احسان حاج صفی رکورددار هست، اما نه درخشان بوده نه محبوب

این در حالی است که در سایر تیم‌های ملی جهان، هر بازیکنی که به این رکورد دست پیدا کرده، بارها خاطره‌سازی کرده و اسطوره فوتبال آن کشور است. اما برای مایی که عابدزاده، علی دایی، کریم باقری، مهدوی‌کیا، جواد نکونام و ... را دیده‌ایم، سخت است حاج‌صفی را صرف رکوردش، اسطوره فوتبال ایران بدانیم.

۱۸ سال تا رسیدن به رکورد ۱۵۰ بازی
کاپیتان تیم ملی نخستین بازی ملی‌اش را پنجم خرداد ۱۳۸۷ مقابل زامبیا انجام داد و حالا ۱۸ سال بعد، در هفتم مهر ۱۴۰۵، در صدوپنجاهمین بازی ملی‌اش مقابل روسیه قرار گرفت. آن سال‌ها حاج‌صفی در سپاهان بازی می‌کرد و با درخششی که داشت، همه انتظار داشتند خیلی زود لژیونر و راهی اروپا شود، اما این اتفاق رخ نداد. حاج‌صفی پس از بازی در سپاهان، یک سال به تراکتور رفت و دوباره به اصفهان برگشت و بالاخره در ۲۵ سالگی لژیونر شد. در بوندس‌لیگای ۲ آلمان یک سال بازی کرد و دوباره به لیگ خودمان برگشت و باز هم طلایی‌پوش شد. در ۲۷ سالگی به یونان رفت و با رفت‌وبرگشت به ایران فهمید که یونان برای بازی کردن بهتر است و تا سال پیش که دوباره به سپاهان برگشت، ۴ سال پیراهن آ.اِک آتن را می‌پوشید. شاید با توجه به کیفیتی که کاپیتان تیم ملی داشت، انتظار بازی در تیم‌های باکیفیت‌تری از او داشتیم، اما به هر حال حاج‌صفی در یونان عملکردش بد نبود و قهرمان لیگ این کشور هم شد.

رکوردداران آن ها کجا و احسان کجا؟
چیزی که جالب توجه است این که حاج‌صفی در حالی به این رکورد دست پیدا کرده که در موارد مشابه رکورددار بازی ملی در کشورهای دیگر بازیکنی محبوب و اسطوره تمام عیار است. به کشورهای دیگر که نگاه می‌کنیم، این تفاوت را متوجه می‌شویم؛ بیشترین بازی را در آرژانتین مسی دارد، در پرتغال رونالدو، در برزیل کافو، در آلمان ماتئوس و ...! طبیعتاً ما توقع نداشتیم حاج‌صفی در حد اسطوره‌های فوتبال دنیا باشد اما کاش لااقل در آسیا یا حتی در سطح فوتبال خودمان وزنه‌ای مهم محسوب می‌شد. یادمان باشد رکورد بیشترین بازی ملی سال‌ها در اختیار علی دایی بود که جای تعریف ندارد؛ بعد از او در اختیار نکونام بود که سال‌ها در لالیگا درخشیده بود.  

آقای حاج صفی، حالا وقت خداحافظی است
حاج‌صفی در شرایطی رکورد بیشترین بازی ملی را زده که بیشتر جامعه فوتبالی ایران معتقدند او دیگر آن بازیکن سابق نیست و صرفا برای به دست آوردن رکورد در چند اردوی اخیر دعوت شده و حالا که به رکورد رسیده، بهتر است از تیم ملی هم خداحافظی کند و فرصت را به بازیکنان جوان‌تر و باانگیزه‌تر بدهد؛ چراکه بعید است کسی از بازیکنان فعلی تیم ملی به او برسد. پیش از او هم نکونام زمانی که به این رکورد دست پیدا کرد، از تیم ملی خداحافظی کرد؛ در حالی که می‌توانست بیشتر هم بازی کند، اما خودش را خراب نکرد و در اوج از فوتبال ملی کنار رفت.