جامعه نیازمند دیدن آثار هنری آرامش‌بخش است/ قرار نیست در هر اثری پیام پنهانی دنبال شود

این بازیگر و نقاش در گفتگو با خبر فوری با اشاره به اولین آثار نقاشی خود گفت: در همین نقاشی‌ها هم به دنبال بیان هدف خاص نبودم و صرفاً برایم سوال بود که چطور با چند جزو  صورت مانند چشم‌ها، گوش‌ها، بینی و دهان، خداوند توانسته این تعداد چهره متفاوت در جهان خلق کند.

این هنرمند اضافه کرد: در ابتدا در دوران دانشجوی عادت داشتم صورتکی تکراری با خمیر بربری درست کنم و اطرافیان هم این کار را وقت تلف کردن می‌دانستند. اما بعدها تصمیم گرفتم این صورتک را تنوع بدهم و نقاشی کنم و بعد از تولید تعدادی اثر متوجه شدم که ایجاد تنوع چقدر سخت و توان انسان در مقابل قدرت خداوند چقدر ناچیز است.

به گفته رادش در نمایشگاه بی‌کله‌ها هر صورتی متمایز از دیگری ساخته شده اما در زمان تولید اثر ایجاد حالت خاصی برای هر صورت مدنظر نبوده است. به طوریکه حتی مخاطب نیز ممکن است یک اثر را چهره‌ای خشن بداند و تماشاگر دیگری همان اثر را چهره‌ای مهربان تصور کند.

وی افزود: اساتیدی که چنین آثاری تولید می‌کنند در مقایسه با کار من نبوغ بسیار بالایی داشتند اما ایجاد همین تفاوت به نظر می‌رسد برای هر هنرمندی محدودیتی دارد. در چهره‌هایی که خودم نقاشی کردم به دنبال بیان حالت خاص انسانی نبودم اما هیچ کدام از صورت‌ها نمی‌خندند.

این هنرمند اضافه کرد: به شخصه معتقد نیستم حتماً باید آثار هنری فلسفه و پیام پنهانی در خود داشته باشند. به ویژه در وضعیتی که پیرامون ما را مشکلات متعددی احاطه کرده لازم است کمی ‌زیبایی خلق شود. همان طور که وقتی گلی را بو می‌کنیم به دنبال فلسفه خاصی نیستیم و صرفاً از زیبایی آن لذت می‌بریم.

رادش معتقد است انعکاس زندگی و مشکلات آن باید در خبر و رسانه صورت می گیرد. در هنر دست گذاشتن روی زخم‌ها و بیانشان با آثار هنری را چندان علاقه‌مند نیستم و آثار هنری حال خوب کن را بیشتر دوست دارم. به عنوان مثال آثار لورل ‌هاردی را بیشتر از چارلی چاپلین دوست دارم هر چند که آثار چاپلین درجه بالاتری در دنیا دارد.

وی افزود: به عنوان مثال صندوقچه‌ای که به زیبایی تزئین شده به دلیل انعکاس همین زیبایی ارزشمند است. در شرایط فعلی هم ما نیازمند دیدن کمی ‌زیبایی در پیرامون خود هستیم. به همین دلیل تولید آثار هنری حال خوب کن را حتی در سینما بیشتر می‌پسندم.