جدیدترین واکنش هنرمندان از حضور مردم روی پل سفید اهواز
روز گذشته (سهشنبه ۱۸ فروردین) عکسهای زیادی از تشکیل زنجیرههای انسانی روی پلها یا مقابل نیروگاهها منتشر شد، اما تصویری که به حضور مردم روی پل سفید اهواز مربوط میشد بیش از بقیه بازتاب داشت و چهرههای مختلفی با بازنشر آن نسبت به اظهارات اهانت آمیز رئیس جمهور آمریکا واکنش نشان دادند.
در این بین حامد بهداد در نخستین روز آتش بس با انتشار آن تصویر نوشته است: «این عکس روزگاری درون زیبای ما را خواهد گفت دور نیست. نازنین مردم عزیز وطن»
همچنین دیروز و در ساعاتی که تهدید به حملهها به پلها نگرانیهایی را ایجاد کرده بود، لیندا کیانی هم با انتشار تصویر زنجیره مردمی روی پل سفید اهواز نوشت: «ایرانم...جانم... مردمم.... وطنم...»
لیلا بلوکات نیز نوشته بود: «ایران وطن ماست، ایران پاره تن ماست.»
امین زندگانی هم درباره عصبانیت ترامپ از تشکیل زنجیرهای انسانی در اطراف نیروگاههای برق نوشته بود: «وقتی یک جنایتکار جنگی تشکیل زنجیرهای انسانی در اطراف نیروگاههای برق کشورمان را غیرقانونی اعلام میکند در واقع بر طبل تمسخر و بیتمدنی کشوری میکوبد که حتی مالک واقعی جغرافیایی خودش هم نیست.
این است تفاوت مردمی با تمدن چند هزار ساله به نام ایران با دلال املاک کشوری بیریشه و بیتمدن.»
و حالا پس از آتشبس، واکنشها و پیامها همچنان ادامه دارد.
پرویز پرستویی با انتشار تصویری از نقشه ایران با حکاکی «چو ایران نباشد تن من مباد»، نوشته است: «تمدن ایران را نمیتوان از بین برد چون ایران در بناها و کتابها خلاصه نمیشود.
ایران در قلبهاست، ایران در باورهاست، ایران در نسلی است که آن را به نسل بعد میسپارد.
درود بر ملت شریف ایران
با آرزوی بهروزی و پیروزی روزافزون برای ملت همیشه قهرمان ایران.
روح همه شهدا در سه جنگ تحمیلی شاد و یادشان همیشه گرامی و جاودان.»
ایرج طهماسب هم در صفحه شخصی خود در فضای مجازی نوشته است: «آنها که برای خوشبختی به خارج رفته بودند، فهمیدند خوشبختی را در خانه کودکیشان جا گذاشتهاند.»
همچنین یوسف حاتمیکیا نوشته است:
«در کنار مردم بودن مدالی افتخارآمیزیست که بر سینه هرکسی مینشیند، باید سرش را بالا بگیرد حتی آنان که در آخرین لحظه سوار بر واگن انتهایی این قطار افتخار شدند
در چهلمین روز فقدان رهبر شهیدمان و کودکان مظلوم مینابمان، گویی طوفان اندکی آرام گرفت.
نمیتوان جنگی را دید که در یک سویش خداوند، ملت ایران را مبعوث میکند و در آغوش خود میگیرد تا بتوانند در برابر ابرقدرت زمانهشان بایستند، و این آرامش را در چهلمین روز، نشانهای از سوی او ندانست.
نمیدانم این آرامش تا چه زمانی ادامه خواهد داشت؛ هرچند بسیار آرزو دارم دشمنان مکارمان رام شده باشند. اما یک چیز را به خوبی میدانم: من به هموطنی با مردم ایران افتخار میکنم، و این بزرگترین سعادت زندگی من است.
در کنار شما بودن، مدالی افتخارآمیز است که بر سینه هر کس بنشیند، باید تا ابد سرش را بالا نگه دارد؛ حتی آنان که در آخرین لحظه سوار بر واگن انتهایی این قطار افتخار شدند.
ایران هست، چون شما هستید. فرزندانتان در نیروهای نظامی، با پشتگرمی شما و یاری خداوند، این دشمن را در جای خود نشاندند و اگر خطایی دوباره رخ دهد، باز هم خواهند نشاند و اینبار کوبندهتر.
به یاد تمام شهدایمان در جنگ ۱۲ روزه، دیماه و جنگ رمضان
پاینده باد ایران
پاینده باد مردم ایران»
اینها ته مونده هنرمندا هم نیستن
ایرج طهماسب همین الانم توی نیویورکه وگرینکارت امریکایی داره .چقدر بدبختین شما