یک ژاپنی ناآرام | زنی که تنیس را سیاسی کرد | جنگ با اسلحه سکوت | داستان پرحاشیه نائومی اوساکا
نائومی اوساکا برای بسیاری فقط یک قهرمان گرنداسلم نیست؛ او نماد نسلی از ورزشکاران است که مرز میان ورزش، سیاست، سلامت روان و هویت فردی را جابهجا کردهاند. اما همین ویژگیها، او را به یکی از جنجالیترین چهرههای دنیای ورزش در سالهای اخیر تبدیل کرده است؛ جنجالهایی که گاه تشویق جهانی به همراه داشته و گاه انتقادهای تند و بیامان.
به گزارش خبر فوری، نقطه عطف جنجالهای اوساکا به سال ۲۰۲۱ و مسابقات رولان گاروس بازمیگردد؛ زمانی که او اعلام کرد در کنفرانسهای خبری پس از مسابقات شرکت نخواهد کرد، زیرا این نشستها سلامت روان او را به خطر میاندازند. برگزارکنندگان گرنداسلم ابتدا او را جریمه کردند و سپس هشدار دادند که ممکن است از مسابقات اخراج شود.
واکنش اوساکا شوکآور بود: او بهطور کامل از رقابتها کنارهگیری کرد. این تصمیم موجی جهانی به راه انداخت؛ از یکسو، ورزشکاران و فعالان سلامت روان از شجاعت او تمجید کردند و از سوی دیگر، منتقدان گفتند او قواعد حرفهای ورزش را نادیده گرفته است.
سلامت روان؛ تابوشکنی یا بهانه؟
اوساکا پس از کنارهگیری، فاش کرد که سالهاست با افسردگی و اضطراب دستوپنجه نرم میکند. این اعتراف صریح، بحثی گسترده درباره فشار روانی ورزش حرفهای به راه انداخت. بسیاری از ورزشکاران، از سیمون بایلز گرفته تا مایکل فلپس، از تجربههای مشابه خود گفتند.
خلاصه این گزارش را در ویدئوی زیر ببینید:
اما مخالفان معتقد بودند اوساکا از موقعیت ستارهبودن خود برای فرار از مسئولیتهای حرفهای استفاده کرده است. آنها میپرسیدند آیا همه ورزشکاران چنین امتیازی دارند یا این «تابوشکنی» فقط برای ستارههاست؟
سیاست روی زمین تنیس؛ ماسکهایی که پیام داشتند
جنجال دیگر، تصمیم اوساکا در مسابقات آزاد آمریکا ۲۰۲۰ بود؛ جایی که او در هر مسابقه ماسکی با نام یک قربانی سیاهپوست خشونت پلیس بر صورت داشت. این حرکت، او را به چهرهای سیاسی در دنیای تنیس تبدیل کرد؛ ورزشی که همواره از سیاست فاصله میگیرد.
برخی این اقدام را شجاعانه و آگاهیبخش دانستند و برخی دیگر گفتند زمین تنیس جای پیامهای سیاسی نیست. اوساکا اما کوتاه نیامد و صراحتاً اعلام کرد که سکوت در برابر بیعدالتی را همدستی میداند.
بحران هویت؛ ژاپنی، آمریکایی یا جهانی؟
اوساکا که در ژاپن متولد شده، در آمریکا بزرگ شده و ریشهٔ هائیتیایی دارد، همواره با پرسش هویت روبهرو بوده است. در ژاپن، او گاه بهعنوان «نه کاملاً ژاپنی» دیده شد و در آمریکا نیز بیشتر بهعنوان نماد جنبشهای اجتماعی شناخته شد تا یک ورزشکار صرف.
بیشتر بخوانید:
کارت قرمز به پیشنهادات بیشرمانه | چالشهای زیباترین داور فوتبال جهان | مانوئلا نیکولوسی کیست؟
مصائب زیباترین ورزشکار زن جهان | از حواسپرتی بازیکنان تا چشمچرانی داوران
این وضعیت، بهویژه پس از انتخاب اوساکا بهعنوان مشعلدار المپیک توکیو، بحثهای تندی در ژاپن به راه انداخت. عدهای او را نماینده نسلی جدید و چندفرهنگی دانستند و عدهای دیگر گفتند او بیش از حد «سیاسی» است.
افت ورزشی و فشار انتظارات
پس از اوجگیری این جنجالها، عملکرد ورزشی اوساکا نیز دچار افت شد. حذفهای زودهنگام، وقفههای طولانی از مسابقات و ناتوانی در بازگشت به فرم قهرمانی، باعث شد منتقدان بگویند حاشیهها تمرکز او را از بین بردهاند.
خود اوساکا بارها تأکید کرده که دیگر حاضر نیست سلامت روانش را قربانی موفقیت ورزشی کند. این موضعگیری، شکافی عمیق میان تعریف سنتی «قهرمان» و نگاه جدید به انسانِ پشت مدال ایجاد کرده است.
مادری، بازگشت و نگاه دوباره رسانهها
در سالهای اخیر، اوساکا با اعلام بارداری و سپس بازگشت تدریجی به میادین، فصل تازهای از زندگیاش را آغاز کرده است. رسانهها اکنون او را نهتنها بهعنوان یک ستاره تنیس، بلکه بهعنوان مادری جوان دنبال میکنند که تلاش دارد میان زندگی شخصی و حرفهای تعادل برقرار کند.
برخی این بازگشت را فرصتی برای بازتعریف چهره عمومی اوساکا میدانند و برخی دیگر منتظرند ببینند آیا او میتواند بار دیگر در بالاترین سطح رقابت کند یا نه.
نماد یک تغییر نسلی
نائومی اوساکا، چه دوستداشتنی و چه بحثبرانگیز، واقعیتی انکارناپذیر را به دنیای ورزش تحمیل کرده است: ورزشکاران دیگر فقط ماشینهای برد و باخت نیستند. آنها صدا دارند، موضع دارند و آسیبپذیرند.
جنجالهای اوساکا شاید بیش از آنکه درباره او باشد، درباره دنیایی است که هنوز با پذیرش این واقعیت کنار نیامده است؛ دنیایی که میان انتظار برای قهرمان بینقص و انسانِ واقعیِ پشت راکت، در تردید مانده است.
