دانشمندان در آستانه کشف نوع جدیدی از نوترینو
پژوهش جدید دانشمندان، قاصد کشف احتمالی نوع جدیدی از نوترینو است؛ پدیده‌ای که ممکن است منشا ماده‌ی تاریک باشد.
اخیرا دانشمندان آزمایشگاه ملی فِرمی آمریکا (فِرمی‌لب) نتایج سنجشی را اعلام کردند که گیج‌کننده به نظر می‌رسید. این موضوع در مورد یک ذره‌ی زیراتمی به نام نوترینو است که شبحی در دنیای صغیر است و قادر این است بدون هیچ تعاملی از داخل مواد عبور کند. سنجش جدیدی که با همکاری گروهی از دانشمندان با عنوان MiniBooNE (آزمایشی در فرمی‌لب برای مشاهده‌ی نوسانات نوترینو) انجام شده است، می‌تواند قاصد کشف احتمالی نوع جدیدی از نوترینو که ممکن است منشا ماده‌ی تاریک، یکی از معماهای پیچیده‌ی ستاره‌شناسی مدرن، باشد.
برای درک ارتباط همه‌ی اینها لازم است ابتدا مختصری در مورد تاریخچه‌ی نوترینوها بدانید. ولفگانگ پائولی فیزیکدان اتریشی نخستین کسی بود که در سال ۱۹۳۰ پیشنهاد وجود نوترینوها را مطرح کرد. اکنون ما می‌دانیم نوترینوها ذرات بنیادی خنثایی هستند که فقط تحت تاثیر نیروی هسته‌ای ضعیف قرار می‌گیرند؛ نیرویی که دارای برد کوتاه‌تری نسبت به نیروی الکترومعناطیس بوده و بنابراین این ذرات می‌توانند مسافت‌های طولانی را درون مواد بدون هیچ برهم‌کنشی طی کنند. نوترینوها در نتیجه‌ی واکنش‌های هسته‌ای و شتاب‌دهنده‌های ذرات ایجاد می‌شوند.
در سال ۱۹۵۶ گروهی از فیزیکدانان به رهبری کلاید کوان و فردریک رینزاین ذرات شبح‌وار را برای اولین بار مشاهده کردند. به‌خاطر این کشف رینز در سال ۱۹۹۵ جایزه نوبل دریافت کرد؛ کوان قبل از دریافت جایزه از دنیا رفت. طی چند دهه، سه نوع مختلف از نوترینو شناسایی شد که به آن‌ها اصطلاحا طعم‌های مختلف نوترینو هم گفته می‌شود. هر کدام از طعم‌های نوترینوها چیز متمایزی است مثل مزه‌ی وانیل، توت فرنگی و بستنی شکلاتی که در کودکی خورده‌اید. طعم‌های طبیعی نوترینوها حاصل ارتباط آن‌ها با دیگر ذرات زیراتمی است. این سه نوع نوترینو عبارت‌اند از الکترون نوترینو، میون نوترینو و تاو نوترینو که به ترتیب به ذرات الکترون، میون و تاو متصل‌اند. الکترون ذره آشنایی است که درون اتم‌ها وجود دارد، میون و تاو از ذرات بنیادی زیراتمی هستند که بار الکتریکی ندارند.
منبع: زومیت
10
