سبک تبلیغ حقیقت گریز بشری غالبا بدنام کننده است --- اگر در روشنگریهای قرآن کریم در زمینه های خدا شناسی و پیامبر شناسی و انسان شناسی با تامل و تدبر و ژرفانگری بنگریم بی تردید در خواهیم یافت پیامبران خدا و اوصیا و پیروان صدوق آنان که همگی پرورش یافته مکتب الهی هستند همیشه با دستور خداوند رفتار و گفتار نیک خود را دارای سرچشمه در وحی الهی معرفی می کرده و این ذوب شدگان در مکتب وحی الهی رفتار و گفتار خود را مطابق با آموزه های وحی الهی با رویکردی حقیقت گرا دارای سرجشمه دراین وحی دانسته اند. این پیشوایان پرهیز کار برای خود در رفتار و گفتار نیکو هرگز جدا از لطف الهی مدعی ابتکار یا استقلال در ابتکار کار نیکو نبوده و در این زمینه چون به نتیجه و عاقبت اخروی رفتار و گفتار خویش آگاهی نداشته هرگز فخر فروشی شخصی نکرده اند( آیات و سوره ها: 50 و 106 آنعام و 203 أعراف و 15 یونس و 9 احقاف و 159 آل عمران و 17 انفال و 79 نساء و 23 و 24 کهف). بشر نباید با دلبستگی به عادتها و سنتهای تخیلی بی پایه ی آبا و اجدادی ، به سبک ساخته و پرداخته ی اندیشه ی ناچیز ذهن محدود خود ، با هدف بشری خرد گریز بزرگنمایی پیشوایان خدا شناس دین که در مقابل پروردگار خویش هیچ ادعایی نداشته ، رفتار و گفتار این پیشوایان را مستقل و جدای از لطف الهی معرفی نماید زیرا چنین سبک حقیقت گریز گمراه کننده و غیر قابل اثبات و بدنام کننده نزد خداوند یکتای جهان هستی و نزد بزرگان دین و عقل پشیزی ارزش ندارد و سر انجام آن گمراهی است. بزرگترین بلکه اولین و آخرین فخر و سر بلندی برای پیشوایان دین ، تأسی صادقانه بشر به اهداف مکتب وحیانی الهی در خدا شناسی و پیامبر شناسی و دین شناسی است ؛ یعنی اهدافی که این بزرگان با درک عظمت بی همتای خداوند یگانه در راه تبلیغ و مصون نگهداشتن آنها از هرگونه تحریف و کج روی بشر ، جان و عزیزترینهای خود را نثار و ایثار و فدا نمودند.
سبک تبلیغ حقیقت گریز بشری غالبا بدنام کننده است --- اگر در روشنگریهای قرآن کریم در زمینه های خدا شناسی و پیامبر شناسی و انسان شناسی با تامل و تدبر و ژرفانگری بنگریم بی تردید در خواهیم یافت پیامبران خدا و اوصیا و پیروان صدوق آنان که همگی پرورش یافته مکتب الهی هستند همیشه با دستور خداوند رفتار و گفتار نیک خود را دارای سرچشمه در وحی الهی معرفی می کرده و این ذوب شدگان در مکتب وحی الهی رفتار و گفتار خود را مطابق با آموزه های وحی الهی با رویکردی حقیقت گرا دارای سرجشمه دراین وحی دانسته اند. این پیشوایان پرهیز کار برای خود در رفتار و گفتار نیکو هرگز جدا از لطف الهی مدعی ابتکار یا استقلال در ابتکار کار نیکو نبوده و در این زمینه چون به نتیجه و عاقبت اخروی رفتار و گفتار خویش آگاهی نداشته هرگز فخر فروشی شخصی نکرده اند( آیات و سوره ها: 50 و 106 آنعام و 203 أعراف و 15 یونس و 9 احقاف و 159 آل عمران و 17 انفال و 79 نساء و 23 و 24 کهف). بشر نباید با دلبستگی به عادتها و سنتهای تخیلی بی پایه ی آبا و اجدادی ، به سبک ساخته و پرداخته ی اندیشه ی ناچیز ذهن محدود خود ، با هدف بشری خرد گریز بزرگنمایی پیشوایان خدا شناس دین که در مقابل پروردگار خویش هیچ ادعایی نداشته ، رفتار و گفتار این پیشوایان را مستقل و جدای از لطف الهی معرفی نماید زیرا چنین سبک حقیقت گریز گمراه کننده و غیر قابل اثبات و بدنام کننده نزد خداوند یکتای جهان هستی و نزد بزرگان دین و عقل پشیزی ارزش ندارد و سر انجام آن گمراهی است. بزرگترین بلکه اولین و آخرین فخر و سر بلندی برای پیشوایان دین ، تأسی صادقانه بشر به اهداف مکتب وحیانی الهی در خدا شناسی و پیامبر شناسی و دین شناسی است ؛ یعنی اهدافی که این بزرگان با درک عظمت بی همتای خداوند یگانه در راه تبلیغ و مصون نگهداشتن آنها از هرگونه تحریف و کج روی بشر ، جان و عزیزترینهای خود را نثار و ایثار و فدا نمودند.