چرا تصاویر مصاحبه کنندگان با پزشکیان منتشر نشد؟
کنار گذاشتن کارمندان صداوسیما که در پوست خبرنگار در مقابل رئیس جمهوری حاضر می شدند کار صحیح و حرفه ای است اما چرا تصویر مصاحبه کنندگان پخش نمی شود و پشت پرده قرار گرفته اند؟
فیلم مصاحبه تصویری با پزشکیان رئیس جمهوری در دومین سالگرد آغاز به کار او از صداوسیما پخش شد.
۱ - این بار برخلاف رویه قبلی، از مجریان صداوسیما خبری نبود. اعتراض غیرمستقیم به صداوسیما که نه در قالب رسانه رسمی یا حرفه ای یا ملی بلکه این روزها به تریبون اقلیت تندرو تبدیل شده و هر روز تیغ سانسور آن کسی را می نوازد. روزی در سخنرانی رئیس جمهوری دست می برند و روزی دیگر مصاحبه رئیس مجلس را ناگهان قطع می کنند. در خبر و گزارش و تحلیل هم سال هاست فعالیت حرفه ای را فراموش کرده اند و مخاطبان و حتی مسوولان را از خود رانده اند.
با این حال افرادی که با پزشکیان مصاحبه یا بهتر بگوییم سوال می کردند مخفی بودند تصویری از آنها دیده نمی شد و به اصطلاح پشت دوربین بودند و تنها پزشکیان در کادر تصویر نمایان بود. قابل حدس است افراد حاضر برای طرح سوال از رسانه های نزدیک به دولت یا زیرمجموعه دولت انتخاب شده اند. برخی آنها را هم می توان از صدایشان شناخت.
کنار گذاشتن کارمندان صداوسیما که در پوست خبرنگار در مقابل رئیس جمهوری حاضر می شدند کار صحیح و حرفه ای است اما چرا تصویر مصاحبه کنندگان پخش نمی شود و پشت پرده قرار گرفته اند؟ اگر خبرنگار هستند چرا تصویر چهره آن پخش نمی شود و اگر خبرنگار نیستند در این جایگاه چه می کنند؟ حرفه ای این بود که تصویر مصاحبه کنندگان هم پخش می شود.
۲- چرا از خبرنگاران شناخته شده و روزنامه نگاران مستقل رسانه های بخش خصوصی برای گفتگو با رئیس جمهوری دعوت نشد؟
در قالب فعلی، نه با یک مصاحبه حرفه ای رسانه ای بلکه با گفتگوی تبلیغاتی - روابط عمومی روبه رو هستیم که با سوالات معمولی، غیرچالشی و غیرانتقادی همراه شد.
این مصاحبه، با وجود داشتن جملات کلیدی، مهم و جذاب اما در کل، قابل قبول نبود و نزدیک به کلیشه ای بود. نه تصمیمات و عملکرد دولت زیرسوال رفت و نه از حال و آینده چیزی برای مخاطب داشت؛ نه از تورم و اقتصاد سوالی مطرح شد نه انتقادات مردم از دولت و رئیس جمهوری پرسش شد بلکه سوال کنندگان بیشتر نقش یادآوری سرفصل ها را برای سخنرانی رئیس جمهوری داشتند.
با این حال لحن مردمی و بدون تکلف پزشکیان، فضای غیررسمی مصاحبه و روایت صادقانه او از حوادث و اتفاقات، از نقاط مثبت این مصاحبه بود که با مخاطبان ارتباط برقرار می کرد.
همچنان جای خالی مصاحبه رئیس جمهوری و وزیران با روزنامه نگاران مستقل رسانه های بخش خصوصی خالی است. عجیب اینجاست که رئیس جمهوری و وزیران با رسانه های خارجی و غربی و آمریکایی به راحتی و باز و بدون محدودیت، مصاحبه می کنند اما وقتی به داخل می رسند از مصاحبه با روزنامه نگاران رسانه ای غیردولتی و غیرحکومتی داخلی خودداری می کنند.
خودشون میدونند چقدر مورد تنفر مردم هستند
دیگه همه چی شده مثل یه فیلم هیچی دیگه واقعی نیست همه بازیگر هستند و نقش بازی میکنند ما هم برای پر کردن ورزشگاه اومدیم
اینها همه و همه از اعجایب روزگار ماست
سالهاست در بی راهی که مقصدش نا پیداست
اما دیگر دیر شده
سوال ها خیلی خیلی ضعیف بود
بیشتر خبرنگار چاپلوس بودن
اصلا کار جالبی نبود
سر جدت حصرت آدم برو
در کشورهای دموکراتيک .مسئولین و دولت مردان مصون از افکار عمومی نیستند و رسانه ها رکن چهارم دموکراسی میباشند به همین دلیل است که رسانه های ازاد و مستقل تا پای میزکار رئس جمهور کشوری که قدرت اول جهان هست میروند .
همان بهتر که مردم چهره ی آنها را نبینند یک مشت مفتخور
این مملکت صد تا صاحب داره صحبتهای خرازی را گوش کردین؟ تا تهش بخونین وضعیت چه جوریه
مگه ما بخش خصوصی تو این مملکت داریم!
مگه ما رسانه مستقل داریم!
مگه ما روزنامه نگار و خبرنگار مستقل و مردمی داریم!
تو این کشور همه به جایی وصل هستند و همه از جایی میکنند جز مردم بیچاره!
اعترافات ....
یه پزشک چرا باید رئیس جمهور یشه؟!
تو کشور ما هیچچیز و هیچ کس سر جای خودش نیست
مثلا از تورم و وضع بد اقتصادی هم سوال می شد و رییس جمهور هم به چالش کشیده می شد چه منفعتی برای مردم داشت ؟؟؟!!! تا زمانی که ریشه اصلی تورم و مشکلات برطرف نشود اوضاع همین است پس ریشه اصلی این مشکلات که جنگ و تحریم است باید از بین برود تا ....
ریاست به زور مرا دادند و به من ستم کردند و نه جای من بود
مصاحبه ای که زنده و آنلاین نباشد و ضبط شده باشد و از مجری سؤال کننده حرفه ای مستقل خبری نباشد و سؤالآت کلیشه ای و خوشایند مصاحبه شونده و غیرچالشی پرسیده شود ارزش شنیدن و دیدن ندارد.