اسارت پرسپولیس در دست بحران
دو فصل قبل که پرسپولیس با هزار مکافات قهرمانی را به دست آورد، هواداران این تیم که شاخک های هوشیارتری دارند، زنگ خطر را شنیدند.
دو فصل قبل که پرسپولیس با هزار مکافات قهرمانی را به دست آورد، هواداران این تیم که شاخکهای هوشیارتری دارند، زنگ خطر را شنیدند. قهرمانی که در آخرین مسابقه و در آخرین دقایق به دست آمد، هر چند برای دوستداران این تیم هیجانانگیز و خاطرهساز بود، ولی معلوم شد از پرسپولیس که برانکو ایوانکوویچ از آن یک امپراتوری مقتدر در فوتبال باشگاهی ایران ساخته در آینده خبری نیست. وقتی بیرانوند، اسماعیلیفر و ترابی از این تیم جدا شدند میشد پیشبینی کرد که افول سرخها آغاز خواهد شد و مدیریت ناکارآمد هر روز ضربه مهلکتری به بدنه این تیم وارد کرد.
تعویض مربیان متعدد اتفاقی که در یک دهه اخیر کمتر در پرسپولیس اتفاق افتاده بود، باندبازی، خرید بازیکنان ضعیف و عدم جایگزینی به جای آنهایی که از دست رفته بودند، نشان داد که مدیریت این باشگاه یا ناشیانه به مدیریت این تیم میپردازد یا واقعا قصدی برای شنیدن صدای اعتراض هواداران این تیم ندارد. بازی با ملوان نشان داد از آنچه برانکو با اقتدار ساخته بود، ویرانهای بیش نمانده است. تغییرات مدیریتی، کادر فنی و خریدهای گران در نیمفصل هم فعلا نتوانسته دست پرسپولیس را این فصل بگیرد.
تیمی که میتوانست نتیجه بازی ۳ بر صفر را تغییر دهد و با کامبکی جذاب چهار گل بزند، حالا در طول ۹۰ دقیقه مسابقه یک برنامه منسجم و اصولی برای حمله ندارد. علیپور به یک بازیکن بیخطر تبدیل شده که حتی نمیتواند دروازه خالی را باز کند، مدافعان روزهای پراشتباهی را پشت سر میگذارند، اورونوف فاصله معناداری از روزهای اوج خود گرفته و در نهایت اوسمار کنار زمین به تیمی نگاه مکند که فاقد یک شاکله منسجم است. او به بازیکنان جوان میدان میدهد، در طول ۹۰ دقیقه بارها فرم تیم را عوض میکند، اما روحی در کالبد قرمزها نیست که با این تغییرات بار دیگر زنده شود. مثل اینکه اردوی قطر هم نتوانسته گرهای از مشکلات این تیم باز کند. حتی شنیده میشود که بعد از این اردو اختلافات درون تیمی شدت گرفته و صدای اعتراض بعضی از بازیکنان بلند شده است.
آنچه بدیهی است اینکه وزارت ورزش این وسط برنده واگذاری دو تیم استقلال و پرسپولیس به هولدینگ خلیج فارس و کنسرسیوم بانکی بوده است. حالا دیگر معترضان و هواداران ناراضی نمیتوانند وزیر را به رنگ خاصی منتسب کنند. ناراضیان قرمزها که فصل گذشته بارها مقابل بانک شهر تجمع کردند در نهایت به آنچه خواسته واقعی و حقیقیشان بود نرسیدند. با این اوصاف به نظر میرسد پرسپولیس باید با قهرمانیهای متوالی که در یک دهه اخیر بارها آن را تکرار کرد، خداحافظی کند. هر چند امسال فاصله تیمها و رتبهبندی آنها در جدول را یک یا دو امتیاز تعیین میکند، ولی این تیم در ادامه راه مشکلات بسیاری خواهد داشت. مگر اینکه اوسمار با قدرت و قاطعیت تصمیم آخر را بگیرد. در غیر این صورت او و تیمش گرفتار بحران بزرگتری خواهند شد. هر چند همین الان هم با ۳ شکست در ۵ بازی اخیر و ریتم نامنظم و ناخوشایند تیم در زمین، پرسپولیس در بحران اسیر شده است.
