سفر ۲۰ ساعته زنان ایران به استرالیا؛ شکاف عمیق میان شعار و شعور مدیریتی در فدراسیون تاج

رئیس فدراسیون فوتبال در مراسم بدرقه تیم زنان اظهاراتی را به زبان آورد که با کُنش‌های رفتاری او در مقام نقش اول مدیریت فوتبال ایران در تضاد کامل است.

 تیم ملی زنان ایران بعد از گذراندن 2 دوره کوتاه آماده‌سازی در مرکز ملی فوتبال، با حضور 25 بازیکن در لیست تیم، ظهر امروز (سه‌شنبه) تهران را به مقصد دبی ترک کرد تا پس از توقفی کوتاه در این شهر، ملی‌پوشان با پرواز دبی - سیدنی خود را به خاک کشور استرالیا برسانند و سپس از سیدنی به گلدکوست بروند. سفر چند مرحله‌ای زنان ایران در حالی انجام می‌شود که آن‌ها بامداد فردا (چهارشنبه) به شهر محل برگزاری 3 مسابقه خود در جام ملت‌های آسیا 2026 خواهند رسید.

فدراسیون فوتبال روز گذشته مراسمی برای بدرقه زنان فوتبالیست به استرالیا برگزار کرد که بازیکنان تیم در کنار اعضای کادرفنی و جمعی از مدیران فدراسیون حضور پیدا کردند. مهدی تاج که در اتفاقی عجیب اما جالب‌توجه، در هیچ‌یک از جلسات تمرینی تیم زنان ایران در ماه‌های گذشته حضور نیافت تا بیش از پیش انتقادها علیه بی‌توجهی‌اش نسبت به فوتبال زنان افزایش پیدا کند، یکی از میهمانان جلسه بدرقه تیم ملی به استرالیا بود که البته همزمانی این نشست با نشست هیات‌رئیسه سازمان لیگ فوتسال با توجه به موقعیت مکانی یکسان هر 2 جلسه باعث شد تا رئیس فدراسیون در یک عمل انجام شده قرار گیرد.

از حرف تا عمل؛ مهدی تاج و شوخی‌ای به نام «توسعه فوتبال زنان»

تاج در جلسه دیروز پشت تریبون رفت و صحبت‌های جالب‌توجهی انجام داد. رئیس فدراسیون درباره توجه به فوتبال زنان این‌طور گفت: «نیمی از جمعیت کشور را زنان تشکیل می‌دهند و توسعه فوتبال زنان نه یک انتخاب بلکه یک ضرورت ملی است». تاج در بخش دیگری از اظهارات خود هم نسبت به عدم حضور تیم زنان ایران در رنکینگ فیفا واکنش نشان داد و گفت: «زمانی حتی در رنکینگ فیفا جایگاهی نداشتیم اما امروز فوتبال زنان ایران در رتبه‌بندی جهانی حضور دارد و این اتفاق حاصل تلاش مستمر مجموعه فوتبال زنان است».

مهدی تاج در حالی پشت میکروفون و رو به دوربین‌ها سعی کرد تا از توسعه فوتبال زنان صحبت کند که اقدام او در نقش رئیس فدراسیون، در تعارض با این گفتمان است. اگر دایره توسعه فوتبال زنان را حتی فقط به عرصه تیم ملی بزرگسالان محدود کنیم، اقدامات مهدی تاج و تیم مدیریتی فدراسیون از روز صعود زنان ایران به جام ملت‌ها تا امروز که ملی‌پوشان رهسپار استرالیا شدند تا در این رقابت‌ها شرکت کنند که نزدیک به 8 ماه می‌شود، واقعیت را عیان می‌سازد.

لیستی بلندبالا از خُلف وعده‌های تاج؛ کدام پیشرفت ملموس؟

خواسته سرمربی تیم اضافه‌شدن دستیار خارجی بود که نشد. نام دستیاران ایرانی روی میز آمد که بازهم فدراسیون اقدام موثری انجام نداد. در این بین، حتی از برپایی اردوی آماده‌سازی خارج از تهران در جزیره کیش هم دریغ شد و بدیهی‌ترین امکانات برای یک تیم از جمله بحث لباس فرم شکیل و یا پرواز چارتری هم فراهم نشد. نگاهی به وضعیت 11 تیم دیگر شرکت‌کننده در جام ملت‌ها و پروژه و کمپین‌های رسانه‌ای تعریف‌شده‌شان برای جام ملت‌ها، کم‌کاری دیگر فدراسیون را عیان می‌کند که حتی از همراهی یک عکاس یا تصویربردار با تیم دریغ شد تا حتی از جانبِ خود فدراسیون هم پوشش رسانه‌ای لازم انجام نپذیرد.

تاج ای‌کاش پیش از آنکه از «ضرورت‌داشتن توسعه فوتبال زنان» صحبت می‌کرد، گزندی به خودش می‌زد که برای تیمی که می‌خواهد در مهم‌ترین رویداد فوتبال زنان شرکت کند، چه امکاناتی فراهم کرده است. رئیس فدراسیون مدعیِ «پیشرفت‌های ملموس» شده؛ در بُعد فنی این ادعا قابل‌پذیرش است و علت آن‌هم تسلیم‌شدن مسئولان فدراسیون مقابل منتقدان و تغییر سرمربی با روی کار آمدن مرضیه جعفری است که رزومه او در عرصه فوتبال زنان و قهرمانی‌های سریالی‌اش در لیگ برتر و رساندن خاتون به جمع 8 تیم برتر قاره بیانگر کیفیت فنی این سرمربی است.

خواسته سرمربی تیم اضافه‌شدن دستیار خارجی بود که نشد. نام دستیاران ایرانی روی میز آمد که بازهم فدراسیون اقدام موثری انجام نداد

تاریخ شهادت می‌دهد؛ «پسرفت» دیدیم، «پیشرفت» هرگز!

رئیس فدراسیون همان‌قدر که می‌توان پُز پیشرفت ملموس فوتبال زنان در عرصه فنی را بدهد، همان‌قدر باید کم‌کاری‌هایش در حوزه مدیریت را بپذیرد و به جای وعده‌های بی‌سرانجام، سکوت اختیار کند؛ چرا که نسبت به 4 سال قبل که اولین حضور تیم ملی زنان در تاریخ جام ملت‌ها رقم خورد، این تیم از حیث موارد مختلف از جمله اردو، بازی تدارکاتی و حتی امکانات اولیه مثل لباس متحدالشکل و پرواز اختصاصی دچار پسرفت شده است. مدیریت فدراسیون در حالی تغییر کرده که در دوره مهدی تاج به جای «پیشرفت» شاهد «پسرفت»های ملموس در حوزه حمایت از تیم‌های زنان از سوی تاج و هم‌قطاران او در عرصه زنان هستیم.

زنان فوتبال ایران

زنان فوتبال ایران 4 سال قبل در اوج پاندمی کرونا، حتی پیش از اعزام اردوی خارجی رفتند و همه سفرهایشان هم با پرواز اختصاصی بود؛ حتی سفر به هند برای حضور در جام ملت‌های آسیا 2022. در زمینه البسه هم فدراسیون سنگ‌تمام گذاشت و کت‌وشلوار شکیلی به عنوان لباس فرم تیم ملی فوتبال زنان حتی برای مسابقات مرحله انتخابی جام ملت‌ها برگزید اما همان‌طور که در عکس بالا مشخص است، فدراسیون فعلی با مدریت مهدی تاج از همین لباس فرم هم دریغ کرده. تخصیص پرواز اختصاصی هم برای سفر به استرالیا بماند جای خود؛ چرا که زنان ایران برای رسیدن به شهر محل برگزاری مسابقات‌شان در جام ملت‌های آسیا 2026 باید با پروازهای اکونوموی و غیرچارتری سفرهای تهران - دبی، دبی - سیدنی و سیدنی - گلدکوست را پشت سر بگذارند و نزدیک به 20 ساعت در مسیر باشند تا به خوبی نقض صحبت‌های تاج درباره «توسعه فوتبال زنان» نمایان شود.

جایگاه نداشتن در رنکینگ فیفا؟ «چه شاهکاری را یادمان آوردید آقای رئیس!»

تاج حتی در حالی گفته «زمانی حتی در رنکینگ فیفا جایگاهی نداشتیم» که مشخصاً تمام حقیقت را پشت تریبون و رو به دوربین‌ها نگفته؛ چرا که آخرین‌بار دقیقاً تیم ملی زنان به‌واسطه بی‌توجهی‌های او حدود 5 سال قبل از رنکینگ فیفا حذف شد. رئیس فدراسیون در صحبت‌های دیروزش از اعضای تیم زنان خواست «با عزم، تمرکز و انسجام تیمی در مسابقات حاضر شوید و بهترین کیفیت فنی خود را به نمایش بگذارید». آن‌هم در حالی‌که او و تیم مدیریتی فدراسیون روند آماده‌سازی خوبی برای تیم زنان در نظر نگرفتند.

فدراسیونِ تاج بدیهیات را هم فراهم نکرد؛ دقیقاً کدام توسعه؟

تیم ملی زنان ایران در گروه مرگ جام ملت‌ها قرار گرفته و حتی کسب امتیاز هم شاید از این تیم با توجه به پروسه آماده‌سازی که داشته، توقع زیادی باشد اما زنان فوتبال ایران بارها اثبات کرده‌اند که پتانسیل شگفتی‌سازی را دارند. آنچه باید به آن اذعان داشت اینکه امتیازآوری احتمالی و یا حتی صعود احتمالی از گروه در جام ملت‌های آسیا 2026، نمی‌تواند زمین بازی را به نفع مهدی تاج تغییر بدهد؛ چرا که فدراسیونِ تحت مدیریت او، بدیهی‌ترین نیازمندی‌های تیم زنان را هم برطرف نکرد که حالا بخواهد خود را میراث‌دار موفقیت این تیم در گلدکوستِ استرالیا بداند و مشخصاً هر موفقیتی در جام ملت‌ها به‌دست آید صدقه‌سرِ پیشرفت‌های فنی تیم تحت هدایت مرضیه جعفری و تلاش و از خودگذشتگی ستاره‌های ملی‌پوش است.

مسئولیت مهم تاج بیرون از زمین بود که در مسیر «توسعه فوتبال زنان» قدم بردارد که حتی یک قدم امیدوارکننده برنداشت؛ حتی دریغ از یک سرکِشی از تمرین تیم ملی تا بلکه از نزدیک صدای اعتراض بازیکنان و کادرفنی نسبت به شرایط حاکم بر این تیم را بشنود. او حالا به شکلی ناباورانه در مقابل دوربین‌های روشن می‌ایستد و خلاف آنچه واقعیت دارد، می‌گوید! البته اگر دقیق‌تر مجموع دوران حضور تاج در فدراسیون را بررسی کنیم، رفتار مهدی تاج مسبوق به سابقه است؛ کم‌کاری علنی علیه فوتبال زنان در بُِعد مدیریتی و صحبت‌کردن در جلوی دوربین‌ها در باب توسعه و پیشرفت این عرصه؛ «پدیده‌ای که به دوربین زُل می‌زند و ...».