«چکمههای سبز» کوهستان
مردی که سی سال در اورست یخ زده بود به خانه برمیگردد
برای نزدیک به سه دهه، پیکر یک کوهنورد در ارتفاعات اورست، زیر برآمدگی صخرهای پوشیده از برف باقی مانده است؛ پیکری که چکمههای سبزرنگش به یکی از هولناکترین و شناختهشدهترین نشانههای مسیر صعود به بلندترین قله جهان تبدیل شد.
به گزارش خبرفوری، اکنون هند در تلاش است با تشکیل تیمی تخصصی، بقایای این کوهنورد را از کوهستان خارج و به خانوادهاش بازگرداند.
مقامهای هندی میگویند احتمال دارد این پیکر متعلق به دورجه موراپ، عضو نیروی پلیس مرزی هند و تبت، باشد؛ کوهنوردی که در سال ۱۹۹۶ هنگام بازگشت از قله اورست جان باخت. اگر این شناسایی تأیید شود، خانواده او پس از ۳۰ سال سرانجام فرصت خواهند یافت برای او مراسمی رسمی برگزار کنند.
وعدهای که هرگز عملی نشد
موراپ، سرجوخه ۴۸ ساله پلیس مرزی هند و تبت، پیش از سفر به اورست در خانهاش در لداخ کنار همسرش نشسته بود. او به خانوادهاش گفته بود قصد دارد بهعنوان یک قهرمان بازگردد و افتخاری برای کشورش باشد. موراپ بهدلیل سالها خدمت در مناطق کوهستانی هیمالیا، تجربه قابلتوجهی داشت و یکی از اعضای تیمی ششنفره بود که میخواست از سمت شمالی اورست، در خاک چین، به قله صعود کند.
بیشتر بخوانید:
یک رسوایی بزرگ | فدراسیون فوتبال به داوران خدمات جنسی داده است!
فرضیه قتل مارادونا جدیتر شد | اعترافات ماساژور اسطوره در دادگاه
فهرست ممنوعه عروسی رونالدو | ۱۰ چهرهای که دعوت نمیشوند
این مسیر در مقایسه با مسیر نپال دشوارتر و کمرفتوآمدتر است. با شدت گرفتن کولاک، سه عضو تیم از ادامه مسیر منصرف شدند، اما موراپ و دو کوهنورد دیگر، تسوانگ اسمنلا و تسوانگ پالژور، به صعود ادامه دادند و خود را به ارتفاع ۸۸۴۹ متری قله رساندند.
اما بازگشت، مرگبار بود. کولاک شدید آغاز شد و هر سه نفر در مسیر فرود جان باختند. پیکر دو کوهنورد هرگز پیدا نشد، اما بقایای نفر سوم در ارتفاع حدود ۸۵۰۰ متری باقی ماند و بعدها به دلیل چکمههای سبزش، به «چکمههای سبز» شهرت یافت.
هویتی که هنوز قطعی نیست
سالها تصور میشد این پیکر متعلق به تسوانگ پالژور است. با این حال، مقامهای هندی با بررسی شهادت اعضای بازمانده، محل آخرین تماس رادیویی کوهنوردان و لباسها و تجهیزات موجود در کنار جسد، اکنون احتمال میدهند بقایا متعلق به موراپ باشد.
پس از انتقال پیکر به هند، آزمایش DNA میتواند به این اختلاف پایان دهد. با این حال، پیش از آن، تیم امداد باید یکی از دشوارترین عملیاتهای بازیابی در تاریخ اورست را اجرا کند.
عملیات در «منطقه مرگ»
بسیاری از پیکرهای باقیمانده در اورست در منطقهای قرار دارند که کوهنوردان آن را «منطقه مرگ» مینامند. دما در این ارتفاعات ممکن است تا ۴۰ درجه زیر صفر کاهش یابد و اکسیژن موجود در هوا تقریباً یکسوم سطح دریا باشد. هر حرکت، حتی برای کوهنوردان حرفهای، با خطر سقوط، سرمازدگی و کمبود اکسیژن همراه است.
کارشناسان میگویند برای رسیدن به محل پیکر، احتمالاً به ۱۰ تا ۱۲ کوهنورد حرفهای نیاز است تا طنابهای حمایتی نصب کنند. سپس باید جسد را با دست به ارتفاع پایینتر منتقل کرد؛ جایی که شاید امکان استفاده از هلیکوپتر یا یاک فراهم شود. پیکرهای منجمد نیز بهدلیل یخزدگی تجهیزات و تغییر وضعیت بدن، ممکن است چند برابر وزن طبیعی خود داشته باشند.
کونتال جویشر، کوهنورد هندی، میگوید نخستین هزار متر مسیر فرود احتمالا دشوارترین بخش عملیات خواهد بود. او تأکید کرده است که نباید جان شرپاها برای انتقال یک جسد به خطر بیفتد. هزینه چنین مأموریتی نیز دستکم ۴۰ تا ۸۰ هزار دلار برآورد میشود.
پایان سه دهه انتظار
همسر موراپ، که اکنون حدود ۷۵ سال دارد، میگوید چون هرگز پیکر همسرش را ندیده، نتوانسته مرگ او را کاملاً باور کند. خانواده تنها چند عکس، مدال و گواهی صعود او را در اختیار دارند.
اگر عملیات موفقیتآمیز باشد، قرار است مراسم خاکسپاری موراپ در نزدیکی پارک شهدا در شهر له برگزار شود. پسر او میگوید پدرش برای کشور جان داده و باید بهعنوان قهرمان از او یاد شود.
خانواده همچنین قصد دارند یادگاری ویژه از این سفر بازگردانند: همان چکمههای سبزی که سه دهه سرنوشت تلخ او را در اورست روایت کردهاند.
