دعوای مرموزی که «پرکارترین» رئیس جمهور آمریکا را نابینا کرد
در بخش بزرگی از دوران ریاستجمهوری تئودور روزولت، یک واقعیت مهم از دید عموم پنهان بود: او در چشم چپ خود تا حدی بیناییاش را از دست داده بود. این موضوع سالها بعد از پایان ریاستجمهوریاش فاش شد؛ زمانی که توضیح داد آسیب در جریان یک مسابقه بوکس، داخل کاخ سفید، رخ داده است.
به گزارش خبرفوری، اکنون نیز کاخ سفید بار دیگر به محل یک رویداد ورزشی بحثبرانگیز تبدیل شده است. قرار است در چارچوب جشنهای سالگرد ۲۵۰ سالگی استقلال آمریکا، رویدادی با عنوان «UFC Freedom 250» برگزار شود. در این برنامه ۱۴ مبارز در قالب هفت مسابقه در یک سالن ۵ هزار نفری که در محوطه جنوبی کاخ سفید ساخته شده، با یکدیگر رقابت خواهند کرد.
این برنامه با انتقاد گسترده قانونگذاران دموکرات روبهرو شده است. همچنین یک شکایت حقوقی از سوی گروه ضدفساد «پروژه شفافیت عمومی» تلاش دارد مانع برگزاری آن شود و این رویداد را «بهشدت فاسد» توصیف کرده که به سود متحدان سیاسی رئیسجمهور دونالد ترامپ تمام میشود.
بیشتر بخوانید:
چرا ترامپ میخواهد تولدش را با مبارزه در قفس جشن بگیرد؟ | شرح یک تصویر عجیب از کاخ سفید
ماجرای اتاق خواب بیل کلینتون و رسوایی ترامپ چیست؟
آیا واقعا عموی دونالد ترامپ یک «ابرقهرمان» بود؟ | جان ترامپ کیست و چه کرد؟
با این حال، این نخستین بار نیست که کاخ سفید به صحنه فعالیتهای فیزیکی و حتی خشن تبدیل میشود. در دوران ریاستجمهوری روزولت نیز چنین فضاهایی وجود داشت، زمانی که بخشی از عمارت اجرایی دستخوش تغییرات گسترده بود.
روزولت در طول حدود هفتونیم سال ریاستجمهوری خود، بارها از کارکنان، دوستان و حتی ورزشکاران حرفهای دعوت میکرد تا در انواع فعالیتهای ورزشی و رقابتهای فیزیکی شرکت کنند. او خود نیز در این فعالیتها بارها آسیب دید.
بر اساس نامهای از سال ۱۹۰۴، که توسط چشمپزشک مشهور ویلیام اچ. ویلمر نوشته شده، آسیب چشم چپ روزولت احتمالا در جریان یک مسابقه بوکس با یکی از دستیاران نظامیاش رخ داده است. در این نامه آمده که روزولت پس از کشتی و بوکس دچار تاری دید، لکههای سیاه و خونریزی در شبکیه چشم شده بود.
پزشک به او توصیه کرده بود از فعالیتهای شدید ورزشی دست بکشد، زیرا ممکن بود بینایی کامل خود را از دست بدهد. اما روزولت مخالفت کرد، چون برنامه تمرینی سنگینی شامل جوجیتسو، بوکس، شمشیربازی و پیادهروی طولانی داشت. در نهایت پزشک او را مجبور به استراحت کرد.
اگرچه خونریزی اولیه بهبود یافت، اما بعدها آبمروارید باعث کاهش شدید بینایی چشم چپ او شد. این موضوع تا سالها بهصورت محرمانه باقی ماند و تنها تعداد محدودی از اطرافیانش از آن خبر داشتند.
این راز تا سال ۱۹۱۷ علنی نشد، زمانی که روزولت در یک مرکز سلامت در ایالت کنتیکت حضور یافت. در آن زمان، او دیگر رئیسجمهور نبود و رسانهها بهتدریج وضعیت جسمانی او را کشف کردند. گزارشها در ابتدا با لحنی طنزآمیز منتشر میشدند، اما واقعیت چیز دیگری بود: او برای کاهش وزن و بازسازی سلامتی خود در آن مرکز حضور داشت.
روزولت در دوران ریاستجمهوری به عنوان «فعالترین رئیسجمهور آمریکا» شناخته میشد، اما در ۵۸ سالگی و پس از سالها فشار سیاسی و فعالیت سنگین، دچار افت جسمانی شده بود. با این حال، همچنان درباره جنگ جهانی اول و مسائل سیاسی مقالاتی مینوشت.
در همان دوره، او در یک برنامه کاهش وزن ۱۴ پوند وزن کم کرد و سپس در برابر خبرنگاران، جزئیات آسیب چشم خود را فاش کرد. او گفت آخرین بار بوکس در کاخ سفید با یک افسر جوان توپخانه انجام داده و همان ضربه باعث آسیب دائمی شده است.
پس از این افشاگری، رسانهها به دنبال هویت فردی رفتند که به چشم رئیسجمهور آسیب زده بود. در نهایت مشخص شد او سرهنگ «دن تی. مور»، از بستگان بانوی اول، ادیث روزولت بوده است. مور بعدها اعتراف کرد که بارها با رئیسجمهور تمرین بوکس داشته، اما از شدت آسیب خبر نداشته است.
این اتفاق تنها یکی از چندین آسیب ورزشی روزولت بود. او پیشتر نیز در جریان شمشیربازی و تمرینات رزمی دیگر دچار جراحت شده بود. برخی روزنامهها او را «آسیبدیدهترین رئیسجمهور آمریکا» نامیدند.
در دوران ریاستجمهوری او، حتی بخشهایی از کاخ سفید نیز دستخوش تغییر شد. بازسازی گستردهای انجام گرفت که شامل ساخت بال غربی و شرقی و تغییرات اساسی در معماری داخلی بود. برخی منتقدان این تغییرات را «تخریب میراث تاریخی» میدانستند، اما طرفداران آن را مدرنسازی ضروری تلقی میکردند.
گزارشها حتی ادعا میکردند که اتاق کابینه به سالن تمرین ورزشی تبدیل شده بود، جایی که تجهیزات بوکس و شمشیربازی نگهداری میشد. هرچند این موضوع هرگز بهطور کامل تأیید نشد، اما نشاندهنده سبک زندگی غیرمعمول رئیسجمهور بود.
امروز نیز با ساخت یک میدان مبارزه UFC در محوطه کاخ سفید، بحثها درباره استفاده شخصی یا نمادین از این مکان تاریخی دوباره زنده شده است. هرچند مقامات کاخ سفید آن را بخشی از جشنهای ملی میدانند، منتقدان همچنان درباره ماهیت سیاسی و مالی آن تردید دارند.
