دانشمندان بالاخره سرعت انبساط کیهان را کشف کردند
یکی از مهمترین پرسشهای کیهانشناسی امروز این است: «جهان با چه سرعتی در حال انبساط است؟»
به گزارش خبرفوری، دانشمندان سالهاست تلاش میکنند مقدار دقیق ثابت هابل را اندازهگیری کنند؛ عددی که نرخ گسترش جهان را توصیف میکند. مشکل اینجاست که روشهای مختلف اندازهگیری به نتایج متفاوتی رسیدهاند و این اختلاف اکنون به یکی از چالشهای بزرگ فیزیک مدرن تبدیل شده است.
یک روش اندازهگیری بر مطالعه جهان اولیه تکیه دارد. پژوهشگران با بررسی تابش زمینه کیهانی – نور باقیمانده از نخستین مراحل شکلگیری جهان پس از مهبانگ – تلاش میکنند سرعت انبساط را تخمین بزنند. این روش معمولا مقدار پایینتری برای ثابت هابل به دست میدهد.
در مقابل، روش دیگری بر مشاهدات اجرام نسبتا نزدیکتر در جهان امروزی متکی است. اخترشناسان با استفاده از ستارگان خاصی که روشنایی آنها قابل پیشبینی است، فاصلهها را اندازه میگیرند. سپس با بررسی حرکت کهکشانها و فاصلهٔ آنها، سرعت انبساط جهان را محاسبه میکنند. این شیوه معمولا عددی بزرگتر ارائه میدهد.
بیشتر بخوانید:
چین «جنینهای مصنوعی انسان» را به فضا میفرستد | در انتظار تولد نوزادان فضایی
مشکلات قضای حاجت در فضا | توالت فضاپیمای آرتمیس از کار افتاد!
اسناد یوفوها منتشر شد | چه چیزی در این اسناد ترامپ را ذوقزده کرده است؟
اختلاف میان این دو نتیجه به «تنش هابل» مشهور شده است. در ابتدا برخی دانشمندان تصور میکردند شاید خطاهای اندازهگیری یا محدودیت ابزارها عامل اختلاف باشند. اما با پیشرفت فناوری و دقیقتر شدن ابزارهای رصدی، این شکاف همچنان باقی مانده است. همین موضوع باعث شده برخی پژوهشگران احتمال دهند که مدلهای فعلی ما دربارهٔ جهان ناقص باشند.
اگر این اختلاف واقعی باشد، ممکن است نشانهای از فیزیک جدید باشد؛ چیزی فراتر از نظریههای پذیرفتهشده کنونی. برخی دانشمندان احتمال میدهند شکل ناشناختهای از انرژی یا ذراتی که هنوز کشف نشدهاند در این مسئله نقش داشته باشند. بعضی نظریهها حتی احتمال میدهند رفتار انرژی تاریک – نیرویی که تصور میشود عامل شتاب گرفتن انبساط جهان است – در طول زمان تغییر کرده باشد.
ابزارهای جدید نجومی مانند تلسکوپهای پیشرفته و مأموریتهای فضایی نیز اکنون وارد این بحث شدهاند. پژوهشگران امیدوارند دادههای دقیقتر بتوانند روشن کنند آیا اختلاف موجود صرفا نتیجه خطاهای آماری است یا واقعا نشانهای از وجود پدیدهای بنیادی و ناشناخته در ساختار جهان است.
به بیان ساده، مسئله فقط پیدا کردن یک عدد دقیق نیست؛ موضوع این است که شاید درک فعلی بشر از نحوه کارکرد جهان نیاز به بازنگری اساسی داشته باشد. اگر تنش هابل تأیید شود، ممکن است دریچهای به فیزیکی کاملاً جدید باز کند.
