کتیبه‌ها چه می‌گویند؟
احمد پاکتچی - پژوهشگر و استاد دانشگاه در زمینه چگونگی نشانه شناسی وارکان آن اظهار داشت: الگوهای فرهنگ و طبیعت و دیالوگ این دو فرافکنی و درون پذیری و چرخه دلالتی دو مقوله ای است که در حوزه نشانه شناسی باید به آن توجه کرد، یک رفتار طبیعی مانند خوردن معنا دار نیست، اما همین امر طبیعی وقتی با آدابی همراه می‌شود که یک باور فرهنگی ایجاد می‌کند و به عنوان مثال به فرهنگ خوردن تبدیل می‌شود.
وی در نشست نشانه شناسی کتیبه‌های ظروف سفالین دوره اسلامی- باستانی ادامه داد: ظروف سفالین منطقه آستانه ای هستند برای ورود طبیعت به فرهنگ که در تمام دوران شاهد آن هستیم. وقتی یک شی با کتیبه تزیین می‌شود دیگر معنی دار شده، پس آن شی با همراه داشتن نوشته از معنای ترکیبی کاربردی و معنای تحلیلی مفهومی هر دو با هم برخوردار می‌شود و این یک رابطه دو سویه است، تعاملی پویا که کاربرد ظرف و معنای نوشته بر هم را ایجاد می‌کنند.
در ادامه این نشست دکتر ظروفچی - پژوهشگر برجسته نیز با کنکاش در ابعاد انواع شیوه نگارش خط و خوشنویسی در کتیبه‌ها و زیبایی انواع خطوط در میان هنرهای اسلامی در طول سده‌های کاربرد خوشنویسی در معماری و هنرهای وابسته آن افزود: نقش مایه اصلی و متداول در هنرهای اسلامی اول معماری و بعد خوشنویسی است، حضور کتابت در بسیاری از هنرها که بسیاری آن را در اوایل اسلام جایگزین شمایل نگاری مسیحیت می‌دانند ، از جمله سفالینه‌ها، شیشه و آبگینه، فلز، بافته‌ها و حتی آثار غیرهنری (مهرها، مسکوکات و نشانه ها) ظهوری بارز و کامل است.
وی همچنین با تاکید بر اینکه مفاهیم کتیبه‌ها بیانگر معانی مختلفی هستند، گفت: کتیبه‌ها در جاهای مختلف نمایانگر معانی و مفاهیمی از آداب و فرهنگ است، در جایی نمایشگر صفات خداوند است و در جایی فرهنگ قناعت را توصیه می‌کند، کاربرد کلماتی چون برکت، سرور، یمن و سلامت مخصوصا بر روی ظروف سفالین نشان همان گفتگوی دوسویه کتیبه نگاری و اشیا با هم دارد.
انتهای پیام/
منبع: تسنیم
15
