اجرائی موضوع ماده (5) قانون مدیریت خدمات کشوری در هزینه کرد اعتبارات است. درست است که نظارت کلان راهبردی به معاونت برنامه‌ریزی و نظارت راهبردی رییس جمهوری و نظارت عملیاتی به دستگاه‌های اجرایی و نظارت‌های مالی و حقوقی به وزارت امور اقتصادی و دارایی و دیوان محاسبات کشور سپرده شده  اما سازمان برنامه و بودجه اگر قائل به مدیریت کشور است بایستی بتواند در طول اجرای قانون بودجه با نظارت استصوابی خود مانع از هدر رفت منابع مالی کشور شود و با ریل گذاری صحیح اعتبارات را به نقاط کانونی هدایت کند.

این امر اگر حتی نیازمند تصویب قانون در مجلس شورای اسلامی باشد ابزاری را در دست سازمان مدیریت قرار می دهد که دستگاه های اجرایی را در هر موقع از سال بتواند کنترل نماید. حکایت نظارت کنونی سازمان مدیریت خیلی ساده قصه پدری است که به فرزندش ماهانه یک رقم مشخصی را پول تو جیبی می دهد و خود را موظف و مکلف می داند که این مقرری سر وقت به این فرزند برسد. اگر روزی مطلع شد که فرزند این پول تو جیبی را صرف هزینه های غیر ضرور و یا حتی مثلا خرج اعتیاد خود می کند نمی تواند آن را قطع کند. صرفا اطلاع دارد و باید این پول را سر وقت به فرزند خود بدهد و امیدوار است که شاید چند سال بعد گزارش تفریغ بودجه را دیوان محاسبات آماده کرد آن وقت یقه متخلف را بگیرند که چرا این بودجه را اینگونه هزینه کردی و یا چرا ردیف اعتبارات را جابجا کردی؟! با این فرض سازمان برنامه و بودجه چگونه می تواند کشور را مدیریت نماید. مدیریت کشور تنها با فرض نظارت استصوابی سازمان برنامه و بودجه کشور ممکن است و این امر کمک زیادی نیز به انعطاف بودجه در نیل به اهداف خواهد نمود.

نسبت بودجه جاری و عمرانی کشور

یکی دیگر از الزامات بازسازی انقلابی و عقلانی بودجه نویسی اهتمام به کوچک سازی دولت و کاهش از هزینه های جاری است. البته این بایسته شاید در ظرف یک سال یا دو سال محقق نشود لکن روندی که در سالهای اخیر مشاهده می شود حکایت از آن دارد که نه تنها همت عالی در این مسیر نیست بلکه حتی روز به روز دولت در حال حجیم تر شدن است و هزینه های جاری آن رو به افزایش می باشد. در بخشنامه های بودجه کل کشور طی سنوات اخیر که توسط رئیس جمهور سابق به دستگاه‌های اجرایی ابلاغ شده است، هزینه‌های جاری 80 درصد و هزینه های عمرانی 20درصد پیشنهاد شده است. یعنی 80 درصد بودجه صرفا به هزینه های جاری دولت اعم از حقوق و مزایای کارمندان و هزینه اداره و نگهداری دستگاه های اجرایی اختصاص دارد و تنها 20 درصد بودجه صرف امور عمرانی و سازندگی در کشور خواهد شد. در واقع دولت تبدیل به یک کمیته امداد بزرگ و بانکی برای پرداخت حقوق به کارمندان خود شده است. این در حالی است که انتظار این بود پس از ابلاغ سیاست های کلی اصل 44 قانون اساسی یک رنسانس در اقتصاد کشور پدید بیاید و دولت در مسیر کوچک سازی قدم بردارد. ارقام بودجه نشان می دهد این کوچک سازی نه تنها محقق نشده بلکه حتی خصوصی سازی صورت گرفته در سالهای اخیر نیز با شبه دولتی سازی باری بر دوش دولت شده اند. به جای واگذاری بنگاه ها به بخش خصوصی برخی صندوق های بازنشستگی سازمان های دولتی و یا موسسات عمومی و ... اقدام به خریداری این بنگاه ها نموده اند. این در حالی است که در کشورهای پیشرفته نسبت بخش خصوصی به دولتی 90 به 10 و یا نهایتا 80 به 20 است. در برخی کشورها مثل ژاپن حتی تشریفات و حفاظت از مقامات سیاسی را نیز بخش خصوصی متقبل شده است اما در کشور ما متاسفانه قریب به ۸۰ درصد بودجه و اعتبارات صرف هزینه های جاری دولت می شود.

راه اندازی کانون خبرگان در سازمان مدیریت

یکی از باید های انقلابی کردن و عقلانی کردن بودجه نویسی اتکا به کارشناسان متدین، خبره و صاحب تشخیص است. کارشناسی که در سازمان برنامه و بودجه کشور حضور دارد باید هم موضوع را بشناسد و هم بتواند حکم صادر کند. به علت محدودیت منابع انسانی و وسعت بی کران موضوعات و مسائل کشور برخی از این کارشناسان در چندین حوزه تخصصی با پیشنهادات دستگاه های اجرایی مواجه می شوند. این کارشناسان هرچقدر هم که تخصص و تجربه داشته باشند در خیلی از موارد در معرض فوریت ها و تعجیل ها قرار می گیرند.

از این رو ضروری است در کنار این کارشناسان ذو فنون کانونی از کارشناسان خبره به عنوان اتاق فکر این کارشناسان (مجلس کارشناسان) تشکیل شود که با تغییر دولت ها این کانون دستخوش تحول نشود. مجلس کارشناسان مدیریت و برنامه ریزی در کشور ضمن ابتکار عمل در ارائه طرح های راهبردی و عملیاتی برای دستگاه های اجرایی کشور و شرکت های دولتی با اخذ برنامه ها و طرح ها از دستگاه ها بررسی های اولیه را صورت داده و در خصوص اعتبارات و تخصیص ها کارشناسی های ابتدایی انجام می دهند و نظارت راهبردی نسبت به نحوه هزینه کرد دستگاه ها در سال گذشته را به سرانجام می رسانند تا بررسی شود دستگاه ها تا چه اندازه فاکتورسازی و آمار درمانی می کنند و تا چه میزان درخواست اعتبارات ضروری و حقیقی است. این بررسی های اولیه به کارشناسان خبره سازمان برنامه و بودجه داده شود تا تصمیم گیری نهایی توسط آنها با اتقان بیشتری صورت پذیرد.

منبع: خبر فوری

17

نظرات 13
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما پس از تایید توسط مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت و افترا باشند منتشر نخواهند شد.
  • پیام هایی که غیر از زبان پارسی یا غیر مرتبط باشند منتشر نخواهد شد.
ناشناس 0 1 پاسخ 1400/6/29 -13:22

لطفا کلمه انقلابی رو یکبار برای همیشه معنی کنید

ا 0 1 پاسخ 1400/6/27 -11:11

اگر شماها عقل می داشتید این حال مملکت وملت نبود

سید حبیب شیرمردی 1 1 پاسخ 1400/6/21 -18:50

درود خدا بر پسر خاله عزیزم حاج سید یدالله شیرمردی . خدا پشت و پناهت باشه.

مرادی 0 0 پاسخ 1400/6/17 -00:20

با تشکر از کادر محترم خبر فوری. چرا چند وقتیه تو کانال ایتا خیلی فعال نیستید؟ پراکنده و نامنظم خبر میزارید. شده تا چند ساعت خبر نمیزارید. یا در طول روز چنتا خبر بیشتر نمیزارید. اصلا مثل قبل نیستید؟ چرا واقعا ؟؟؟؟!!!!!!

علی مدد 0 1 پاسخ 1400/6/16 -17:07

خیلی پیشنهادهای عالی وکاربردی است وپیامدگرا بودن بودجه همان نکته کلیدی بود که مقام معظم رهبری فرمودند برنامه ها پیوست عدالت داشته باشد.ولی این کار از مجموعه ای که سالهاست بودجه کشور رابشیوه سنتی تنظیم ونهایت یک جدول دخل وخرج احتمالی است بر نمی آید معاونت یاسازمان برنامه وبودجه نیاز به تحول اساسی دارد صرف تغییر راس آن چیزی عاید کشور نمی شود

دلسوز حقوقهاى نجومى 4 1 پاسخ 1400/6/11 -19:23

فقط وفقط از حقوق فرهنگيان وبازنشستگان كم كنيد تابتوانيد حقوقهاى نجومى رابه راحتى وبى سروصدا پرداخت كنيد اينهم يك راه حل فقط حاج آقا كه كارشناس نيست ماهم يك چيز هاي حاليمون هست

سهرابی 1 5 پاسخ 1400/6/9 -23:39

مطلب جناب شیرمردی مطالعه شد بسیار عالی و استفاده کردیم

سید سی سخت 1 5 پاسخ 1400/6/9 -19:32

درود الهی بر سید عزیز، آیت الله شیرمردی، چهره ولایی و انقلابی، رزمنده و جانباز هشت سال دفاع مقدس. احسنت ،واقعا نسبت به درایت حضرتعالی در مقوله بودجه ،بالاخص بودجه جاری دولت ،نظر شما بی نظیر و عقلانی است امیدواریم دوستان برنامه و بودجه،مجلس شورای اسلامی و شورای نگهبان تدابیر ویژه ای نسبت به این فکر عقلایی و انقلابی داشته باشند.

ناشناس 1400/6/29 -13:23

قرار شد مطلب رو بخونی نه اینکه نون قرض بدی

سیدتیمورشیرمردی 1 2 پاسخ 1400/6/9 -18:34

سلام علیکم بما صبرکم بله دقیقا باید نظارت وتدین بودجه و تخصیص به داستانهای محروم انجام شود و طبق فرمایشات معظم له پیوست هرمصوبه،یابخشنامه عدالت محوری باشدتاانشاالله جامعه ما اعتماد از دست رفته را بازجویان درودبرحاج سیدیدالله شیرمردی

سیاوش سلطان 0 0 پاسخ 1400/6/9 -06:02

پیش بینی درصدی بودجه و سیستم عریض و طویل ذیحسابان بی خاصبت و کنترل نکردن ماده ۲ حقوق مزایا که دیجیتال شده اما کمتر اتفاق افتاده از نظر کمی و کیفی حتی بودجه و واقعیت ماده ۲ یک سازمان دولتی به صورت راندم برررسی میدانی شود در ماده ۹ عمرانی دولت هم کارفرماست هم پیمانکار ، صورت وضعیت ها صوری و حتی غیر واقعی با یک بررسی میدانی و بدست آوردن قیمت تمام شده و تطبیق با صورت وضعیت و تعدیل های پرداختی فساد بودجه مثل بلبل چهچه میزند ، جدای از اولویت بندی و تحرک عملیاتی بودجه ... حرف زیاد میزنیم در عمل افراد هستند به جای برنامه عمل می کنند

نکته سنج 0 0 پاسخ 1400/6/9 -02:14

خداکنداین بازسازی همان باندبازی یاآشنابازی یافامیل بازی نباشد

سیاوش سلطان 0 1 پاسخ 1400/6/9 -00:29

منابع و مصارف صوری و جناحی بدون توجه به نیاز کشور و فقط با افزایش و کاهش دستوری وزراء را نیز به خیال پردازی می کشاند ، دلیل این ادعا خواستن و نداشتن اطلاع از بودجه در دسترس و دادن قول های انتخاباتی است ، از هر وزیر یا نماینده سوال کنید ، منابع اختصاصی در فلان حوزه چقدر بوده نمی داند ، فقط به دیدگاه و نظرات خود توجه دارد ، در حالیکه بودجه فقط پیش بینی و هدایت است و اگر با واقعیت تطبیق داده نشود و انحرافات آن بررسی نشود ، فقط یک بروکراسی اداری است ، برآورد بودجه باید منطبق با برنامه ها بر اساس اولویت بندی نیازهای کشور ، تنها سود بودجه و فهرست بهاء افزایش مدت قرار داد و گرفتن تعدیل های سه ماهه است و هیچ وزیر و معاون وزیری به برنامه ها توجه ندارد و قانون بودجه را به سخره می گیرند در نتیجه ورودی و خروجی چون چاه ویل خواهد بود

خبر فوری در شبکه های اجتماعی
khabarfoori in social networks