صیادان و لنجداران هندیجان؛ استاندار پای کار مطالبات مردم
فرشاد امینی خواه فعال رسانه ای نوشت: در مدیریت دولتی، فاصله میان شنیدن و پیگیری کردن گاهی به اندازه فاصله یک جلسه رسمی تا گفتوگویی صریح و بیواسطه با مردم است. سفر استاندار خوزستان به هندیجان از همین منظر قابل تأمل است؛ سفری که در بخشی از آن، فضای رسمی جلسات جای خود را به گفتوگویی مستقیم با صیادان و لنجداران داد.
استاندار خوزستان پس از یک روز فشرده کاری و برگزاری چندین برنامه و جلسه، راهی هندیجان شد. اهمیت این حضور اما صرفاً در ثبت یک سفر شهرستانی در تقویم مدیریتی استان خلاصه نمیشود. حضور مدیر ارشد استان زمانی معنا پیدا میکند که فرصتی برای شنیدن بیواسطه مسائل مردم و ورود مستقیم به موضوعات مورد مطالبه آنان فراهم شود.
در این نشست، صیادان و لنجداران هندیجان بدون واسطه درباره مشکلات خود سخن گفتند؛ مشکلاتی که از مسائل حوزه صیادی تا موضوعات مرتبط با صادرات و واردات تجاری را دربرمیگرفت و با معیشت بخش قابل توجهی از مردم این منطقه ارتباط مستقیم دارد.
آنچه این جلسه را از بسیاری از نشستهای اداری متمایز کرد، نحوه مواجهه استاندار با مطالبات مطرحشده بود. مسائل در حد طرح گلایه و ثبت درخواست باقی نماند و استاندار در همان جلسه با مسئولان ذیربط ملی و استانی تماس گرفت و موضوعات مطرحشده را برای بررسی و پیگیری در دستور کار قرار داد.
این نوع مواجهه، اهمیت حضور میدانی مدیران را یادآوری میکند. شهرستانها را نمیتوان فقط از پشت گزارشهای اداری و آمارهای رسمی شناخت. بخشی از مسائل واقعی زمانی آشکار میشود که مدیر مستقیماً در میان مردم قرار بگیرد و سخنان کسانی را بشنود که آثار تصمیمات اداری را در زندگی روزمره خود لمس میکنند.
هندیجان نمونه روشنی از همین وضعیت است. اقتصاد این شهرستان با دریا، صیادی، لنجداری و تجارت دریایی پیوند خورده است. بنابراین هرگونه اختلال در مسیر فعالیت این بخشها، تنها یک موضوع صنفی یا اداری نیست؛ بلکه میتواند بر اشتغال، درآمد و معیشت خانوادههای بسیاری اثر بگذارد.
از سوی دیگر، همه این مسائل در اختیار مدیریت استان نیست. بخشی از آنها به مقررات و تصمیمات ملی، سیاستهای تجاری و مرزی و عملکرد دستگاههای مختلف بازمیگردد. همین مسئله، نقش استاندار را بهعنوان حلقه هماهنگکننده میان مردم، دستگاههای استانی و مجموعه مدیریت ملی، مهمتر میکند.
شاید مهمترین ویژگی چنین جلساتی، شکستن فاصلهای باشد که گاهی میان جامعه و ساختار اداری شکل میگیرد. وقتی صیاد یا لنجدار بتواند مسئله خود را مستقیماً با استاندار مطرح کند و همانجا شاهد ورود مدیریت استان به موضوع باشد، معنای حضور دولت در شهرستان برای او از یک دیدار رسمی فراتر میرود.
هندیجان از این منظر فقط مقصد یک سفر نبود؛ صحنهای بود برای سنجش یک شیوه مدیریت: مدیریتی که بخشی از وقت خود را از جلسات رسمی جدا میکند، به میان مردم میرود، پای صحبت آنان مینشیند و برای پیگیری مسائل مطرحشده، دستگاههای مرتبط را درگیر میکند.
در شرایطی که فاصله میان مردم و مدیران یکی از چالشهای مهم نظام اداری است، تداوم چنین ارتباط مستقیم و بیواسطهای میتواند به شناخت دقیقتر مسائل شهرستانها و تصمیمگیری واقعبینانهتر کمک کند.
صیادان و لنجداران هندیجان در پایان این نشست با امید بیشتری جلسه را ترک کردند؛ اما اهمیت این دیدار بیش از آنکه در تشویقهای پایان جلسه باشد، در شکلگیری یک گفتوگوی مستقیم میان جامعه محلی و مدیریت ارشد استان بود.
