چاپ سه‌بُعدی ساختار زنده ۱۰۰ لایه با یک چاپگر مبتکرانه

پژوهشگران آمریکایی چاپگر زیستی ۴۵۰ دلاری ساخته‌اند که می‌تواند ساختارهای زنده بیش از ۱۰۰ لایه‌ای چاپ کند.

چاپ سه‌بُعدی ساختار زنده ۱۰۰ لایه با یک چاپگر مبتکرانه

 پژوهشگران دانشگاه روچستر و دانشگاه کرنل در آمریکا، یک چاپگر سه‌بعدی معمولی را به چاپگر زیستی ۴۵۰ دلاری تبدیل کرده‌اند که می‌تواند ساختارهای زنده‌ای با بیش از ۱۰۰ لایه تولید کند.

به نقل از آی‌ای، این دستگاه همچنین قادر است اشکالی با حفره‌های توخالی چاپ کند و به دانشمندان امکان کنترل بیشتری بر هندسه موادی بدهد که حاوی سلول‌های زنده هستند.

پژوهشگران برای رفع دو مشکل اصلی در فناوری چاپ زیستی دست به این کار زده‌اند. نخست اینکه قیمت دستگاه‌های تجاری این حوزه ممکن است از ۱۰۰ هزار دلار فراتر برود و دوم اینکه ساختارهای نرم تولید شده با این دستگاه‌ها ممکن است پیش از سفت شدن و تثبیت فروبریزند.

ارتقای یک چاپگر معمولی با هزینه ۴۵۰ دلار

یک چاپگر سه‌بعدی معمولی، پلاستیک ذوب ‌شده را لایه ‌به ‌لایه روی هم قرار می‌دهد. گروه پژوهشی برای تبدیل این دستگاه به چاپگر زیستی، اکسترودر رشته پلاستیکی آن را با یک پمپ سرنگی جایگزین کردند که جوهر زیستی را تزریق می‌کند. این جوهر ترکیبی از سلول‌های زنده و محلول پلیمری است. جوهر پس از چاپ به شکل ژل درمی‌آید و سلول‌ها را در ساختار نهایی نگه می‌دارد.

این سرنگ همچنین می‌تواند جوهر را به عقب بکشد. این قابلیت به چاپگر امکان می‌دهد جریان ماده را با دقت بیشتری کنترل کند و از بیرون‌زدن و پخش شدن ناخواسته جوهر جلوگیری کند؛ مشکلی که می‌تواند لبه‌های طرح چاپ‌شده را نامشخص و محو کند.

ژل پشتیبان امکان چاپ بیش از ۱۰۰ لایه را فراهم می‌کند

چاپگرهای زیستی دست‌ساز پیشین می‌توانستند ساختارهایی با ارتفاع کمتر از ۲۰ لایه تولید کنند. پژوهشگران برای ساخت نمونه‌های بلندتر، جوهر زیستی را درون یک ژل پشتیبان نرم و نیمه‌مایع به نام «دوغاب» (Slurry) تزریق کردند.

این ژل از ساختار چاپ‌شده در حین شکل‌گیری پشتیبانی می‌کند و مانع فروریختن آن پیش از تثبیت می‌شود.

ژل اطراف، هر لایه را تا زمان تثبیت در جای خود نگه می‌دارد و به چاپگر اجازه می‌دهد بدون فروریختن لایه‌های زیرین، به افزودن مواد ادامه دهد.

همین ژل پشتیبان امکان ایجاد فضاهای توخالی درون ساختار چاپ‌شده را نیز فراهم می‌کند. این حفره‌ها می‌توانند سطح بیشتری از ماده را در معرض محیط اطراف قرار دهند.

چنین هندسه‌ای می‌تواند به باکتری‌های تعبیه‌شده درون ماده کمک کند تا مواد مغذی را جذب کنند یا به سیگنال‌های محیط اطراف خود واکنش نشان دهند. همچنین این ساختار می‌تواند خروج سریع‌تر موادی را که باکتری‌ها تولید می‌کنند، امکان‌پذیر کند.

این قابلیت کنترل شکل و ساختار می‌تواند برای کاربردهایی مانند تصفیه آب آلوده یا تجزیه زباله‌های پلاستیکی اهمیت داشته باشد.

در هر دو مورد، نوع باکتری‌ها تعیین می‌کند که ماده چه عملکردی داشته باشد؛ در حالی که شکل هندسی آن مشخص می‌کند چه مقدار از ماده با محیط اطراف خود در تماس قرار بگیرد.

میکروب‌های چاپ‌شده دست‌کم چهار هفته زنده می‌مانند

پژوهشگران دو نوع ژل پشتیبان ساختند. نوع اول به آن‌ها اجازه می‌دهد ساختار نهایی را به ‌راحتی از ژل خارج کنند.

نوع دوم این امکان را فراهم می‌کند که نمونه چاپ‌شده برای دوره رشد و نگهداری درون ژل باقی بماند. در این روش، میکروب‌های تعبیه‌ شده در ساختار دست‌کم چهار هفته زنده ماندند. این در حالی است که در روش‌های پیشین، باکتری‌های چاپ‌شده پس از حدود ۹ روز شروع به مردن می‌کردند.

افزایش مدت‌ زمان زنده ماندن میکروب‌ها می‌تواند به پژوهشگران در مطالعه «زیست‌لایه‌ها» (Biofilms) کمک کند.

وجود دو نوع ژل نیز به دانشمندان این امکان را می‌دهد که بسته به موضوع پژوهش خود، روش مناسب را انتخاب کنند.

آن‌ها می‌توانند از این فناوری برای تولید ساختارهایی استفاده کنند که زیست‌لایه‌های مرتبط با مسائل پزشکی را با دقت بیشتری شبیه‌سازی می‌کنند و امکان مطالعه آن‌ها را در آزمایشگاه فراهم می‌آورند. همچنین می‌توانند ساختارهای زنده و مقاوم‌تری تولید کنند که در آزمایش‌های مختلف، شکل خود را حفظ می‌کنند.

 

منبع: ايسنا
شبکه‌های اجتماعی
دیدگاهتان را بنویسید