شهرزاد مظفر:
نسلسازی در فوتسال زنان اجبار بود/ هیچ بازیکنی جایگاه تضمینشده ندارد
سرمربی تیم ملی فوتسال زنان با اشاره به استعدادیابی گسترده در این تیم گفت: نسلسازی در فوتسال زنان یک اجبار بوده و هیچ بازیکنی جایگاه تضمینشده ندارد و همه باید برای حضور در تیم رقابت کنند.
شهرزاد مظفر سرمربی تیم ملی فوتسال زنان درباره روند آمادهسازی تیم ملی و تغییرات ایجاد شده اظهار کرد: در این مدت اخیر دست به یکسری تغییرات گسترده در ساختار تیم زدیم. از بهمنماه کار را شروع کردیم و تقریباً در سه مرحله ۷۲ بازیکن زیر ۱۹ سال را دیدیم. سپس در اسفند و فروردین به دلیل شرایط موجود وقفهای ایجاد شد اما در اردیبهشت ادامه دادیم و حدود ۵۰ بازیکن دیگر را مورد ارزیابی قرار دادیم که ۲۵ نفر از لیگ یک و ۲۵ نفر از لیگ برتر بودند.
وی افزود: در تیرماه نیز پس از بازگشت از مسابقات کافا دو مرحله اردوی دیگر داریم و مجدداً حدود ۵۰ بازیکن دیگر را خواهیم دید. در مجموع طی ۵ تا ۶ ماه حدود ۱۸۰ بازیکن را ارزیابی کردهایم. در واقع یک قیف بسیار گسترده ایجاد کردیم و چارهای هم نداشتیم چون برای اولین بار پس از سالها قصد داشتیم استعدادیابی جدی انجام دهیم. هرچند این کار وظیفه مستقیم ما نیست و انرژی زیادی از ما گرفت ولی شرایط ایجاب میکرد چنین اقدامی انجام شود.
سرمربی تیم ملی فوتسال زنان ادامه داد: بازیکنانی که امروز در تیم ملی و در اردوها میبینید محصول همین فرآیند هستند. معیارهای ما سن، پتانسیل و ویژگیهای فیزیکی بود. یک فرم تخصصی نیز با کمک آنالیز تیم طراحی کردیم که بازیکنان را بر اساس استانداردهای جهانی از نظر فنی، تاکتیکی، بدنی و روانشناختی ارزیابی میکند و فاصله آنها با سطح نخبه جهانی سنجیده میشود.
مظفر اضافه کرد: اکنون تیم ملی ترکیبی از بازیکنان جوان و باتجربه است و باید هم همینطور باشد زیرا هر حرکت انقلابی تبعات خاص خود را دارد. بازیکنان باتجربه نیز با تمرینات فردی مناسب در شرایط خوبی قرار دارند و نقش مهمی در انتقال تجربه به نسل جدید دارند. تقریباً در هر پست یک بازیکن باتجربه حفظ کردهایم تا این انتقال تجربه به درستی انجام شود. برنامه ما ادامهدار است و در آینده نیز اردوهای بیشتری خواهیم داشت. البته ممکن است دیگر به این گستردگی نباشد اما همیشه در تیم ملی یک فرآیند انتخاب و پایش وجود خواهد داشت.
وی افزود: ما بازیکنان را در سه گروه دستهبندی کردهایم. گروه اول هسته اصلی تیم ملی، گروه دوم بازیکنانی که در کوتاهمدت میتوانند کمک کنند و گروه سوم استعدادهای جوانی که در بلندمدت قابلیت رشد دارند. مجموعاً حدود ۴۰ تا ۴۵ بازیکن تحت نظارت دائمی خواهند بود. در حال طراحی سیستمی هستیم که این بازیکنان در اردوهای مقطعی حضور داشته باشند تا همزمان با تیم اصلی در حلقههای دوم و سوم نیز تحت آموزش و نظارت قرار بگیرند. هدف ما توسعه همهجانبه تیم ملی است بهخصوص با توجه به فاصلهای که میان ایران و رقبای آسیایی ایجاد شده است.
سرمربی تیم ملی فوتسال زنان در پاسخ به این سؤال که آیا امیدی به جبران این فاصله تا جام ملتها وجود دارد یا خیر؟ گفت: بله حتما این فاصله را می توان در آینده جبران کرد. این جوانها سراسر انگیزه هستند و فضای تیم ملی را تغییر دادهاند. ما یک خون تازه به تیم تزریق کردهایم و رقابت داخلی ایجاد شده است. هیچ بازیکنی جایگاه تضمینشده ندارد و همه باید برای حفظ یا کسب جایگاه خود تلاش کنند.
وی افزود: این بازیکنان تشنه یادگیری هستند و پیشرفت آنها سریع بوده است. فقط نیاز به زمان دارند چون هیچ چیز جای تجربه را نمیگیرد. متأسفانه به دلیل کمبود مسابقات بینالمللی شرایط دشوارتر شده و مجبوریم از هر فرصت برای بازیهای تدارکاتی استفاده کنیم. یکی از مهمترین مشکلات ما همین کمبود بازیهای بینالمللی است. وقتی میخواهیم نسلسازی کنیم باید بازیکنان در بازیهای واقعی محک بخورند. تمرین بهتنهایی کافی نیست.
مظفر در پاسخ به این سؤال که اعتماد فدراسیون در بزنگاههای حساس و هنگام نیاز فوتسال زنان به بازسازی آیا فشار و مسئولیتش را سنگینتر نمیکند؟ اظهار کرد: کار همواره سخت است. زمانی که در اداور گذشته تیم ملی را تحویل گرفتم تیم در مسابقات داخل سالن آسیا نتایج خوبی نگرفته بود و حتی روی سکو هم نرفته بود. هدف ما ایجاد یک جهش در فوتسال زنان بود.
وی افزود: از همان ابتدا به بازیکنان گفتیم وقت آن رسیده که چند قدم بزرگ برداریم. در سال ۲۰۱۲ با تیمهای بزرگی مانند برزیل، اسپانیا و پرتغال بازی کردیم و پس از آن در سال ۲۰۱۳ نایبقهرمان آسیا شدیم. آن مدال نقره باعث ایجاد خودباوری در تیم شد. اما از سال ۲۰۱۸ به بعد مشکل اصلی ما مسئله نسلسازی بوده است. این موضوع فقط مربوط به مربی تیم ملی نیست. تولید بازیکن بر عهده ساختار پایه و لیگهاست. مربی تیم ملی صرفاً مصرفکننده این بازیکنان است.
سرمربی تیم ملی فوتسال زنان در ادامه گفت: در حال حاضر به دلیل مشکلات ساختاری مجبور شدیم خودمان وارد فرآیند استعدادیابی شویم. مسیر رسیدن بازیکنان از ردههای پایه به لیگ برتر ساده نیست و همین باعث شده برخی استعدادها دیده نشوند. به همین دلیل ما میدان دید خود را وسیعتر کردیم و از لیگهای مختلف بازیکن انتخاب کردیم. ممکن است برخی از این بازیکنان در نهایت در حد تیم ملی نباشند اما این اردوها در واقع اردوهای انتخابی و استعدادیابی هستند.
مظفر در پایان تاکید کرد: ما یک بانک اطلاعاتی از بازیکنان مستعد کشور ایجاد کردهایم که حدود ۴۰ تا ۵۰ بازیکن را شامل میشود و هر بازیکن دارای پروفایل تخصصی است. این بانک اطلاعاتی میتواند برای آینده فوتسال ایران بسیار ارزشمند باشد. هدف ما این است که حتی اگر من یا هر مربی دیگری در آینده در تیم ملی نباشیم این مسیر و این اطلاعات بهعنوان میراث باقی بماند و به موفقیتهای آینده کمک کند.
