چرا سیاستمداران اینقدر مشتاقند که در حال دویدن دیده شوند؟ | گاف شلوارک زیادی کوتاه نخست‌وزیر

مقاله تلگراف به پدیده‌ای قدیمی اما همچنان رایج در سیاست می‌پردازد: علاقه شدید سیاستمداران به دیده شدن در حال دویدن یا ورزش کردن در فضای عمومی.

چرا سیاستمداران اینقدر مشتاقند که در حال دویدن دیده شوند؟ | گاف شلوارک زیادی کوتاه نخست‌وزیر

به گزارش خبرفوری، نویسنده توضیح می‌دهد که سیاستمداران سال‌هاست از تصاویر ورزشی، به‌ویژه دویدن، به‌عنوان ابزاری تبلیغاتی برای ساختن تصویری پرانرژی، سالم و مصمم از خود استفاده می‌کنند. در هفته‌های اخیر نیز انتشار عکس‌هایی از اندی برنهام، شهردار منچستر، هنگام دویدن دوباره این بحث را در بریتانیا زنده کرده است.

به گفته تحلیلگران سیاسی، دویدن برای سیاستمداران فقط یک فعالیت ورزشی نیست، بلکه نوعی پیام غیرمستقیم به افکار عمومی محسوب می‌شود. وقتی یک سیاستمدار در حال دویدن دیده می‌شود، این تصویر قرار است القا کند که او فردی فعال، پرتلاش، منظم و آماده رهبری است. بن پیج، تحلیلگر افکار عمومی، می‌گوید سیاستمداران امیدوارند چنین تصاویری نشان دهد که «انرژی و هدف» دارند و از نظر جسمی و ذهنی آماده اداره کشور هستند.

بیشتر بخوانید:

پورنوگرافی فقر | معمای اخلاقی پشت امپراتوری میلیاردی آقای بیست

گشت ارشاد در روسیه | حمله به جشن تولد یک زن جنجالی شد

جنجال دستیار بلوند و مرموز ترامپ که تلفن رئیس جمهور دست اوست | ناتالی هارپ کیست؟

این سنت دهه‌ها در سیاست بریتانیا و آمریکا وجود داشته است. تونی بلر در دوران نخست‌وزیری اغلب هنگام دویدن مقابل دوربین‌ها ظاهر می‌شد. دیوید کامرون، بوریس جانسون و حتی لیز تراس نیز تلاش کرده‌اند با نمایش فعالیت‌های ورزشی، تصویری مردمی‌تر و پرتحرک‌تر از خود بسازند. در آمریکا نیز روسای‌جمهور از جان اف کندی تا باراک اوباما بارها در حال ورزش یا دویدن دیده شده‌اند تا تصویری از سلامت و آمادگی ارائه دهند.

اما بسیاری از این تصاویر کاملا حساب‌شده و نمایشی هستند. گاهی سیاستمداران دقیقا می‌دانند دوربین‌ها کجا قرار دارند و چه زمانی باید ظاهر شوند. لباس ورزشی، هدفون، مسیر دویدن و حتی نوع حرکت آن‌ها می‌تواند بخشی از یک استراتژی رسانه‌ای باشد. در واقع، این تصاویر بیشتر از آنکه درباره ورزش واقعی باشند، درباره «برندسازی سیاسی» هستند.

مردم امروز نسبت به این نمایش‌ها آگاه‌تر و بدبین‌تر شده‌اند. بسیاری از رأی‌دهندگان چنین صحنه‌هایی را مصنوعی می‌دانند و معتقدند سیاستمداران تلاش می‌کنند با ظاهرسازی، خود را نزدیک به مردم نشان دهند. شبکه‌های اجتماعی نیز باعث شده‌اند کوچک‌ترین جزئیات این تصاویر مورد تمسخر یا تحلیل قرار گیرد؛ از مدل کفش ورزشی گرفته تا نحوه دویدن و حالت چهره سیاستمداران. نمونه اخیر آن، واکنش‌های گسترده به شلوارک کوتاه اندی برنهام بود که حتی به سوژه طنز رسانه‌ها تبدیل شد.

با وجود تمسخرها و انتقادها، سیاستمداران احتمالا همچنان به این رفتار ادامه خواهند داد، زیرا تصویرسازی در دنیای سیاست مدرن اهمیت زیادی دارد. در عصر رسانه و شبکه‌های اجتماعی، گاهی یک عکس از دویدن می‌تواند بیش از ساعت‌ها سخنرانی سیاسی بر ذهن رأی‌دهندگان اثر بگذارد. به همین دلیل، دویدن برای بسیاری از سیاستمداران فقط ورزش نیست؛ بلکه بخشی از مبارزه دائمی برای جلب اعتماد و توجه افکار عمومی است.

شبکه‌های اجتماعی
دیدگاهتان را بنویسید