رئیس سابق تویوتا در ۹۳ سالگی درگذشت

 اوکودا به عنوان رئیس تویوتا از سال ۱۹۹۵، با ایجاد پایگاه‌های تولید در خارج از ژاپن، در راهبردی که به افزایش فروش منجر شد، با دوره‌ای از صادرات ضعیف و ین قوی مبارزه کرد و همزمان، در داخل از توسعه خودروی انقلابی بنزینی-برقی پریوس حمایت می‌کرد.

او همچنین منتقد نادری بود و علنا با انتصاب نوه بنیانگذار به سمت ارشد به عنوان خویشاوندسالاری، مخالفت کرد.

اوکودا در سال ۱۹۳۲ در استان مرکزی میه، در خانواده‌ای ثروتمند که صاحب یک کارگزار سهام منطقه‌ای بودند، متولد شد. او در سال ۱۹۵۵ به بخش حسابداری تویوتا پیوست و ظرف سه سال، بر هزینه‌ها، از جمله هزینه‌های سرگرمی مدیران، نظارت می‌کرد.

مغز متفکر توسعه جهانی تویوتا به روزنامه تجاری نیکی گفت که در مورد معاملات مبهم با افراد - چه مافوق‌ها و چه اعضای هیئت مدیره - مقابله می‌کرد.

این روزنامه در سال ۲۰۱۳ به نقل از او نوشت: «در داخل شرکت، من طرد می‌شدم و به عنوان فردی متکبر دیده می‌شدم. با این حال، پس از یک دهه انجام این نوع کار، توانستم شرکت را به طور جامع از یک دیدگاه مدیریتی ببینم.»

او اولین مدیر تویوتا خارج از خانواده تویودا، بنیانگذار این شرکت در تقریبا سه دهه بود و ریاست شرکت را در زمانی به دست گرفت که کاهش سهم بازار داخلی به مشکلات کاهش صادرات ژاپن و ارز قوی اضافه شده بود.

سال بعد، در سال ۱۹۹۶، اوکودا رهبری راهبردی با عنوان «چشم‌انداز ۲۰۰۵» را بر عهده گرفت تا هزینه‌های مهندسی را کاهش دهد و اتکا به صادرات را به نفع تولید محلی در بازارهای کلیدی، کاهش دهد. در یک دهه، فروش خارج از کشور تویوتا بیش از دو برابر شد و به افزایش ۶۷ درصدی فروش جهانی این خودروساز ژاپنی کمک کرد.

او همچنین در عرضه پریوس به بازار در سال ۱۹۹۷، یک سال زودتر از موعد مقرر، نقش مهمی داشت و بر اعتبار اولین بودن در تولید انبوه خودروهای هیبریدی، تاکید کرد.

اوکودا حتی قدرت خانواده بنیانگذار را به چالش کشید که امری نادر برای یک مدیر اجرایی تویوتا بود. او در سال ۱۹۹۹ رئیس هیئت مدیره شد و در آستانه پیوستن آکیو تویودا به هیئت مدیره در سال بعد، روزنامه به وال استریت ژورنال گفت که نوه بنیانگذار تویوتا باید ثابت کند که لیاقت رهبری را دارد نه اینکه کنترل امور به او واگذار شود.

تویودا در سال ۲۰۰۹ رئیس هیئت مدیره و در سال ۲۰۲۳ رئیس هیئت مدیره شد.

بر اساس گزارش رویترز، ریاست اوکودا در سال ۲۰۰۶ به پایان رسید. او همچنین از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۶ ریاست لابی قدرتمند تجاری کیدانرن را بر عهده داشت و از سال ۲۰۱۲ به مدت حدود یک سال، رئیس بانک همکاری بین‌المللی ژاپن بود.