روزهای گرم تابستان، تب بالای کرایه‌‌ها و تعداد کم اتوبوس‌ها در همدان
فرسوده بودن، تراکم بیش از اندازه مسافر و نداشتن وسایل سرمایشی موجب بروز مشکلاتی در روزهای گرم تابستان برای شهروندان شده است.
هرچند تردد با اتوبوس صرفه اقتصادی بیشتری دارد، اما معطلی بیش‌ازاندازه، شلوغ بودن و گاه لبریز بودن از مشکلات سفر با این وسیله نقلیه است به طوری که گاه 20 دقیقه باید معطل شد تا به قول قدیمی‌ها "خط" بیاید و سوار ماشینی شوی که جای "سوزن انداختن ندارد".
از طرف دیگر مجهز نبودن برخی از اتوبوس‌ها به وسایل سرمایشی در ماه‌های گرم از مشکلات این وسیله نقلیه است که در روزهای گرم سال به سایر مشکلات اضافه شده و موجب آزار مسافران به ویژه سالخوردگان و کودکان می‌شود.
در این بین افرادی که از مسیرهای دور چون شهرک‌ها راهی مرکز شهر می‌شوند، سختی بیشتری را تحمل کرده و گاه ناچارند 30 تا 45 دقیقه سرپا بایستند تا به مقصد برسند.
بسیاری بر این باورند که مدیران شهری، اتوبوس‌های با کیفیت بالا و مجهز به کولر با صندلی‌ها زیبا و نو را به مناطق پر برخوردار و به اصطلاح بالای شهر اختصاص داده و خودروهای فرسوده و قدیمی که صندلی‌های نامناسب برای نشستن داشته را برای حاشیه شهر، شهرک‌ها و حومه گذاشته‌اند، باوری که سازمان اتوبوس‌رانی همدان و شورای شهر آن را غلط دانسته و اعتقاد دارند که تبعیضی بین بالا و پایین شهر قائل نشده‌اند.
آن‌ها بیان می‌کنند که عامل اصلی مشکلات نبود اتوبوس به نسبت جمعیت و فرسوده بودن بخش زیادی از ناوگان بخش خصوصی است که باید برای چاره‌ای اندیشید و از طرف دیگر تنگناهای مالی اجازه خرید دستگاه‌های جدید را نمی‌دهد.
مدیرعامل سازمان اتوبوس‌رانی همدان با بیان گزارشی از وضعیت ناوگان اتوبوس‌رانی همدان به "تسنیم" می‌گوید: این سازمان برای پوشش شهر همدان و حومه 200 دستگاه اتوبوس دارد که در 37 خط تقسیم‌شده و از این تعداد 19 مسیر در دست بخش خصوصی و بقیه دولتی است.
سید محمد پوروخشوری گفت: بر اساس استانداردهای لازم باید به ازای هر هزار نفر یک اتوبوس و هر 250 متر یک ایستگاه وجود داشته باشد تا فرد با 3 تا 5 دقیقه معطلی سوار شود درحالی‌که سرانه اتوبوس به نسبت جمعیت شهر همدان از نصف آن که باید 550 باشد، کمتر است.
وی بیان کرد: این رقم در سایر استان‌ها هم به همین صورت بوده و مقدار بهره‌مندی جمعیت شهری از اتوبوس‌های درون‌شهری کمتر از نصف سرانه است.
پوروخشوری، دلیل این کاستی را بالا بودن نرخ اتوبوس عنوان کرد و افزود: بودجه دولتی اجازه خرید اتوبوس جدید را نمی‌دهد به همین دلیل تاکسی‌ها به عنوان تکمیل‌کننده بخش حمل و نقل در شهر همدان به شمار می‌روند به طوری که از یک‌میلیون نفر سفر درون‌شهری در روز 200 هزار نفر با اتوبوس و 450 هزار نفر با استفاده از تاکسی رفت‌وآمد می‌کنند.
وی مطرح کرد: در مجموع 650 هزار نفر معادل 65 درصد ترددهای درون‌شهری روزانه با استفاده از وسایل حمل‌ونقل عمومی انجام می‌شود.
مدیرعامل سازمان اتوبوس‌رانی همدان با بیان اینکه تفاوتی بین مناطق پر برخوردار و کم برخوردار شهر قائل نشده‌ایم، افزود: سال 88-89 طرحی در کشور مبنی بر واگذاری درصدی از ناوگان اتوبوس‌رانی درون‌شهری به بخش خصوصی اجراشده و قرار شد به سرمایه‌گذاران در این عرصه 82.5 درصد یارانه برای خرید اتوبوس از طرف دولت و 17.5 درصد از طرف شهرداری‌ها تعلق گیرد.
پوروخشوری مطرح کرد: از طرف دیگر برای اینکه سرمایه‌گذار به این کار ترغیب شده و صرفه اقتصادی برای او داشته باشد قرار شد اتوبوس‌های خصوصی به مناطق پرتردد اختصاص یابد در این مدت همه درآمدها به جیب بهره‌بردار و کم می‌کنیم که سرپا نگه‌دارند و ممکن است سالیانه اجاره خط هم بدهند.
وی با اشاره به اینکه بیشترین مشکل در بخش خصوصی است، گفت: بر اساس قانون سن ناوگان اتوبوس حداکثر 10 سال بوده و پس از آن فرسوده و از رده خارج می‌شود که بیشتر ناوگان اتوبوس در بخش دولتی از سال 90 تا دو سال پیش جایگزین شده، اما در بخش خصوص به دلیل بالا بودن نرخ خرید و ناتوانی یا تمایل نداشتن سرمایه‌گذار سن ناوگان به نزدیک 10 سال رسیده است.
مدیرعامل سازمان اتوبوس‌رانی همدان بیان کرد: درآمد روزانه هر اتوبوس در بخش خصوصی 150 تا 200 هزار تومان است به همین دلیل نمی‌تواند اقدام به نوسازی ناوگان کند و همین موجب شده تا بیش از 80 درصد اتوبوس‌های بخش خصوصی به سن فرسودگی برسند.
منبع: تسنیم
728
