علت افزایش وزن با مصرف داروهای روانپزشکی مشخص شد


5 اسفند 1399 - 15:21
6034b92c9e3fb_6034b92c9e3fd
محققان علت اینکه مصرف داروهای مهم اسکیزوفرنی و اختلال دو قطبی موجب افزایش وزن و ابتلا به دیابت می شوند را کشف کرده اند؛ آنها امیدوارند که این یافته به ابداع داروهای بهتری منجر شود.

این داروها که به داروهای ضد روان پریشی معروف هستند، به کنترل توهم ، هذیان و افکار گیجی که مبتلایان به اسکیزوفرنی به آنها دچار هستند، کمک می کنند. این داروها همچنین می توانند به ایجاد ثبات در تغییرات شدید خلقی مبتلایان به اختلال دو قطبی کمک کنند.

دکتر «زاخاری فریبرگ» استادیار روانپزشکی و زیست شناسی سلولی در دانشکده پزشکی دانشگاه «پیتسبورگ» گفت: این داروها که شامل «کلوزاپین»، «اولانزاپین»، «زیپرازیدون» و داروهای دیگری هستند، در بسیاری از موارد می توانند نجات دهنده زندگی باشند.

اما به گفته فریبرگ که محقق ارشد این مطالعه است، مشکل این داروها عوارض جانبی «متابولیک» آنهاست. داروهای ضد روان پریشی اغلب باعث افزایش وزن، افزایش کلسترول و افزایش قند خون می شوند که می تواند به بروز دیابت نوع دو بینجامد. در واقع، این عوارض جانبی معمولاً بیماران را وادار به قطع مصرف دارو می کند.

دکتر «داک ورث» پزشک اتحادیه ملی غیر انتفاعی بیماری های روانی که در تحقیقات جدید مشارکت نداشت، گفت: فهمیدن علت بروز این عوارض ضروری است. یافته های این مطالعه در واقع آغاز کشف این مسئله است.

دوپامین ماده شیمیایی است که با تعامل با گیرنده های سلولی، پیام هایی را میان سلول ها مبادله می کند. در مغز دوپامین در ایجاد لذت، انگیزه و یادگیری نقش دارد.

درحالی که داروهای ضد روان پریشی زیادی وجود دارد اما همه آنها به همین صورت عمل می کنند که گیرنده های خاص دوپامین ، معروف به گیرنده های شبه D۲ را مسدود می سازند. اگر این گیرنده ها تنها در مغز وجود داشت، مشکلی نبود، اما به گفته فریبرگ، تعداد گیرنده های دوپامین بدن در خارج از مغز بیشتر از این گیرنده ها در داخل این عضو است و ساده لوحانه است که تصور کنیم داروهای ضد روان پریشی فقط از گردن به بالا عمل می کنند.

مسئله مهم این است که گیرنده های شبه D۲ روی سلول های پانکراس نیز وجود دارد. برخی از سلول های پانکراس هورمون هایی تولید می کنند که یا قند خون (گلوکاگون) را بالا می برند و یا (انسولین) را کاهش می دهند.

محققان در آزمایش های انجام شده بر روی سلول های پانکراس متوجه شدند که دوپامین بر تولید گلوکاگون و انسولین تأثیر می گذارد. محققان گفتند، سلول ها در واقع قادر به از بین بردن دوپامین خود بوده که این موضوع بر اهمیت این ماده شیمیایی در خارج از مغز تأیید می کنند.

محققان سپس از داروهای ضد روان پریشی برای مسدود کردن گیرنده های شبه D۲ در سلول های پانکراس استفاده کردند. این کار تولید گلوکاگون و انسولین را افزایش داد.

مشروح این مطالعه در مجله Translational Psychiatry منتشر شده است.

محققان علت اینکه مصرف داروهای مهم اسکیزوفرنی و اختلال دو قطبی موجب افزایش وزن و ابتلا به دیابت می شوند را کشف کرده اند؛ آنها امیدوارند که این یافته به ابداع داروهای بهتری منجر شود.

پایگاه خبری خبر فوری (khabarfoori.com)

6034b92c9e3fb_6034b92c9e3fd
5 اسفند 1399 - 15:21

این داروها که به داروهای ضد روان پریشی معروف هستند، به کنترل توهم ، هذیان و افکار گیجی که مبتلایان به اسکیزوفرنی به آنها دچار هستند، کمک می کنند. این داروها همچنین می توانند به ایجاد ثبات در تغییرات شدید خلقی مبتلایان به اختلال دو قطبی کمک کنند.

دکتر «زاخاری فریبرگ» استادیار روانپزشکی و زیست شناسی سلولی در دانشکده پزشکی دانشگاه «پیتسبورگ» گفت: این داروها که شامل «کلوزاپین»، «اولانزاپین»، «زیپرازیدون» و داروهای دیگری هستند، در بسیاری از موارد می توانند نجات دهنده زندگی باشند.

اما به گفته فریبرگ که محقق ارشد این مطالعه است، مشکل این داروها عوارض جانبی «متابولیک» آنهاست. داروهای ضد روان پریشی اغلب باعث افزایش وزن، افزایش کلسترول و افزایش قند خون می شوند که می تواند به بروز دیابت نوع دو بینجامد. در واقع، این عوارض جانبی معمولاً بیماران را وادار به قطع مصرف دارو می کند.

دکتر «داک ورث» پزشک اتحادیه ملی غیر انتفاعی بیماری های روانی که در تحقیقات جدید مشارکت نداشت، گفت: فهمیدن علت بروز این عوارض ضروری است. یافته های این مطالعه در واقع آغاز کشف این مسئله است.

دوپامین ماده شیمیایی است که با تعامل با گیرنده های سلولی، پیام هایی را میان سلول ها مبادله می کند. در مغز دوپامین در ایجاد لذت، انگیزه و یادگیری نقش دارد.

درحالی که داروهای ضد روان پریشی زیادی وجود دارد اما همه آنها به همین صورت عمل می کنند که گیرنده های خاص دوپامین ، معروف به گیرنده های شبه D۲ را مسدود می سازند. اگر این گیرنده ها تنها در مغز وجود داشت، مشکلی نبود، اما به گفته فریبرگ، تعداد گیرنده های دوپامین بدن در خارج از مغز بیشتر از این گیرنده ها در داخل این عضو است و ساده لوحانه است که تصور کنیم داروهای ضد روان پریشی فقط از گردن به بالا عمل می کنند.

مسئله مهم این است که گیرنده های شبه D۲ روی سلول های پانکراس نیز وجود دارد. برخی از سلول های پانکراس هورمون هایی تولید می کنند که یا قند خون (گلوکاگون) را بالا می برند و یا (انسولین) را کاهش می دهند.

محققان در آزمایش های انجام شده بر روی سلول های پانکراس متوجه شدند که دوپامین بر تولید گلوکاگون و انسولین تأثیر می گذارد. محققان گفتند، سلول ها در واقع قادر به از بین بردن دوپامین خود بوده که این موضوع بر اهمیت این ماده شیمیایی در خارج از مغز تأیید می کنند.

محققان سپس از داروهای ضد روان پریشی برای مسدود کردن گیرنده های شبه D۲ در سلول های پانکراس استفاده کردند. این کار تولید گلوکاگون و انسولین را افزایش داد.

مشروح این مطالعه در مجله Translational Psychiatry منتشر شده است.

منبع: ایرنا

70

نظرات
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما پس از تایید توسط مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت و افترا باشند منتشر نخواهند شد.
  • پیام هایی که غیر از زبان پارسی یا غیر مرتبط باشند منتشر نخواهد شد.
خبر فوری در شبکه های اجتماعی
khabarfoori in social networks
پیشنهاد ما
انتخابات هفت ضلعی 1400 / اصولگرایان و اصلاح طلبان گرفتار کابوس رای منفی ژنرالهای انتخاباتی / بازیگران اصلی انتخابات خرداد را بشناسید
واکسن ایرانی می زنم، نه روسی/ عید امسال با پارسال فرقی ندارد، برایش برنامه نریزید/ شاید از تابستان زندگی عادی شود
با افتخار سپاهی ام اما اسلحه دست نگرفته ام/ زنجانی به واسطه من ممنوع الخروج شد/ قرارگاه خاتم الانبیا با کدام سرمایه ایجاد شد و حالا سودش کجا هزینه می شود؟
ترور دکتر فخری زاده ایران را از برنامه هسته ای خود عقب نمی‌ اندازد/ جمهوری اسلامی به دنبال سلاح هسته ای نیست
فرزندانی که راهشان از پدر جدا شد / وقتی آقازاده‌ها می‌خواهند انقلاب را ببلعند!
روش‌های ترور موساد؛ از شلیک موتور سوار تا فعالیت گروه کیدون/ دو شهری که حیاط خلوت جاسوس‌های اسرائیل شده است
رضاشاه فراماسون نبود / چرخش پهلوی اول به‌سوی آلمانها با چراغ سبز انگلیس بود / قاجارها هم به‌دنبال توسعه ایران بودند ولی نگذاشتند / رضاخان به مجلس می‌گفت طویله! / رضاشاه نمی‌رفت، انقلاب می‌شد